III SA/Po 196/13

Dnia 17 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi R na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia I. uchyla zaskarżone postanowienie , II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 340,- (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Zarząd Dróg Miejskich w P. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] nałożył na "X" Sp. z o.o. w W. karę pieniężną w kwocie: [...]zł za zajęcie pasa drogowego ul. [...] w P., bez zezwolenia zarządcy drogi. Na podstawie akt Zarządu Dróg Miejskich w P. stwierdzono, że decyzja z dnia [...] maja 2010 r. została doręczona spółce w dniu 26 maja 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). W decyzji zamieszczono prawidłowe pouczenie o możliwości zaskarżenia. Na decyzje tę służyło odwołanie w terminie ustawowym 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W dniu 8 czerwca 2010 r. spółka złożyła pismo z dnia 7 czerwca 2010 r., w którym podniosła, że strona zajmowała teren przy ul.[...] do celów budowy budynku mieszkalnego w okresie od 20 kwietnia 2009 do 30 marca 2010 roku. Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, iż pas ruchu był zajęty bez zezwolenia zarządcy drogi, bowiem do dnia 30 marca 2010 takie zezwolenie firma posiadała, od połowy marca na terenie zajmowanym przez firmę "X" Sp. z o. o. rozpoczęła pracę firma "Y", która wykonywała na zlecenie A. przyłącze kanalizacyjne oraz firma, która wykonywała przyłączenie kabla elektrycznego co kolidowało z pracami związanymi z uporządkowaniem terenu. W wyniku zaistniałej sytuacji firma "X" Sp. z o. o. wystąpiła o przedłużenie zezwolenia. Nieprawdą jest również, że strona nie składała żadnych wyjaśnień ponieważ osobiście po otrzymaniu wezwania prezes firmy P. Sz. składał wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia 8 czerwca 2010 r. zatytułowanym "odwołanie" strona ponownie wyraziła niezadowolenie z decyzji organu I instancji. Pismo to zostało złożone do organu w dniu 10 czerwca 2010 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że po dacie doręczenia tj od dnia 27 maja 2010 r. biegł 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. Ostatni dzień 14-dniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności, przypadał na 9 czerwca 2010 r. Dzień ten (środa) był dniem roboczym. Kolegium podniosło, że zgodnie z art. 57 § 5 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W tym przypadku, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, odwołanie (opatrzone datą 8 czerwca 2010 r.) zostało dostarczone osobiście przez stronę w dniu 10 czerwca 2010r., czyli 1 dzień, po terminie ustawowym przewidzianym do wniesienia odwołania. Termin wyznaczony na złożenie odwołania jest terminem zawitym i powoduje ujemne dla strony skutki prawne, w tym przypadku pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. W skardze do Sądu administracyjnego pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż decyzja została zaskarżona odwołaniem z dnia 7 czerwca 2010 roku, które zostało jedynie uzupełnione pismem z dnia 10 czerwca 2010 r., w którym uzupełniono braki formalne odwołania. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej winny działać w sposób praworządny i podejmować wszelkie czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny. Przepis ten pozostaje w związku z art. 77 § 1 K.p.a. nakazującym organowi w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Funkcjonowanie zasady prawdy w postępowaniu administracyjnym zobowiązuje organ do szczególnej staranności w wyjaśnieniu wszystkich faktów istotnych dla sprawy. W rozpoznawanej sprawie decyzja Zarządu Dróg Miejskich w P. z dnia [...] maja 2010 r. została doręczona spółce w dniu 26 maja 2010 r. i zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania. W dniu, 8 czerwca 2010 r. w kancelarii organu złożone zostało pismo datowane na dzień 7 czerwca 2010 r. Strona skarżąca już na wstępie pisma wskazała, że dotyczy ono decyzji z dnia [...] maja 2010 r. W treści podniesiono, że spółka zajmowała teren przy ul. [...] do celów budowy budynku mieszkalnego w okresie od 20 kwietnia 2009 do 30 marca 2010 roku. Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, iż pas ruchu był zajęty bez zezwolenia zarządcy drogi, bowiem do dnia 30 marca 2010 takie zezwolenie firma posiadała, od połowy marca na terenie zajmowanym przez firmę "X" Sp. z o. o. rozpoczęła pracę firma "Y"., która wykonywała na zlecenie A. przyłącze kanalizacyjne oraz firma, która wykonywała przyłączenie kabla elektrycznego co kolidowało z pracami związanymi z uporządkowaniem terenu. W wyniku zaistniałej sytuacji firma "X" Sp. z o. o. wystąpiła o przedłużenie zezwolenia. Nieprawdą jest również, że strona nie składała żadnych wyjaśnień ponieważ osobiście po otrzymaniu wezwania prezes firmy P. Sz. składał wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie. Z treści pisma jednoznacznie zatem wynika, że dotyczy ono decyzji organu I instancji. Pozostała kwestia, to data doręczenia decyzji ZDM. Jak wskazano wyżej decyzja organu I instancji została doręczona spółce w dniu 26 maja 2010 r. zaś w dniu 8 czerwca złożono pismo opatrzone datą 7 czerwca 2010 r., stanowiące w ocenie strony skarżącej odwołanie. Następnie, strona w dniu 10 czerwca 2010 r. złożyła kolejne pismo zatytułowane "odwołanie". I dopiero kolejne pismo skarżącej z dnia 8 czerwca 2010 r. złożone w kancelarii organu zostało potraktowane przez organ I instancji jako odwołanie, i w konsekwencji organ odwoławczy w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2012r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym odnosząc się do zarzutów sformułowanych przez skarżącą należy stwierdzić, że są one zasadne. Odwołanie jest środkiem zaskarżenia, który charakteryzuje się określonym w procedurze administracyjnej formalizmem, ale trafnie wskazano, że wystarczające jest oświadczenie strony, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu I instancji, a o tym, czy pismo procesowe stanowi odwołanie decyduje jego treść, a nie określenie (nazwa), którym posłużyła się strona. Pismo spółki datowane na dzień 7 czerwca 2010 r., złożone w dniu 8 czerwca 2010 r., odnosi się do ustalonej już kary i jednoznacznie kwestionuje jej zasadność. Natomiast okoliczność, iż w późniejszym terminie złożono kolejne pismo noszące nazwę "odwołanie", nie jest przeszkodą do uznania, że termin do wniesienia środka zaskarżenia nie został uchybiony. Jak wskazuje zasadnie strona skarżąca, pismo takie należało potraktować jako uzupełnienie wcześniej złożonego w terminie środka zaskarżenia. Nie ma tutaj również znaczenia to, iż w piśmie z dnia 7 czerwca 2010 r. nie wskazano SKO, jako organu do którego kierowane jest odwołanie. Zgodnie bowiem z art. 65 k.p.a. obowiązkiem organu niewłaściwego jest przekazać podanie do organu właściwego, należy też dodać, iż odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu I instancji, co strona we przedmiotowej sprawie uczyniła. Reasumując, należało stwierdzić, że strona składając odwołanie w dniu 8 czerwca 2010 r. działała w granicach ustawowego terminu, który upłynął w dniu 9 czerwca 2010 r., a konsekwencji nie było podstaw do stwierdzenia, że uchybiono terminowi do wniesienia odwołania. Dlatego Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.