III SA/Po 1910/14

Dnia 20 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2014 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2010 roku; postanawia odrzucić skargę. E. W. wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2010 roku. Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie określonym w art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając powyższy wniosek organ wskazał, że decyzja została doręczona stronie w dniu 15 kwietnia 2014 roku, a termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 15 maja 2014 roku. Z dowodów złożonych w akta sprawy administracyjnej wynika, że do dnia 26 lutego 2014 roku korespondencja do strony postępowania była kierowana przez organ i odbierana przez stronę w miejscu wskazanym jako adres prowadzenia działalności gospodarczej - ul. [...], [...]. Jeszcze w dniu 26 lutego 2014 roku strona postępowania odebrała pod wskazanym adresem wezwanie do udokumentowania własnych twierdzeń, że oryginał zestawienia oświadczeń sprzedaży oleju opałowego został wysłany, lecz pod niewłaściwy adres. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 05 marca 2013 roku, strona postępowania zawarła informację, że z uwagi na decyzje organów podatkowych od marca 2013 roku nie prowadzi już żadnej działalności gospodarczej. Na kopercie, jako adres nadawcy, wskazany został adres - ul. [...], [...]. W dniu 15 kwietnia 2014 roku strona postępowania odmówiła odebrania przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 roku Nr [...]. Przesyłka została skierowana do E. W. na adres prowadzenia działalności gospodarczej, ul. [...], [...]. Pismem z dnia 28 maja 20014 roku, w związku z otrzymaniem tytułu wykonawczego, skarżący poinformował Dyrektora Izby Celnej, że nie otrzymał decyzji odwoławczej. Jednocześnie skarżący zaznaczył, że we wcześniejszych pismach informował, że firma "A" E. W. przestała istnieć, a tym samym zaprzestała odbierać korespondencję. Jako załącznik do pisma z dnia 03 czerwca 2014 roku, Dyrektor Izby Celnej przesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 roku Nr [...]. Ponadto organ wyjaśnił, że przedmiotowa decyzja została uznana za doręczoną z dniem 15 kwietnia 2014 roku w trybie art. 153 ustawy - Ordynacja podatkowa. Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu w sposób określony w art. 144 ustawy – Ordynacja podatkowa, to pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i dacie odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy i uważa za doręczone w dniu odmowy jego przyjęcia. Korespondencję zawierającą potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji strona postępowania odebrała w dniu 09 czerwca 2014 roku. Skarżący skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego w dniu 25 listopada 2014 roku (k. 17 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 §1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że skarga został wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Organ podatkowy działa zgodnie z prawem przyjmując, że decyzja odwoławcza została skutecznie doręczona w dniu 15 kwietnia 2014 roku. Zgodnie z art. 148 §1-§3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U 2012, poz. 749 ze zm.) pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Pisma mogą być również doręczane w siedzibie organu podatkowego oraz w miejscu pracy adresata – osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i §2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. "Miejsce pracy", o którym mowa w art. 148 §1 ustawy - Ordynacja podatkowa, jest to każde miejsce, w którym adresat pisma wykonuje pracę, bez względu na podstawę prawną świadczenia. Tak samo jak miejsce pracy należy rozumieć miejsce prowadzenia przez adresata działalności gospodarczej. Informacja o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, która została podana w ramach argumentacji dotyczącej uchylenia decyzji organu I instancji (pismo z dnia 05 marca 2013 roku) oraz wskazanie na kopercie innego adresu nadawcy (strony postępowania) niż podany w aktach sprawy nie ma skutku zawiadomienia organu o zmianie adresu dla doręczeń w rozumieniu art. 146 ustawy – Ordynacja podatkowa. Dyrektor Izby Celnej nie działał w sytuacji związania informacją o zmianie adresu dla doręczeń. Podkreślić należy, że podany w aktach sprawy adres prowadzenia działalności gospodarczej pozostawał skutecznym adresem korespondencyjnym z organem podatkowym przez około rok od deklarowanej daty zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej, czyli od marca 2013 roku do lutego 2014 roku. Skierowanie korespondencji do strony na podany w aktach sprawy adres prowadzenia działalności gospodarczej było zgodne z art. 144 w związku z art. 146 §1 ustawy – Ordynacja podatkowa. Priorytetem w doręczeniach pism w postępowaniu podatkowym jest doręczenie do rąk adresata. Zgodnie z art. 148 §3 Ordynacji podatkowej w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w art. 148 §1 i §2 ustawy - Ordynacja podatkowa, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Z akt sprawy wynika, że próba doręczenia przesyłki pod nieaktualny, ale podany w aktach sprawy, adres miejsca pracy była skuteczna, gdyż doręczyciel zastał adresata w tym miejscu. To, że skarżący zaprzestał prowadzić działalność gospodarczą pod adresem podanym w aktach sprawy i poinformował o tym organ podatkowy, lecz nie na warunkach określonych w art. 146 §1 ustawy – Ordynacja podatkowa, ma tylko ten skutek, że próba przekazania korespondencji do rąk adresata nastąpiła nie w miejscu pracy (art. 148 §1 Ordynacji podatkowej), lecz w miejscu, gdzie doręczyciel adresata zastał (art. 148 §3 Ordynacji podatkowej). Całkowicie nieuprawnione byłoby założenie, że zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej pod danym adresem usprawiedliwia odmowę przyjęcia pisma w postępowaniu podatkowym, które jest przekazywane do rąk adresata. Pismo może być doręczone w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie, jeśli zachodzi uzasadniony przypadek. W okolicznościach kontrolowanej sprawy zostały spełnione warunki do przyjęcia stanowiska, że nastąpiła odmowa przyjęcia pisma przesłanego zgodnie z art. 144 w związku z art. 148 §3 ustawy - Ordynacja podatkowa. Zatem termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego rozpoczynał bieg z dniem 15 kwietnia 2014 roku i upłyną z dniem 15 maja 2014 roku. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 §1 pkt 2 oraz §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.