III SA/Po 178/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 listopada 2024 roku (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 grudnia 2024 r. [...] Sp. z o.o. w [...] (dalej: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 listopada 2024 roku (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2025 r. (sygn. akt VI SA/Wa 4363/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 marca 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego (w kwocie 100 zł) w kasie tutejszego Sądu lub na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 24 marca 2025 r. (k. 47 akt sądowych). Pismem z dnia 31 marca skarżąca poinformowała tutejszy Sąd o uiszczeniu wpisu sądowego, na okoliczność czego załączyła potwierdzenie dokonania przelewu w kwocie 100 zł (k. 49 akt sądowych). Przelewu dokonano w dniu 31 marca 2025 r. Na potwierdzeniu znajdował się jednak niewłaściwy numer rachunku bankowego. Jak wynika z informacji uzyskanych od Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Poznaniu do dnia 7 kwietnia 2025 r. nie odnotowano wpłaty wpisu na konto bankowe Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której nie został uiszczony należny wpis – stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 24 marca 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał więc z dniem 31 marca 2025 r. Zauważyć należy, że wezwanie zawierało informacje o sposobie uiszczenia opłaty sądowej ze wskazaniem godzin otwarcia kasy oraz numeru rachunku bankowego Sądu, przy czym zawierało również pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny opłata sądowa powinna być uiszczona gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Nie jest przy tym wystarczające wykazanie, że stosowną opłatę uiszczono, ale na inny, nawet bardzo podobny numer rachunku bankowego. W takiej sytuacji nie można przyjąć, że skargę opłacono w terminie (zob. postanowienie NSA z 27 listopada 2014 r., sygn. akt I GSK1841/14, dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). Omyłkowe uiszczenie przez skarżącą wpisu na inny numer rachunku bankowego – tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – skutkuje odrzuceniem skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, że skarżąca dokonała przelewu w dniu 31 marca 2025 r., a więc w terminie do uiszczenia wpisu. Podniesienie tej okoliczności może mieć znaczenie przy uzasadnianiu ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (zob. art. 87 p.p.s.a.). Skarżąca będzie miała zatem jeszcze sposobność do ubiegania się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego – w przypadku złożenia stosownego wniosku. Aktualnie jednak, wobec zaistniałego stanu faktycznego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.