III SA/Po 162/12

Dnia 12 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę x z uwagi na złożenie jej po terminie. Postanowienie wraz z pouczeniem zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 22 lutego 2012 r. (k. 37 – zwrotne potwierdzenie odbioru). W dniu 2 marca 2012 r. spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wraz z wnioskiem, strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz skargę. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Z treści wniosków złożonych przez skarżącą wynika, że zawierają one w istocie dwa żądania: wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. terminu siedmiodniowego określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należało zatem rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W rozpoznawanej sprawie z treści wniosku nie wynika, czy skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji Sąd zobligowany był wydać rozstrzygnięcie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009. s. 268). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy spółki w uchybieniu terminowi. Skarżąca, była prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, zaś wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji postanowiła złożyć skargę bezpośrednio do Sądu, skutkiem czego było uchybienie ustawowemu terminowi. W tej sytuacji, Sąd skargę odrzucił, zaś skarżący, ponownie będąc po terminie "ratowali się" złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona uprawdopodabniając brak swej winy wskazała na to, że zarówno przed organami jak i przed Sądem działa sama, bez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, zarówno przeświadczenie skarżącego o tym, że w wyniku jego działania nie nastąpią ujemne skutki prawne, jak i twierdzenie, że było to spowodowane działaniem bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie stanowią uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2009 r., I OZ 614/09; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2009 r., II SA/Wa 269/069). O braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej, można mówić tylko w przypadku, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka nie wykazał istnienia rzeczywistej przeszkody, która uniemożliwiła wniesienie w terminie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.