III SA/Po 158/06

WyrokWSA w Poznaniu2006-11-23

Skład orzekający: Tadeusz M. Geremek, Barbara Koś, Małgorzata Bejgerowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w wyniku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, dotyczącego zażalenia na bezczynność organu, może być uznane za nieważne z powodu braku podstawy prawnej?
Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 kpa (zażalenie na bezczynność organu) ma charakter wpadkowy i nie podlega weryfikacji w trybie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Wniesienie takiego wniosku po wydaniu postanowienia w przedmiocie zażalenia na bezczynność jest nieskuteczne, a postanowienie wydane na jego skutek jest obarczone wadą braku podstawy prawnej, co stanowi przesłankę do stwierdzenia jego nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Stan faktyczny
Spółka "A" wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) dotyczące bezczynności Starosty w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. Spółka kwestionowała istnienie postanowienia o zawieszeniu postępowania. SKO wydało zaskarżone postanowienie w wyniku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, który strona złożyła po błędnym pouczeniu w poprzednim postanowieniu SKO. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia SKO.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zasądzono od SKO na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego oraz stwierdzono, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) As. sąd. Małgorzata Bejgerowska Protokolant: ref. staż. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie bezczynności organu w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej I. Stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Spółki "A" w K. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. Stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. /-/M. Bejgerowska /-/T. M. Geremek /-/B. Koś Spółka "A" w K. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] r. uznające za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność Starosty , prowadzącego postępowanie w sprawie rezygnacji z wyłączenia z produkcji rolnej działki nr [...] wniesione w czasie zawieszenia postępowania. W skardze strona zakwestionowała istnienie postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia [...]r, r., podając że nigdy nie otrzymała takiego postanowienia i sugerowała możliwość sfałszowania tego dokumentu. Z uzasadnienia postanowienia z [...] r. wynika, że wniesienie zażalenia na bezczynność organu w czasie trwania zawieszenia postępowania jest nieuzasadnione, bowiem zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów. W związku z twierdzeniem wnioskodawcy, że nie istnieje postanowienie Starosty K. z [...] r. o zawieszeniu postępowania, a z tą datą Spółka otrzymała jedynie pismo informujące o zwłoce w załatwieniu sprawy, zażądano wyjaśnień od Starosty K. Starosta poinformował, że istnieją dwa dokumenty z [...]roku skierowane do Spółki"A" w K, jednak zasadnicze znaczenie dla sprawy ma postanowienie o zawieszeniu postępowania Nr [...], które na mocy przepisów kpa dostarczone zostało stronie za zwrotnym poświadczeniem odbioru. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wskazało, że po podjęciu zawieszonego postępowania w dniu [...]]r. postanowieniem Starosty K. Nr [...] i nie zakończeniem go do dnia [...] r. Spółka "A" w K. złożyła kolejne zażalenie na bezczynność organu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując to zażalenie postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uznało zażalenie za uzasadnione i w związku z tym wyznaczyło termin załatwienia sprawy oraz zarządziło wyjaśnienie przez organ I instancji przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie oraz podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r. skarżący podał, że postępowanie wszczęte na jego wniosek w sprawie rezygnacji z wyłączenia z produkcji rolnej działki nr [...] zostało zakończone pozytywną dla strony decyzją Starosty K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. w związku z art. 37 kpa, na bezczynność organów w przypadku niewydania decyzji i postanowień, od których służy zażalenie, w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy skarga do sądu administracyjnego, po złożeniu zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca spółka wyczerpała tryb określony w art. 37 kpa, bowiem w dniu [...] r. wniosła zażalenie na bezczynność Starosty K. w sprawie rezygnacji z wyłączenia z produkcji rolnej gruntu – działki nr [...], zatem po otrzymaniu postanowienia z dnia [...] r. mogła wnieść do sądu skargę na bezczynność Starosty Kościańskiego, aż do czasu załatwienia sprawy przez ten organ. Wskutek błędnego pouczenia zamieszczonego w w/w postanowieniu strona zwróciła się do SKO w L. z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, w wyniku czego zostało wydane zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. Postanowienie to zapadło bez podstawy prawnej, co stanowi przesłankę do stwierdzenia jego nieważności, wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i doktrynie (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, uwaga 76 do art. 3 i przywołane tam orzecznictwo), utrwalony jest pogląd, że postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) – nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty i stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Zażalenie z art. 37 § 1 kpa nie jest zażaleniem, o którym mowa w art. 141-144 kpa, nie można więc do niego odpowiednio stosować przepisów dotyczących odwołań, ale stanowi swoisty środek odwoławczy w przypadku niezałatwienia przez organ sprawy w ustawowym terminie ( por. uwaga 76 do art. 3 p.p.s.a. powołana wyżej ). W konsekwencji takie postanowienie nie podlega weryfikacji również w trybie innego środka zaskarżenia jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Takie postanowienie ( tu: postanowienie z dnia [...] r. ) strona może zakwestionować w postępowaniu sądowym, wnosząc skargę na bezczynność organu. Spółka "A" w K. nie mogła zatem skutecznie złożyć wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, a w konsekwencji wydane na skutek tego wniosku postanowienie z dnia [...] r. obarczone jest wskazaną wyżej kwalifikowaną wadą, stanowiącą podstawę stwierdzenia nieważności tego postanowienia. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., art. 152 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/M. Bejgerowska /-/T. M. Geremek /-/B. Koś

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło