III SA/Po 1660/14

Dnia 11 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Marek Sachajko Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 16 września 2014 roku nr SKO.F.406.1672.2012 w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym oraz w podatku od nieruchomości za 2011 r., po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta X. z dnia ...11.2012 roku nr ... oraz postanowienie Burmistrza Miasta X. z dnia ...09.2011 roku nr ... w części, w której wznawia postępowanie zakończone decyzją ostateczną Burmistrza Miasta X. z dnia ....01.2011 roku znak ..., II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz strony skarżącej kwotę ... złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Burmistrz Miasta X. postanowieniem z dnia 20 września 2011 r., na podstawie art. 216 § 1 oraz art. 243 § 1, art. 240 § 1 pkt 5, art. 241 § 1 i art. 244 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) wznowił z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia A. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, dotyczącego nieruchomości położonej w X. przy ul. S., nr działki ... za okres od października 2007 r. do sierpnia 2011 r., w sprawach zakończonych ostatecznymi decyzjami Burmistrza Miasta X.: - za 2007 r. – z dnia 9 lutego 2007 r., znak ..., - za 2011 r. – z dnia 25 stycznia 2011 r., znak ..., - za 2011 r. – z dnia 25 stycznia 2011 r., znak ..., - za 2011 r. – z dnia 25 stycznia 2011 r., znak ..., - za 2011 r. – z dnia 25 stycznia 2011 r., znak .... W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wyjaśnił, że wskazanymi decyzjami podatkowymi dokonał w stosunku do A. wymiaru podatku na podstawie złożonych przez nią informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz informacji o gruntach z dnia 25 stycznia 2011 r. oraz z dnia 18 stycznia 2011 r. Organ podatkowy po analizie złożonej korekty informacji IN-1 na 2011 r. dotyczącej działki nr ..., poddał w wątpliwość rzetelność danych w niej zawartych. Na wspomnianej działce w latach 2006-2011 działalność gospodarczą prowadziła spółka z o.o. "C.", która do wykorzystywała do tej działalności: halę tenisową, zaplecze, hotel, salę konferencyjną, restaurację i bar. Według organu, biorąc pod uwagę powierzchnie zgłoszone do opodatkowania, jako związane z działalnością gospodarczą, można zauważyć, że nie wszystkie powierzchnie wykorzystywane do tej działalności zostały zgłoszone do opodatkowania jako związane z działalnością gospodarczą. Organ stwierdził, że jako powierzycie zajęte na działalność gospodarczą powinny zostać wykazane: pokoje gościnne, pokoje nr. 1 i 2 (jeżeli są to pokoje hotelowe), siłownia, pokój lekarza – trenera, szatnie, natryski i WC (wykorzystywane przez klientów "C."), biuro księgowości, recepcja, poczekalnia, hol, hala z kortami oraz klatki schodowe i korytarz (z których korzystają klienci "C."). Jako powierzchnie socjalne można wykazać tylko pomieszczenia, z których korzystają wyłącznie pracownicy. Organ poinformował podatnika, że w informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych powinny zostać również wykazane budowle znajdujące się na terenie nieruchomości, np. koryt tenisowe na zewnątrz, grunty utwardzone, oświetlenie na zewnątrz, urządzenia reklamowe trwale związane z gruntem itp. Pismem z dnia 2 września 2011 r. A., reprezentowana przez pełnomocnika, poinformowała organ, że nie widzi podstaw do złożenia korekty deklaracji. Składane corocznie informacje dotyczące obiektów podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie były wcześniej kwestionowane. Pierwsza informacja została złożona w dniu 25 stycznia 2011 r., a korektę deklaracji złożono 19 stycznia 2011 r. Podatnik wskazał również, że wspomniane obiekty służyły w znacznej mierze działalności społecznej Stowarzyszenia Sportowego " C.", które prowadzi działalność w zakresie popularyzacji i rozwoju kultury fizycznej, w szczególności wśród dzieci i młodzieży. Decyzją z dnia ... listopada 2011 r., nr ..., na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 5 w zw. z art. 207 i art. 210 § 1, art. 240 § 1 pkt 5 oraz art. 245 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej, art. 1-4, art. 6 i art. 6a ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.; dalej: u.p.r.) oraz art. 2-6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.; dalej: u.p.o.l.), organ zmienił decyzję z dnia ... stycznia 2011 r. nr ..., ustalając podatnikowi łączne zobowiązanie pieniężne w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2011 r., w wysokości ... zł, w tym podatek rolny w kwocie ...i podatek od nieruchomości w kwocie ... zł. Od decyzji tej strona wniosła odwołanie, podnosząc, że w przedmiotowej sprawie nie zaszły przesłanki wskazane w art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej, a w związku z tym organ bezzasadnie zastosował art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., przyjmując, że powierzchnie (obiekty, budowle) wykorzystywane w przeważającej części przez stowarzyszenie na potrzeby prowadzenia statutowej działalności w zakresie kultury fizycznej i sportu wśród dzieci i młodzieży nie podlegają zwolnieniu z podatku od nieruchomości. Ponadto strona zarzuciła organowi nienależyte ustalenie stanu faktycznego sprawy i brak wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia ... sierpnia 2012 r., nr ..., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu uchyliło decyzję Burmistrza Miasta X. z dnia ... listopada 2011 r., nr ..., w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2011 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że w rozpoznawanym przypadku należało zbadać zaistnienie przesłanki wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej. Ponadto organ drugiej instancji wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ pierwszej instancji powinien wnikliwie podjeść do oceny stanu faktycznego sprawy w kwestii wykorzystywania nieruchomości skarżącej z uwzględnieniem art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. Decyzją z dnia ... listopada 2012 r., nr ..., Burmistrz Miasta X., działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 5 w zw. z art. 207, art. 210 § 1, art. 240 § 1 pkt 5 oraz art. 245 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej, art. 1-4, art. 6 i art. 6a u.p.r. oraz art. 2-6 u.p.o.l., ustalił A. łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2011 w wysokości ... zł, w tym podatek rolny w kwocie ... zł i podatek od nieruchomości w kwocie ... zł. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszym przypadku nową okolicznością z art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej jest pozyskanie informacji o prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na wynajmie kortów tenisowych przez dzierżawcę nieruchomości. Organ podatkowy, po przeprowadzeniu w kwietniu 2011 r. na polecenie Skarbnika Miasta czynności sprawdzających dotyczących podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terenie Miasta oraz po analizie złożonej przez stronę korekty informacji IN-1 na 2011 r. dotyczącej działki nr ..., ustalił, że nieruchomość ta jest w większości wykorzystywana przez osobę prawną, a do opodatkowania zgłoszono tylko 183 m² powierzchni związanej z działalnością gospodarczą oraz 94 m² powierzchni socjalnej. Na działce ... położonej w X. przy ul. S. prowadziło działalność gospodarczą "C. sp. z o.o.". Organ pierwszej instancji wskazał, że jako dowody w sprawie uznał ofertę spółki sp. z o.o. "C." wynajmu m.in. hali tenisowej i zaplecza hotelowego, zamieszczoną na stronie internetowej spółki oraz złożone dnia 8 sierpnia 2011 r. przez podatnika zestawienie pomieszczeń wraz z ich powierzchniami. Wszystkie te pomieszczenia istniały w dniu wydania pierwotnej decyzji, jak również była tam prowadzona działalność gospodarcza, jednak organ podatkowy o zakresie prowadzonej działalności powziął informację dopiero po przedstawieniu przez podatnika wskazanego zestawienia pomieszczeń i po analizie jego internetowej oferty handlowej. Wcześniej organ nie znał przeznaczenia konkretnych pomieszczeń oraz nie widział, czy są one wykorzystywane przez podatnika – osobę fizyczną, czy przez spółkę. W ocenie organu podatkowego, zmiana stawek podatkowych ze stawki jak dla budynków pozostałych na stawkę jak od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, ma istotne znaczenie co do rozstrzygnięcia dotychczasowego. Ponadto organ podkreślił, że chybione są wywody podatnika zawarte w odwołaniu, że ze względu na udział przedstawicieli władz Miasta w organizowanych na terenie nieruchomości imprezach wynika, że organowi podatkowemu było znane przeznaczenie nieruchomości. Organ stwierdził, że w złożonej przez stronę informacji nie wykazano powierzchni zajętych przez Stowarzyszenie Sportowe " C.". Ustalono również, że zgodnie z przedłożonym przez stronę pismem z dnia 7 listopada 2011 r., w roku 2011 Stowarzyszenie zajmowało 13 m kw., co zostało uwzględnione w decyzji. Ponadto podatnik nie zakwestionował prowadzenia działalności gospodarczej na terenie nieruchomości, z wyłączeniem powierzchni wskazanych w piśmie z dnia 7 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia ...września 2014 r., nr ..., na podstawie art. 13 § 1 pkt 3 i art. 233 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta X. z dnia 19 listopada 2012 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że w analizowanej sprawie wystąpiła przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej. Jakkolwiek sam fakt funkcjonowania na terenie nieruchomości strony "C. C. sp. z o.o." nie mógł ujść uwagi władz miejskich, to jednak – do momentu przedłożenia w Urzędzie Miejskim nowych dowodów w postaci pisemnych zestawień pomieszczeń i sposobu ich wykorzystywania oraz wartości budowli – nie było wiadomo, jaka część nieruchomości jest rzeczywiście związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. W trakcie postępowania wyszła też na jaw nowa okoliczność dotycząca udostępniania pomierzeń Stowarzyszeniu prowadzącemu statutową działalność w zakresie upowszechniania sportu i kultury fizycznej wśród dzieci i młodzieży. W ocenie organu odwoławczego, wszystkie te okoliczności miały istotne znaczenie dla sprawy w świetle ustawy podatkach i opłatach lokalnych. Organ drugiej instancji wskazał, że budynki, budowle oraz część gruntów działki nr ... w X. były i są zajmowane na działalność spółki z o.o. "C.". Widok ogólnie dostępnej mapy i zdjęć lotniczych w systemie Geoportal dowodzi, że na terenie posesji znajdują się dwa duże, połączone ze sobą obiekty. Nie można ich nazwać budynkiem mieszkalnym, gdyż jak wynika z przedstawionych wyjaśnień pełnomocnika strony, mieszkanie zajmuje tylko znikomą część powierzchni użytkowej (60 m² wobec 3868 m² hotelu i hali). Skoro zaś obiekt jest nieprzerwanie wykorzystywany, to nie może być mowy o żadnych "względach technicznych". W odniesieniu do prawidłowości przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że organ Miasta mógł oprzeć swoje ustalenia nie tylko na deklaracjach czy dokumentach urzędowych (takich jak ewidencja gruntów i budynków), ale także na pisemnych oświadczeniach i informacjach pełnomocnika strony, wyznaczonego przez nią do składania wyjaśnień, czy na stronach internetowych "C.". Wszystkie istotne dla sprawy okoliczności zostały ustalone. W skardze A. wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia ... września 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta X. z dnia ... listopada 2012 r. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: art. 240 pkt 5 ordynacji podatkowej – poprzez wadliwe uznanie, że w niniejszej sprawie występują okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania podatkowego, w szczególności, że wyszły na jaw nowe okoliczności, które nie były znane organowi w momencie wydania decyzji objętej wznowieniem; a ponadto: art. 122 w zw. z art. 187, art. 245 § 1 pkt 1, art. 188, art. 123 § 1, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 oraz art. 121 § 1 ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi strona podkreśliła, że na obiekcie należącym do podatnika prowadzona była i jest działalność sportowa – korty tenisowe wraz z zapleczem służącym wszystkim mieszkańcom X., w szczególności dzieciom i młodzieży. Na obiekcie tym organizowane są liczne imprezy – kursy, turnieje, zawody rangi lokalnej, regionalnej, krajowej, a także międzynarodowej. W imprezach tych, m.in. w ... uczestniczą przedstawiciele władz Miasta, którzy niejednokrotnie wizytowali obiekt. X. jest niewielką społecznością lokalną, w której mieszkańcy utrzymują dobre, bliskie stosunku z władzami, oparte na wzajemnym szacunku i zaufaniu. Z uwagi na te okoliczności nie można twierdzić, że organowi pierwszej instancji nie są znane obiektyw wykorzystywane przez podatnika czy też ich przeznaczenie. Potwierdza to fakt, że organ w żaden sposób nie powołał nowych okoliczności faktycznych czy dowodów, które istniały w chwili wydania pierwotnej decyzji i które nie były organowi ówcześnie znane. Świadczy to jednoznacznie, że wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne były przez cały czas znane organowi pierwszej instancji. Fakt dokonania ich błędnej interpretacji przez organ pierwszej instancji (gdyby to miało miejsce), nie stanowi jednak przesłanki wznowienia postępowania wskazanej w art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje : Skarga zasługiwała na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie podniesione w niej argumenty były trafne. Burmistrz Miasta X. postanowieniem z dnia ... września 2011 r. wznowił z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia A. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, dotyczącego nieruchomości położonej w X. przy ul. S., nr działki ... za okres od października 2007 r. do sierpnia 2011 r., m.in. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Miasta X. z dnia 25 stycznia 2011 r., znak 3113-90/2011. Po wznowieniu postępowania decyzją z dnia 22 listopada 2011 r. nr ... zmienił on decyzję z dnia 25 stycznia 2011 r. znak ... i ustalił łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2011, zwiększając wymiar podatku z kwoty .... zł do kwoty ... zł. Zdaniem organu pierwszej instancji, konieczne okazało się dokonanie wymiaru podatku należnego od A. z uwzględnieniem nowej powierzchni nieruchomości związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej, oznaczonej jako działka nr ... w X. przy ul. S.. W uzasadnieniu postanowienia z dnia ... września 2011 r. o wznowieniu postępowania organ wyjaśnił, że decyzją podatkową dokonał w stosunku do A. wymiaru podatku na podstawie złożonych przez nią informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz informacji o gruntach z dnia 25 stycznia 2011 r. oraz z dnia 18 stycznia 2011 r. Na wspomnianej działce w latach 2006-2011 działalność gospodarczą prowadziła spółka z o.o. "C.", która do wykorzystywała do tej działalności: halę tenisową, zaplecze, hotel, salę konferencyjną, restaurację i bar. Według organu, biorąc pod uwagę powierzchnie zgłoszone do opodatkowania, jako związane z działalnością gospodarczą, można zauważyć, że nie wszystkie powierzchnie wykorzystywane do tej działalności zostały zgłoszone do opodatkowania jako związane z działalnością gospodarczą. W ocenie organu, istniały przesłanki do wznowienia postępowania wskazane w art. art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Decyzją z dnia ... sierpnia 2012 r., nr ..., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu uchyliło decyzję Burmistrza Miasta X. z dnia ... listopada 2011 r., nr ..., w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2011 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał wyraźnie, że w rozpoznawanym przypadku należało zbadać zaistnienie przesłanki wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej. Decyzją z dnia 19 listopada 2012 r., nr ..., Burmistrz Miasta X., działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 5 w zw. z art. 207, art. 210 §1, art. 240 § 1 pkt 5 oraz art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 1-4, art. 6 i art. 6a u.p.r. oraz art. 2-6 u.p.o.l., ustalił ponownie A. łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2011 w wysokości ... zł. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszym przypadku nową okolicznością z art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej jest pozyskanie informacji o prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na wynajmie kortów tenisowych przez dzierżawcę nieruchomości. Organ pierwszej instancji wskazał, że jako dowody w sprawie uznał ofertę spółki sp. z o.o. "C." wynajmu m.in. hali tenisowej i zaplecza hotelowego, zamieszczoną na stronie internetowej spółki oraz złożone dnia ... sierpnia 2011 r. przez podatnika zestawienie pomieszczeń wraz z ich powierzchniami. Wszystkie te pomieszczenia istniały w dniu wydania pierwotnej decyzji, jak również była tam prowadzona działalność gospodarcza, jednak organ podatkowy o zakresie prowadzonej działalności powziął informację dopiero po przedstawieniu przez podatnika wskazanego zestawienia pomieszczeń i po analizie jego internetowej oferty handlowej. Wcześniej organ nie znał przeznaczenia konkretnych pomieszczeń oraz nie wiedział, czy są one wykorzystywane przez podatnika – osobę fizyczną, czy przez spółkę. W ramach nadzwyczajnego trybu postępowania podatkowego (wznowienie postępowania) po rozpatrzeniu odwołania strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia ...września 2014 r., nr ...., na podstawie art. 13 § 1 pkt 3 i art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta X. z dnia ... listopada 2012 r. W ocenie Sądu, zasadne były zarzuty skargi dotyczące niewyjaśnienia okoliczności wskazanych w art. 240 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy nie wykazał bowiem w wyczerpujący sposób, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. W tym celu organ powinien przede wszystkim dokonać wyczerpujących ustaleń faktycznych w zakresie tego, od kiedy dokładnie na spornej nieruchomości jest prowadzona działalność gospodarcza w postaci kortów tenisowych. Należało też zbadać, jaki rodzaj umowy cywilnoprawnej istniał w 2011 r. pomiędzy skarżącą jako właścicielką nieruchomości a podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą. Jako nowy dowód w sprawie organ uznał bardzo lakoniczną informację – reklamę internetową, nie badając tego, czy odnosiła się ona również do roku 2011. Organ nie wyjaśnił również w przekonujący sposób, że nowe okoliczności (prowadzenie działalności gospodarczej na odpowiedniej powierzchni spornej nieruchomości) były nieznane organowi podatkowemu w dniu wydawania decyzji wymiarowej, względnie – jak wskazał organ odwoławczy – że do momentu przedłożenia w Urzędzie Miejskim nowych dowodów w postaci pisemnych zestawień pomieszczeń i sposobu ich wykorzystywania oraz wartości budowli – nie było wiadomo, jaka część nieruchomości jest rzeczywiście związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Strona podnosiła bowiem wielokrotnie w toku postępowania, że prowadzono negocjacje z burmistrzami Miasta X. na temat przedmiotu i wysokości opodatkowania. Skarżąca nie ma racji, że tego typu (raczej nieformalne) negocjacje mogą być wiążące dla organu podatkowego w kwestii określenia przedmiotu i wysokości opodatkowania. Fakty tego rodzaju mogą natomiast przemawiać za koniecznością przyjęcia tezy, że okoliczności stanowiące formalnie podstawę do wznowienia postępowania były znane organowi w dniu wydawania wymiarowej decyzji podatkowej. Strona wnosiła o przesłuchanie w charakterze świadka burmistrza X. z okresu objętego przedmiotowym postępowaniem. Organ zaniechał dokonania tych czynności procesowych, co doprowadziło zdaniem Sądu do zbyt arbitralnego i przedwczesnego uznania, że w sprawie zachodziły przesłanki z art. 240 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej. Wskazać należy ponadto, że postanowienie o wznowieniu postępowania z dnia ... września 2011 r. dotyczyło nieruchomości położonej w X. ul. S., nr działki ..., za okres od października 2007 do sierpnia 2011, natomiast rozstrzygnięcia zapadłe w niniejszej sprawie dotyczyły opodatkowania wszelkich nieruchomości strony za cały rok 2011. Taka rozbieżność zakresu przedmiotowego i czasowego orzeczeń organów nie była dopuszczalna, gdyż naruszała zasadę trwałości decyzji ostatecznej, o której mowa w art. 128 ordynacji podatkowej. Należy podkreślić, że do wzruszenia decyzji w postępowaniu nadzwyczajnym może dojść wyłącznie w zakresie wyznaczonym w akcie wszczynającym to postępowanie. Ze względu na powyższe nieprawidłowości o charakterze proceduralnym Sąd orzekł, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), o uchyleniu zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu i decyzji organu pierwszej instancji z dnia .... listopada 2012 r. Ponadto należało uchylić postanowienie z dnia 20 września 2011 r. o wznowieniu postępowania w zakresie dotyczącym sprawy zakończonej decyzją organu pierwszej instancji z dnia ... stycznia 2011 r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny brać pod uwagę powyższe wskazówki i wytyczne. W szczególności w przypadku ewentualnego wszczęcia postępowania w trybie wznowienia organ powinien w postanowieniu w tym przedmiocie zakreślić ramy czasowe i przedmiotowe sprawy, a przez to granice przyszłego rozstrzygnięcia. W dalszej kolejności niezbędne byłoby wyczerpujące wykazanie przesłanki z art. 240 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej. O zwrocie stronie skarżącej kosztów procesowych postanowiono w oparciu o art. 200, art. 205 § 2, art. 250 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.). W przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.