III SA/Po 191/14

Dnia 9 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) WSA Szymon Widłak Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 29 listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w miesiącu maju 2010 roku postanawia: zawiesić postępowanie Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą skarżącej spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych – oleju smarowego. Skarżąca zarzuca, że polski ustawodawca, nakładając podatek akcyzowy od nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych oznaczonych kodem CN 2710 jeżeli nie są przeznaczone do celów napędowych lub opałowych, naruszył art. 2 ust. 4 lit. b) tiret 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej oraz przepisy Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania. Organy podatkowe, przyznając, że wymienione oleje smarowe nie podlegają harmonizacji, powołały się na przepis art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania jako podstawę ich opodatkowania. Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I GSK 780/11 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t. 1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a/ akapit pierwszy dyrektywy rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej Dyrektywę 92/12/EWG (dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r. s. 12 ze zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71- 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?". W ocenie sądu treść pytania pozostaje w związku z przedmiotem toczącego się postępowania w niniejszej sprawie. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 cyt. ustawy Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie o legalności skarżonego aktu będzie bezpośrednio związane ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości na postawione pytanie prejudycjalne we wskazanej wyżej sprawie NSA. Mając na uwadze powyższe zasadne jest zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia tego pytania.