III SA/Po 1550/21

Dnia 2 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 marca 2022 roku sprawy ze skargi C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę w całości Decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (Kolegium) w [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., 735, dalej: k.p.a.) w związku z art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110, dalej: u.p.r.), po rozpatrzeniu odwołania C. G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], w przedmiocie zatrzymania C. G. (skarżący) prawa jazdy kat. A,B, nr [...], wydanego na druku [...] w dniu [...] grudnia 2004 r. przez Starostę [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Powodem, dla którego organ wydał decyzję o zatrzymaniu Skarżącemu prawa jazdy było przekroczenie dopuszczalnych 24 punktów karnych. Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw oraz art. 104 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż wpłynął wniosek od Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], z którego wynikało, że C. G. przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, Jednocześnie wskazał, że nie jest powołany do prowadzenia postępowania wyjaśniającego i jest związany wnioskiem Policji. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, że poddaje w wątpliwość prawidłowość kontroli prędkości przeprowadzonej przez policję w dniu [...] stycznia 2021 r. Podkreślił, że mimo początkowego przyjęcia i zapłaty mandatu złożył do Sądu wniosek o jego uchylenie. Ponadto wskazał, że w dniu [...] lutego 2021 r. w WORD w [...] odbył szkolenie zmniejszające liczbę punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a także że samochód jest jego narzędziem pracy, ponieważ wykonuje pracę pośrednika handlowego i odwiedza klientów na terenie całej Polski. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podniosło również, że nie ma kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Ustaleń tych (chodzi o liczbę punktów) organ dokonuje w oparciu o informację otrzymaną od organu prowadzącego ewidencję Policji. Organ administracyjny nie dysponuje luzem decyzyjnym w zakresie orzekania o zatrzymaniu prawa jazdy na mocy art.7 ust.1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Również argument dotyczący ukończenia kursu zmniejszającego liczbę punktów za naruszenia przepisów drogowych nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, że odwołujący liczbę punktów przekroczył w dniu [...] stycznia 2021 r., a szkolenie odbył dopiero w dniu [...] lutego 2021 r., czyli już po przedmiotowym przekroczeniu. W takiej sytuacji odbyte szkolenie nie ma żadnego wpływu na zmniejszenie liczby punków i jednocześnie na zasadność rozstrzygnięcia. W skardze do tut. Sądu na decyzję organu odwoławczego, pełnomocnik skarżącego zarzucił jej naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 marca 2015 o zmianie ustawy - Kodeks kamy oraz niektórych innych ustaw poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący przekroczył liczbę 24 punktów karnych, podczas gdy w toku postępowania został poinformowany przez Policjanta, że pomimo przyjęcia mandatu karnego, nie przekroczył jeszcze limitu punktów karnych. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Oceniając, w świetle powołanych wyżej kryteriów zaskarżaną decyzję, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa. Rozpoznając przedmiotową sprawę w tak zakreślonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa i brak jest podstaw o wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. Materialnoprawną podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541, dalej jako ustawa zmieniająca), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 u.p.r. Zawarty w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest decyzją o charakterze związanym. Oznacza to, że w sytuacji, gdy kierowca przekroczy 24 punkty za naruszenie przepisów o ruchu drogowym, ustawodawca nie pozostawił organowi administracji publicznej żadnej dowolności i uznaniowości. W konsekwencji w przypadku złożenia stosownego wniosku przez komendanta Policji, organ nie ma wyboru, co do odstąpienia od wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Podkreślić należy, że organ nie prowadzi żadnych własnych ustaleń co do naruszenia przepisów o ruchu drogowym, a jedynie opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Słusznie więc organ odwoławczy wskazał, że prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego należy do wyłącznej kompetencji właściwych organów Policji. W konsekwencji, w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów, czy okoliczności dotyczące naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w skardze na czynność lub ewentualnie bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji. Przenosząc powyższe przepisy na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącemu została wydana w związku z otrzymaniem przez skarżącego 25 punktów za naruszenie przepisów drogowych w dniu [...] stycznia 2021 r. Jednocześnie podkreślić należy, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji została wydana w chwili, gdy obowiązywał już art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej. Wprowadzona tym przepisem sankcja zatrzymania prawa jazdy obowiązuje od dnia [...] maja 2015 r., tj., od wejścia w życie ustawy zmieniającej. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 130 ust. 1 u.p.r. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego z uwagi na fakt, że skarżący otrzymał łącznie 25 punktów karnych obligował Starostę do wszczęcia postępowania o zatrzymanie prawa jazdy i w konsekwencji - do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu przedmiotowego dokumentu. Z kolei z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw wynika, że Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Jednakże do dnia wydania decyzji II instancji Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych. Organy w wystarczającym do rozstrzygnięcia stopniu ustaliły stan faktyczny sprawy, prawidłowo zastosowały oraz zinterpretowały obowiązujące przepisy w trakcie dokonania przez skarżącego naruszenia przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. W konsekwencji decyzja o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy jest zgodna z prawem, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest prawidłowe i spełnia wymogi określone w art. 107 k.p.a., a w szczególności wymogi z § 3 tego przepisu. Co do zarzutów odwołania i skargi wskazać trzeba, że prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego należy do wyłącznej kompetencji właściwych organów Policji. W konsekwencji, w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów, czy okoliczności dotyczące naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w skardze na czynność lub ewentualnie bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji. Nie znajdując zatem podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, należało orzec jak w sentencji. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.