III SA/Po 177/12

Dnia 8 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku o zwrot opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 14 listopada 2011 roku Prezydent Miasta L. odmówił wszczęcia postępowania o stwierdzenie nadpłaty w zakresie opłaty za wydanie pojazdu i pouczył A. B. o prawie do złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w trybie art. 141 w związku z art. 61a § 2, art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 21 listopada 2011 roku pełnomocnik wnioskodawczyni wezwał Prezydenta Miasta L. do usunięcia naruszenia prawa. Prezydent Miasta L. pismem z dnia [...] wyjaśnił, że niezrozumiałe jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skoro istnieje możliwość zaskarżenia przedmiotowego postanowienia w drodze zażalenia. W tych okolicznościach pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł skargę "na akt z zakresu administracji publicznej stwierdzony pismem Prezydenta Miasta L. z dnia [...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku o zwrot opłaty za kartę pojazdu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Treść przytoczonych przepisów oznacza, że wnioskodawczyni niezadowolona ze stanowiska organu powinna skorzystać ze wskazanego w orzeczeniu środka zaskarżenia w postaci zażalenia, zamiast występować z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które jest zupełnie innym środkiem zaskarżenia i nie może być stosowane w sposób zamienny. Wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa zamiast złożenia zażalenia powoduje bowiem, że nie zostaje zachowany właściwy odwoławczy tryb administracyjny. Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na postanowienie organu pierwszej instancji z pominięciem rozpoznania sprawy przez administracyjny organ odwoławczy na skutek prawidłowo wniesionego środka odwoławczego - zażalenia, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. Ponieważ warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, niedopuszczalna jest skarga wniesiona bez zachowania tego warunku i uzasadnia to jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.