III SA/Po 177/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. T., K. T., J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia ... r. Nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnej postanawia odmówić skarżącej K. T. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ M. Górecka Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30.04.2009r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił jej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Orzeczenie to utraciło moc wskutek wniesienia przez skarżącą sprzeciwu do tut. Sądu, który rozpoznaje złożony wniosek na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmian. ). Biorąc pod uwagę treść wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprzeciwu Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmian. ) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m. in. zwolnienie od kosztów sądowych. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego przez skarżącą wniosku wynikało, że prowadzi gospodarstwo domowe z mężem, nie posiadając nieruchomości, majątku ruchomego, ani oszczędności, a jej majątek został zajęty przez komornika. Gospodarstwo domowe jest utrzymywane z emerytury męża w wysokości ... zł (zajmowanej częściowo przez komornika, z czego do dyspozycji wnioskodawcy pozostaje kwota ... zł). W ramach uzupełnienia wniosku skarżąca oświadczyła, iż w 2008 roku prowadzona przez nią działalność gospodarcza nie przyniosła dochodu, a cały jej majątek sprzedano w dniu 16 kwietnia 2009 roku za ok. ... zł. W 2006 roku uzyskała ona dochód w kwocie ... zł, a w 2007 roku w kwocie ... zł. Nie udokumentowała ona przy tym szczegółowo dochodów i kosztów związanych z jej działalnością gospodarczą, pomimo wyraźnego wezwania referendarza sądowego w tym zakresie. W złożonym sprzeciwie skarżąca podniosła ogólnie, iż jej sytuacja finansowa jest trudna i nie jest ona w stanie pokryć kosztów przedmiotowego postępowania. Wskazała też, iż w dwóch sprawach toczących się przed tutejszym Sądem uzyskała ona zwolnienie od kosztów (postanowienie z 20.03.2009, I S.A./Po 1602/08 i z 20.03.2009 I S.A./Po 21/09). Powyższe okoliczności, wskazane przez skarżącą i dotyczące jej trudnej sytuacji materialnej, nie uzasadniają w ocenie Sądu przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym, które stanowi formę dofinansowania z budżetu państwa i dotyczy przypadków, w których zdobycie przez stronę odpowiednich środków na sfinansowanie swojego udziału w postępowaniu sądowym jest znacznie utrudnione. Podkreślić należy zdecydowanie, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie, która się o nie ubiega. Powinna ona wobec tego należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które dotyczą jej sytuacji majątkowej czy osobistej (zob. m. in. B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 554). W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała szczegółowych okoliczności dotyczących prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, pomimo wyraźnego wezwania jej do dokonania czynności w tym zakresie. Nie uczyniła tego również w ramach wniesionego sprzeciwu, powołując się jedynie ogólnie na swoją trudną sytuację majątkową. Wobec powyższych okoliczności Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała w wystarczającym stopniu przesłanek uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy. Z tego względu na podstawie art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/M. Górecka