III SA/Po 154/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-03-22

Skład orzekający: Marek Sachajko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie zwrotu dotacji oświatowej może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że jej wykonanie rodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo poniesienie straty finansowej lub zadłużenie nie stanowi wystarczającej przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. uchylającą decyzję Starosty P. w sprawie określenia należności z tytułu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że egzekucja kwoty zwrotu wraz z odsetkami uniemożliwi utrzymanie prowadzonych szkół, które są finansowane wyłącznie z dotacji. Strona przedłożyła zestawienie kosztów i przychodów szkół.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 22 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. C.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji oświatowej za lata 2011-2015 postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 9 marca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga A. C.-K. (dalej jako skarżąca lub strona) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości decyzję Starosty P. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia należności z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, przypadającej do zwrotu do budżetu Powiatu P. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca podniosła, że egzekucja kwoty [...] zł (która została jej określona do zwrotu ) wraz z odsetkami spowoduje, że skarżąca nie będzie w stanie utrzymać prowadzonych przez nią szkół, albowiem są one finansowane jedynie z przyznawanych dotacji. Od słuchaczy nie pobiera się opłat, a prowadzenie szkoły niepublicznej wiąże się z ponoszeniem szeregu wydatków takich jak wynajem pomieszczeń i wynagrodzenie kadry pedagogicznej. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w jej ocenie niebezpieczeństwo utraty dla słuchaczy możliwości ukończenia szkoły, co uzasadnia udzielenie jej ochrony tymczasowej. W ocenie strony skarżącej jej wniosek jest uzasadniony okolicznościami niniejszej sprawy oraz treścią zarzutów podniesionych w skardze. Do wniosku załączono zestawienie kosztów i przychodów szkół prowadzonych przez skarżącą za lata 2011-2015. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przybliżył Sądowi okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, lub też, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Nie budzi wątpliwości, że to w interesie strony leżało takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie omawianych przesłanek oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Strona skarżąca nie wskazała dowodów uzasadniających udzielenie jej tymczasowej ochrony oraz nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu powstanie w danym roku rozliczeniowym straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Skarżąca mimo, że wykazuje stratę nie zaprzestała prowadzenia trzech szkół niepublicznych. Z przedłożonego zestawienia wynika, że na rachunek szkół od [...] wpływają regularnie dotacje kwalifikowane jako przychody. Nie jest więc tak, że skarżąca tylko wykazuje straty. Strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania przychodu nad dochodem, co skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania i nie świadczy o braku środków finansowych. Zauważyć należy, że sam obowiązek zwrotu dotacji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Konieczność uiszczenia określonych środków i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem decyzji (por. postanowienie NSA z 5 grudnia 2012 r., II GZ 455/12, CBOSA). W ocenie Sądu nie uzasadnia również wstrzymania wykonania decyzji fakt zadłużenia skarżącej wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, albowiem trudna sytuacja materialna nie jest sama w sobie przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło