III SA/Po 188/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 8 września 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia ... r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ B. Sokołowska Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2009r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił jego wniosek bez rozpoznania. Zarządzenie to utraciło moc wskutek wniesienia przez skarżącego sprzeciwu do tut. Sądu, który rozpoznaje złożony wniosek na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Biorąc pod uwagę wniosek oraz sprzeciw skarżącego, Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 1 - § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych w określonym zakresie, bądź też ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest z kolei uzależnione od wykazania niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy ). Ze złożonego przez skarżącego wniosku wynikało, że utrzymuje się on z wynagrodzenia w kwocie ... zł miesięcznie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Prowadzi gospodarstwo domowe jednoosobowo. Nie posiada żadnych oszczędności, ani majątku ruchomego, jest natomiast właścicielem domu o powierzchni 90 m kw. ( współwłasność z siostrą ) oraz działki o powierzchni 512 m kw. W piśmie z dnia 8 lipca 2009 r. skarżący wskazał wydatki związane z utrzymaniem domu, prowadzeniem gospodarstwa domowego, alimentami na dwójkę dzieci ( ... zł ) oraz związane z leczeniem i rehabilitacją, określając ich łączną wysokość na ... zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę powyższe dane Sąd uznał, iż strona skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu na podstawie art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Sokołowska