III SA/Po 1759/14

Dnia 11 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marek Sachajko Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2014 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2014 r. o skierowaniu A. O. na badanie psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego wynika, że A. O. legitymuje się prawem jazdy nr [...] kat. A, B, B+E wydanym [...]2007 r. przez Prezydenta Miasta K. W dniu [...].06.2014 r. do Prezydenta Miasta K. wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...].06.2014 r. o skierowanie A. O. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu z powodu przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od [...].09.2013 r. do [...].06.2014 r. Decyzją Nr [...] z [...] lipca 2014 r. wydaną na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600) Prezydent Miasta K. skierował A. O. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. W uzasadnieniu decyzji zawarł uwagę, że na badanie należy zgłosić się w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu badanie a nie wykonanie tego obowiązku we wskazanym terminie spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Odwołując się od powyższej decyzji A. O. wskazał, że z jego kalkulacji wynika, iż nie uzyskał takiej ilości punktów jaka wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., zatem brak jest podstaw do kierowania go na badanie psychologiczne. Uzasadniając stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu, utrzymującym w mocy decyzję Prezydenta Miasta K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przytoczyło treść art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5.11.2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r. poz. 600) i powołało się na wniosek Wojewódzkiego Komendanta Policji w P. z [...].06.2014 r. o skierowanie A. O. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, w związku z otrzymaniem 26 punktów w okresie od [...].09.2013 r. do [...].06.2014 r. Kolegium wyjaśniło nadto, że decyzja o skierowaniu na badanie psychologiczne, wydana na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami ma charakter związany. Oznacza to, ze w sytuacji gdy kierowca przekroczy liczbę 24 punktów, właściwy organ zobowiązany jest wydać decyzję o skierowaniu na przedmiotowe badanie. Nie ma też kompetencji do samodzielnego ustalania zasadności ukarania za określone wykroczenia w ruchu drogowym przez funkcjonariuszy Policji oraz ich postępowania. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. O. wniósł o uchylenie opisanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Stwierdził, że z kalkulacji skarżącego wynika, iż nie uzyskał "takiej liczby punktów karnych" w związku z czym brak podstaw do kierowania go na badanie psychologiczne. Ponadto zarzucił, ze decyzja o skierowaniu na badanie psychologiczne nie może zawierać wskazania terminu, w jakim strona ma mu się poddać, gdyż nie ma po temu podstaw prawnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i powtórzyło argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu, że decyzja nie może zawierać wskazania terminu Kolegium wyjaśniło, iż ustawa o kierujących pojazdami w art. 101 ust. 2 pkt 1 stanowi, że osoba skierowana na badanie o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lub 3 jest obowiązana do poddania się temu badaniu w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z powołanym jako podstawa zaskarżonej decyzji art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. 2014r., poz. 600) starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W myśl art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137) Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz, ze określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje do tej ewidencji. Na podstawie delegacji zawartej w ust. 4 art. 130 ustawy prawo o ruchu drogowym, Minister Spraw Wewnętrznych wydał rozporządzenie z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488). Z przepisów tego rozporządzenia wynika, że ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji i wyłącznie w jego gestii pozostaje dokonywanie wpisów i wykreśleń z tej ewidencji (§ 3 ust 1, 4, 5 i 6 rozp.) a czynności te mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 4 lub pkt 8 P.p.s.a.) Z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego ani też z twierdzeń skarżącego nie wynika by skarżący wystąpił do organu prowadzącego ewidencję o usunięcie z ewidencji wpisu, którego zasadność kwestionuje. Zatem kwestia ta nie może być rozpatrywana w objętym niniejszą sprawą postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jest przesłanką rozstrzygnięcia tj. w sprawie skierowania skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, o jakim mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Zasadne jest zatem stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, że decyzja o skierowaniu na badanie psychologiczne, wydana na podstawie tego przepisu ma charakter związany i starosta nie jest uprawniony do kwestionowania prawidłowości wpisów zawartych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jak również nie ma możliwości odstąpienia od wydania decyzji o skierowaniu na badanie psychologiczne. Odnosząc się do zarzutu wskazującego na brak podstaw do wyznaczenia terminu w jakim kierowca ma poddać się badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu stwierdzić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, iż przepis art. 99 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy o kierujących pojazdami stanowiący, że starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu na badanie psychologiczne z zakresu psychologii transportu na wniosek organu kontroli ruchu drogowego, nie określa terminu wykonania badania W zaskarżonej decyzji uwaga dotycząca terminu poddania się badaniu psychologicznemu znalazła się w ostatnich zdaniach uzasadnienia decyzji organu I instancji a nie zawiera jej sentencja – rozstrzygnięcie decyzji. Uzasadnienia decyzji nie może zaś zastąpić jej rozstrzygnięcia bowiem tylko sentencja decyzji zawiera rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Z uzasadnienia decyzji nie mogą też wynikać obowiązki szersze aniżeli te, które sformułowano w sentencji decyzji. Stąd należy stwierdzić, że uwaga zawarta w ostatnim zdaniu uzasadnienia decyzji organu I instancji nie miała charakteru rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 107 § 1 K.p.a. Była to zatem niezgodna z prawem informacja – uwaga, stanowiąca dodatkowy element decyzji, z którego nie należało wyprowadzać żadnych skutków prawnych obciążających skarżącego (por. wyrok NSA z 12 maja 2011 r. I OSK 1066/10). Zatem skoro zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie co do obowiązku poddania się przez skarżącego badaniu psychologicznemu z zakresu psychologii transportu, skarga na tę decyzję podlegała oddaleniu z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).