III SA/Po 168/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. O., reprezentowanego przez pełnomocnika – adwokata, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w sprawie zatrzymania prawa jazdy. W treści skargi pełnomocnik strony zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, wskazując, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Skarżący jest zawodowym kierowcą i w związku z tym wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę możliwości zarobkowania, co negatywnie wpłynie na kondycję finansową jego rodziny, której jest głównym żywicielem. Wykonanie decyzji doprowadzi zatem do wyrządzenia szkody skarżącemu oraz może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Istotne również jest, że instytucja ochrony tymczasowej jest instytucją wyjątkową i ma charakter fakultatywny. Dodać także należy, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje merytorycznej oceny skargi, gdyż taka ocena dokonana w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałaby niedopuszczalną przedwczesną ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w świetle art. 61 § 3 chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto, jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącego, uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazał, iż jej wykonanie spowoduje zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentował, że skarżący jest zawodowym kierowcą. W związku z tym brak możliwości kierowania naraża go na realną i poważną szkodę majątkową – utratę zarobku. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostało również podkreślone, że skarżący jest głównym żywicielem rodziny. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, jak również tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji administracyjnej stanowi zagrożenie dla jego egzystencji i funkcjonowania. Również podniesiona w zażaleniu okoliczność, że wykonanie decyzji pozbawi go uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie może być kwalifikowana w kategoriach "nieodwracalnych skutków" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, wobec braku podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej, Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji