III SA/Po 183/18

WyrokWSA w Poznaniu2018-06-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Marek Sachajko, Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.), Sędzia WSA Mirella Ławniczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej z powodu omyłkowego zaznaczenia niewłaściwego pola we wniosku, mimo że rolnik sam zgłosił błąd i kontynuował realizację wcześniejszego zobowiązania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nieprawidłowo odmówił przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, uznając omyłkę we wniosku za brak podstaw do przyznania świadczenia. Sąd uznał, że skoro rolnik sam zgłosił błąd i kontynuował realizację wcześniejszego zobowiązania, organ powinien był wezwać go do wyjaśnień, a nie arbitralnie przyjąć pierwotne oświadczenie woli jako ostateczne. W tej sytuacji wystąpił błąd oczywisty, który powinien zostać uwzględniony.
Stan faktyczny
Rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, omyłkowo zaznaczając pole dotyczące PROW [...], podczas gdy realizował zobowiązanie w ramach PROW [...]. Organy odmówiły przyznania płatności, uznając, że rolnik nie spełnia warunków, ponieważ nie zakończył realizacji wcześniejszego programu. Rolnik zgłosił błąd we wniosku, wskazując na zamiar ubiegania się o płatność w ramach realizowanego zobowiązania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów UE poprzez nieuwzględnienie oczywistego błędu.
Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR i poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR oraz zasądzenie od Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi X na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok [...] I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Dyrektor OR ARiMR decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR z dnia [...] r. w sprawie odmowy przyznania X płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach PROW [...] o które ubiegał się we wniosku o przyznanie płatności na rok [...]. Odmawiając przyznania rolnikowi płatności w uzasadnieniu decyzji Kierownik BP ARiMR wskazał, że w dniu [...] r. strona wystąpiła o przyznanie płatności na rok [...] wraz z deklaracją rolno- środowiskowo- klimatyczną ( PROW [...] ). Zadeklarowała rozpoczęcie realizacji działania jednocześnie nie dotrzymując aktywnego zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach PROW [...] w ramach pakietu 1.1 Rolnictwo zrównoważone rozpoczętego w [...] roku na pow. [...] ha. Organ nie znalazł podstaw do przyznania przedmiotowej płatności bowiem beneficjent nie zakończył realizacji rozpoczętego w [...] roku programu rolnośrodowiskowego. W odwołaniu beneficjent powołał się na pismo kierowane do organu, w którym informował o błędnym wypełnieniu wniosku bowiem zamiast zakreślić właściwe pole dotyczące zobowiązania rolnośrodowiskowego PROW [...] zakreślone zostało pole dotyczące deklaracji w ramach PROW [...]. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania strony stwierdził, że decyzje o płatności organ I instancji wydaje w oparciu o dane podmiotowe i przedmiotowe wskazane przez producenta rolnego w danym wniosku. Strona zaznaczyła we wniosku, że ubiega się o płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną w ramach PROW . [...] Dopiero w okresie późniejszym strona poinformowała organ, że była to omyłka, gdyż należało zaznaczyć płatność rolno-środowiskową PROW [...]. Zdaniem organu II instancji to wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za dane podane we wniosku na sformalizowanym formularzu. Wniosek był składany za pośrednictwem poczty i dlatego pracownik organu nie miał obowiązku poinformowania strony o niezakończonym zobowiązaniu. Organ wskazał ponadto, że strona ma możliwość dokonania zmiany do wniosku, a uzupełnienie wniosku w terminie od [...] r. do [...] r. skutkuje zmniejszeniem płatności do powierzchni w zakresie składanych uzupełnień. W przedmiotowej sprawie nie doszło do oczywistej omyłki, a jej poprawienie nie może prowadzić do wytworzenia nowej treści oświadczenia woli. W skardze do WSA w Poznaniu strona wniosła o uchylenie decyzji obu instancji, zarzucając naruszenie art. 59 ust. 6 rozporządzenia UE nr 1306 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez nieuznanie oczywistego błędu i nieuwzględnienie korekty dokonanej przez skarżącego w zakresie błędnego wskazania płatności PROW [...]zamiast płatności w ramach realizowanego zobowiązania PROW [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności na rok [...]i zakreślił krzyżykiem pole dotyczące płatności rolno- środowiskowo- klimatycznej ( PROW [...] ) przez co organ przyjął, że płatność ta nie należy się rolnikowi, albowiem realizuje on od [...] roku zobowiązanie w ramach programu PROW [...] i nie zakończył on jego realizacji. Organ podał, że § 35 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowisko-klimatyczne" (Dz. U. z 2015 r. , poz. 415, ze zm.) stanowi, iż rolnikowi, który od 15 marca 2014 r. realizuje zobowiązanie rolnośrodowiskowe może zostać przyznana płatność rolno-środowisko-klimatyczna, jeżeli od dnia 15 marca 2015 r. kontynuuje podjęte zobowiązanie jako zobowiązanie rolno-środowisko-klimatyczne w ramach pakietu 1.1 Rolnictwo zrównoważone- w przypadku, gdy dotychczas realizował zobowiązanie rolnośrodowiskowe w ramach pakietu 1.1 Rolnictwo zrównoważone. Według organu nie było takiej sytuacji w przedmiotowej sprawie, gdyż skarżący swoje zobowiązanie realizuje od [...] r. a nie od [...] r. Organ uznał, że jest związany danymi we wniosku i to wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za wypełnienie formularza, albowiem złożył oświadczenie o znajomości zasad wypełniania wniosku. Zdaniem organu ustawodawca przewidział możliwość korygowania błędów w dowolnym momencie z tym, że dotyczy to błędów oczywistych. Podając jako podstawę prawną przepis art. 59 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306 organ uznał, ze przepis ten w omawianej sprawie nie ma zastosowania bowiem nie doszło do oczywistej omyłki pisarskiej czy oczywistego błędu. W ocenie Sądu stanowisko organu jest nieprawidłowe i niezgodne z przepisami prawa. Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący zamiast pola dotyczącego płatności PROW [...] zaznaczył pole dotyczące płatności PROW [...]. Także poza sporem pozostaje i to, że skarżący od [...] roku nadal realizuje podjęte [...]- letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Organ też powołuje się na tę okoliczność, że skarżący w toku postępowania zainicjowanego przedmiotowym wnioskiem o płatność zwrócił się do organu z informacją o popełnionym błędzie wskazując , że realizuje on zobowiązanie od[...] r. i jego zamiarem było zakreślenie pola PROW [...]. Mimo tego, że rolnik sam zwrócił się do organu z informacją o popełnionym przy wypełnianiu formularza błędzie, organ nie wezwał go do złożenia stosownych wyjaśnień w tym zakresie. Poprzestał na stwierdzeniu, że pierwotne zakreślenie pola przy PROW[...] stanowi o rzeczywistym oświadczeniu woli strony. Organ nie twierdził, że doszło do zmian w realizacji przyjętego przez rolnika zobowiązania [...]letniego, zatem nie ma tu zastosowania sytuacja podana w uzasadnieniu skarżonej decyzji a dotycząca wywodów odnośnie zmiany wniosku. Organ w swoim uzasadnieniu podaje, że przy kwalifikowaniu błędu oczywistego ( bo tylko taki może być w dowolnym czasie korygowany), ważnym jest fakt, aby właściwa władza była przekonana, że błąd był rzeczywisty tzn. że rolnik działał w dobrej wierze bowiem nie można dopuścić do jakichkolwiek nieuczciwości i defraudacji, a obowiązek przekonania władzy właściwej o popełnieniu błędu oczywistego spoczywa na rolniku. W tym względzie organ odwoławczy oparł się na przepisie unijnym. Zdaniem organu w omawianej sprawie nie ma mowa o błędzie oczywistym jak i oczywistej pomyłce. Zdaniem Sądu organ zbyt arbitralnie uznał, że nie wystąpił błąd oczywisty w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i rady (UE) Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2798, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008- Dz Urz UE L 347/549. Skoro skarżący był w trakcie realizacji podjętego w[...] roku programu [...] -letniego i w jego trakcie składał wniosek to musiało wzbudzić wątpliwości po stronie organu. W takiej sytuacji należało niewątpliwie wezwać stronę do złożenia stosowanych wyjaśnień, w zakresie tego, jakiego rodzaju płatności miał dotyczyć składany przez rolnika wniosek. Sam rolnik wnosił o sprostowanie swojego wniosku w tym zakresie, a zatem organ nie może utrzymywać, że działał on w złej wierze. Zdaniem Sądu twierdzenie organu o prawidłowej treści oświadczenia woli zawartej we wniosku było zbyt arbitralne i niezgodne ze stanowiskiem samej strony. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie zobowiązany do dokonania uzupełniającego postępowania dowodowego w kwestii ustaleń, jakiej płatności dotyczył przedmiotowy wniosek. W rezultacie powyższego Sąd działając na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił decyzję organu II i I instancji. O zwrocie kosztów skarżącemu orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło