III SA/Po 160/18
PostanowienieWSA w Poznaniu2018-09-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Górecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, który opiera się na tej samej argumentacji co wniosek już prawomocnie załatwiony, a jednocześnie nie uzupełniono braków w oświadczeniu majątkowym, może być uznane za nadużycie prawa?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ponowne wystąpienie z żądaniem przyznania prawa pomocy, które opiera się na tej samej argumentacji co żądanie już prawomocnie załatwione, a przy tym nie uzupełniono braków w oświadczeniu majątkowym, nosi znamiona nadużycia prawa. W takich okolicznościach rozpoznanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest zbędne na podstawie art. 249a PPSA.Stan faktyczny
Skarżący X złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. W trakcie postępowania skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy, jednak odmówiono mu go z uwagi na brak współpracy i nieprzedstawienie dokumentacji dotyczącej jego sytuacji rodzinnej i majątkowej. Po odmowie, skarżący złożył ponowny wniosek o prawo pomocy, który został umorzony postanowieniem starszego referendarza sądowego. Sąd utrzymał w mocy to postanowienie, uznając ponowny wniosek za nadużycie prawa.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 7 sierpnia 2018 r.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 12 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok [...] postanawia : utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 7 sierpnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 roku, wydanym po rozpatrzeniu sprzeciwu, utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy skarżącemu X.
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, ojcem i bratem. Źródłem utrzymania rodziny jest prowadzone wspólnie gospodarstwo rolne. W roku [...] łączny osiągnięty z tego tytułu przychód wyniósł [...] zł, z kolei deklarowane wydatki wyniosły [...]. W skład gospodarstwa rolnego wchodzi "[...]", w tym nieruchomości.
Sąd podkreślił, że skarżący uchylił się od przedstawienia dokumentacji obrazującej jego sytuację rodzinną i majątkową. W konsekwencji brak współpracy ze strony wnioskodawcy skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy.
Pismem z dnia [...] roku skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył zażalenie na zarządzenie oraz ponownie wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r. umorzył postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.
W sprzeciwie od postanowienia strona wskazała, że winna być dodatkowo wzywana do uzupełnienia swojego oświadczenia o stanie majątkowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
W przedmiotowej sprawie strona wystąpiła ponownie z wnioskiem o prawo pomocy.
Analiza kolejnego oświadczenia majątkowego (złożone [...] roku, data stempla pocztowego) oraz załączonych dokumentów źródłowych ujawnia, że oświadczenie majątkowe skarżącego jest nadal obarczone brakami ujawnionymi w toku rozpoznawania pierwotnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W ocenie Sądu występując ponownie z żądaniem przyznania prawa pomocy skarżący nie złożył oświadczenia majątkowego o treści pozwalającej dokonać rzetelnej i rzeczowej oceny jego zdolności płatniczych.
Sąd stwierdza, że występowanie z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy, które wspiera tożsama argumentacja, co żądanie już prawomocnie załatwione orzeczeniem o odmowie przyznania prawa pomocy, a przy tym składanie kolejnego żądania przyznania prawa pomocy w kontekście nadal niezrealizowanego wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów o obowiązku przedstawienia dokładnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym.
Zdaniem Sądu w takich okolicznościach rozpoznanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest zbędne w rozumieniu art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 260 § 1 i art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło