III SA/Po 184/08

Dnia 20 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska Sędziowie NSA Andrzej Zieliński WSA Barbara Koś (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2008 roku przy udziale Prokuratora sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej wymeldowania o d d a l a s k a r g ę /-/B. Koś /-/M. Lorych – Olszanowska /-/A. Zieliński Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta orzekł o wymeldowaniu R. O. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. W decyzji tej zostało zawarte pouczenie o prawie i trybie wniesienia odwołania. Decyzja ta została doręczona R. O. w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. R. O. wniósł odwołanie od powyższej decyzji w dniu [...], a więc po upływie terminu do wniesienia odwołania. Organ administracji podkreślił, że termin do wniesienia odwołania jest terminem prekluzyjnym (nieprzekraczalnym). Wobec zaś tego, że R. O. wnosząc odwołanie po upływie ustawowego terminu, nie wystąpił o przywrócenie terminu w trybie art. 58 § 1 kpa, odwołanie pozostawiono bez rozpatrzenia. Skargę na powyższe postanowienie wniósł R. O., wnosząc o "ponowne rozpatrzenie odwołania". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego w niniejszej sprawie stanowi art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, stosownie do którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należy wyjaśnić, iż warunkiem skutecznego wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego wniesienia, tj. czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 kpa). Natomiast uchybienie powyższemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, w następstwie czego decyzja staje się ostateczna, co tym samym wyklucza merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu odwoławczym. Stąd po przekazaniu sprawy wraz z odwołaniem organ odwoławczy w pierwszej kolejności bada, czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. W razie zaś wniesienia odwołania z przekroczeniem ustawowego terminu, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 134 kpa) i odstępuje od merytorycznego rozpatrzenia odwołania. W przedmiotowej sprawie z niekwestionowanych i znajdujących potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy, ustaleń organu odwoławczego wynika, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania została doręczona skarżącemu R. O. w dniu [...] (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji – k. 52 akt adm.). Natomiast odwołanie R. O. od powyższej decyzji zostało złożone w Urzędzie Miejskim w G. w dniu [...] (zob. pieczątka wpływu – k. 3 akt adm.). Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem czternastodniowego terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa, a jednocześnie z materiału sprawy, a w szczególności z treści wniesionego po upływie terminu odwołania, wynika że odwołujący nie wnosił o przywrócenie uchybionego terminu w trybie art. 58 kpa. W konsekwencji należy stwierdzić, że organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny, a trafności tychże ustaleń nie podważał sam R. O. w złożonej skardze. W szczególności nie powołał on żadnych okoliczności, które pozwalałyby przyjąć, że wniesienie odwołania mogło nastąpić z zachowaniem ustawowego terminu bądź też, że wraz z wniesieniem odwołania po upływie przewidzianego terminu skarżący wnosił o przywrócenie uchybionego terminu. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 134 kpa, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nawet bowiem nieznaczne przekroczenie terminu stanowi jego uchybienie, gdyż jest to okoliczność obiektywna i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia na podstawie art. 134 kpa. Powyższe oznacza bezskuteczność odwołania wniesionego z uchybieniem terminu i powoduje, że organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania poprzez ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej wymeldowania w postępowaniu odwoławczym. Decyzja w przedmiocie wymeldowania – wobec jej niezaskarżenia w ustawowym terminie, stała się bowiem ostateczna i korzysta z ochrony trwałości (art. 16 § 1 kpa), a zatem jej weryfikacja na skutek odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłaby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu, wobec czego skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ B. Koś /-/ M. Lorych – Olszanowska /-/ A. Zieliński D.W.d