III SA/Po 186/06
WyrokWSA w Poznaniu2006-11-30
Skład orzekający: Barbara Koś, Tadeusz M. Geremek, Mirella Ławniczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opłata adiacencka z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości może zostać ustalona, gdy podział nastąpił niezależnie od ustaleń planu miejscowego, w celu wydzielenia działki budowlanej?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że opłata adiacencka została prawidłowo ustalona. Podkreślono, że podział nieruchomości nie nastąpił w trybie art. 95 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami (w celu wydzielenia działki budowlanej niezależnie od planu miejscowego), ponieważ wymagał wcześniejszego zaopiniowania wstępnego projektu podziału przez prezydenta miasta. Wskazano, że przepis art. 95 ustawy dotyczy sytuacji, gdy plan miejscowy istnieje, a podział jest z nim zgodny, a nie sytuacji braku planu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia opłaty adiacenckiej na rzecz Gminy Miasto O. dla spółki "A" Sp. z o.o. w związku z podziałem nieruchomości. Organ I instancji ustalił opłatę na podstawie uchwały rady miejskiej i wyceny rzeczoznawcy. Spółka wniosła odwołanie, zarzucając naruszenie art. 98a ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ podział nastąpił po utracie mocy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w celu wydzielenia działki budowlanej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje zarzuty.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Mirella Ławniczak ( spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej o d d a l a s k a r g ę /-/ M. Ławniczak /-/B. Koś /-/T.M. Geremek EW WSA/wyr.1 – sentencja wyroku
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 roku w sprawie [...] działając na podstawie:
- art. 98 a ust. 1, art. 148 ust. 1-3 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. Nr 261 z 2004r. poz. 2603 ze zmianami),
- uchwały Nr XIX 272/2004 Rady Miejskiej O. z dnia 27.04.2004r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości,
- art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zmianami) Prezydent Miasta ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł należną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości nr ewidencyjny [...] z arkusza 1 obręb 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ul. [...], będącej własnością "A" Sp. z o.o. ul. [...] R. W sentencji decyzji wskazano, iż opłata winna być zostać uiszczona na rzecz Gminy Miasto O. w terminie 14 dni, licząc od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazano, iż decyzją z dnia [...].08.2004 roku o nr [...] zatwierdzony został projekt podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ul. [...]. W wyniku dokonanego podziału geodezyjnego działki nr [...] powstały następujące nieruchomości gruntowe:
- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowana przy ul. [...],
- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowana przy ul.
[...],
-działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...].
W świetle art. 98 a ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami, na mocy uchwały Nr XIX 272/2004 Rady Miejskiej O. z dnia 27.04.2004r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości powstał obowiązek wniesienia na rzecz Gminy Miasto O. jednorazowej opłaty w wysokości 40% wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału. Wartość nieruchomości gruntowej przed i po podziale geodezyjnym została oszacowana przez rzeczoznawcę majątkowego. Wysokość opłaty adiacenckiej wyliczono w następujący sposób:
Wartość nieruchomości przed podziałem działka nr [...]:[...] zł.
Wartość nieruchomości po podziale:
Działka [...]:[...] zł.
Działka nr [...] pomniejszona o wartość nieruchomości [...] – [...] złotych.
Wartość nieruchomości po podziale:
- działka nr ewidencyjny [...] - [...] zł.,
- działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
Wzrost wartości nieruchomości powstałych w wyniku podziału geodezyjnego: [...] zł
Opłata adiacencka stanowiąca 40% wzrostu wartości nieruchomości: [...] zł.
Od decyzji tej "A" Sp. z o.o., reprezentowane przez Dyrektora Zarządu Spółki wniosło odwołanie wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania zarzucono naruszenie przez organ I instancji przepisu art. 98 a ust. 2, ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się przy podziale nieruchomości dokonywanym niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Zdaniem odwołującego się sytuacja ta miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ z dniem 1.01.2004r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu przestał obowiązywać.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2005r., o Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organu II wskazano między innymi, iż wbrew twierdzeniu odwołującego sporna nieruchomość nie była dzielona w oparciu o przepis art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja podziałowa została bowiem wydana w oparciu o postanowienie z dnia [...].04.2004r. opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału. Podkreślono również, iż organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję oparł się na wycenie wartości nieruchomości sporządzonej przez rzeczoznawcę dnia [...] listopada 2004 roku.
Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w dniu 2 sierpnia 2005 roku wniosło skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu skargi oprócz dotychczasowych zarzutów podniesiono, iż zgodnie z art. 95 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej. W związku z tym, że na spornym terenie trwa już budowa 6 budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej, na podstawie wydanej decyzji o pozwolenie na budowę - podział został dokonany w celu wydzielenia działki budowlanej, co oznacza, że zgodnie z art. 98 a ust. 2 w/w ustawy opłaty adiacenckiej nie nalicza się.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, oprócz dotychczasowych argumentów podnosząc, iż decyzja podziałowa stanowiąca podstawę naliczenia opłaty adiacenckiej została wydana na podst. art. 96 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wobec czego w sprawie mają zastosowanie przepisy art. 98 a ust.1 w/w ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 98 a ust 1. ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. Nr 261 z 2004r. poz. 2603 ze zmianami), jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego, który wniósł opłaty roczne za cały okres użytkowania tego prawa, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić, w drodze decyzji, opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż 50% różnicy wartości nieruchomości. Ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Przepisy art. 144 ust. 2, art. 147 i art. 148 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
Przepis ust. 2 tego artykułu stanowi, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się przy podziale nieruchomości dokonywanym niezależnie od ustaleń planu miejscowego.
Z art. 95 pkt. 7 cytowanej ustawy wynika, iż niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej.
Podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. (art. 93. 1. i art. 94 ust.1 cyt. ustawy).
Jak wynika z decyzji z dnia [...] lipca 2004 roku o Nr [...] zatwierdzającej projekt podziału spornej nieruchomości, przed jej wydaniem Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...].04.2004r. pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału tej nieruchomości. Oznacza to, iż wbrew twierdzeniu skarżącego podział ten nie nastąpił w trybie art. 95 pkt. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Artykuł 93 ust 4 ustawy stanowi bowiem, iż zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1. Gdyby więc skarżący złożył wniosek o podział nieruchomości w trybie art. 95 pkt. 7 ustawy tj. w celu wydzielenia działki budowlanej taka opinia nie byłaby potrzebna. Sformułowanie zawarte w przepisie art. 95 ustawy "niezależnie od ustaleń planu miejscowego" należy też rozumieć inaczej niż rozumie to skarżący. Przepis ten nie dotyczy bowiem podziałów dokonywanych w przypadku braku planu miejscowego ale znajduje zastosowanie pomimo istnienia takiego planu.
Nie można zgodzić się też ze stwierdzeniem skarżącego, że podział spornej nieruchomości został dokonany w istocie w celu wydzielenia działki budowlanej tj. w trybie art. 95 pkt 7 ustawy. Gdyby bowiem tak było, to zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z dnia 21 grudnia 2004 r.) we wniosku do Prezydenta o podział nieruchomości, o których mowa w art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, skarżący winien wskazać cel dokonania podziału nieruchomości. Gdyby więc chodziło o wydzielenie działki budowlanej nie byłoby wówczas potrzeby zasięgania opinii w trybie art. 93 ust 4 ustawy.
Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, iż błędne wskazanie w części wstępnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2005 daty rozpoznania odwołania oraz daty wydania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia jest wynikiem oczywistego błędu pisarskiego i nie stanowi naruszenia przepisów postępowania w rozumieniu art.145 § 1 podpunkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Winien on być sprostowany w trybie art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz .U .Nr 30, poz.168).
Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podst. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) skargę oddalić.
/-/M. Ławniczak /-/B. Koś /-/T. Geremek
EWd
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło