III SA/Po 200/15

Dnia 29 maja 2015 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Ł. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2014 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osób trzecich za pozostałe zaległości podatkowe; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący Ł. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu żądania podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i córką (lat sześć). Jedynym źródłem dochodu rodziny jest działalności gospodarcza Wnioskodawcy (2.500 zł brutto miesięcznie). Do wniosku załączono zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z tytułu należności podatkowych na łączną kwotę prawie 340.000 zł. Oświadczenie majątkowe Skarżącego było niepełne i budziło wątpliwości. Pismem z dnia 17 kwietnia 2015 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, poprzez: - udokumentowanie (zeznania podatkowe lub inne dowody) rodzaju posiadanych źródeł przychodu oraz wysokości przychodu i kosztów jego uzyskania za okres od 01 stycznia 2013 roku (dotyczy w szczególności stosunku pracy, zlecenia, samodzielnego wykonywania działalności gospodarczej oraz wykonywania tej działalności w formie spółki cywilnej, a także przychodów z tytułu posiadania udziałów lub akcji w podmiotach prowadzących działalności gospodarczą) – w tym także wszystkich dorosłych domowników, - udokumentowanie średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego (przedłożenia posiadanych faktur lub rachunków za trzy ostatnie miesiące), - przedłożenie spisu posiadanych rachunków bankowych wraz z wyciągami dokumentującymi operacje finansowe wykonane na tych rachunkach od dnia 01 października 2014 roku – w tym także wszystkich dorosłych domowników, - udokumentowanie tytułu prawnego do zajmowania nieruchomości pod adresami: [...] (adres zamieszkania według dokumentów złożonych w aktach administracyjnych oraz adres siedziby przedsiębiorcy, którego Wnioskodawca reprezentuje w pełnym zakresie), [...] (adres zamieszkania według treści wniosku o prawo pomocy), [...] (adres prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę oraz siedziba "A" Sp. z o.o.), a nadto wskazania czyją własność stanowią te nieruchomości oraz określenia wysokość kosztów ich utrzymania, - złożenie oświadczenia czy Skarżący posiada udziały (akcje) w podmiotach prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy w szczególności "A" Sp. z o.o.) oraz udokumentowanie wysokość przychodu, kosztów uzyskania przychodu, liczby zatrudnianych osób oraz majątku tych podmiotów za okres od stycznia 2014 roku, - wykazanie przedmiotów wartościowych będących w posiadaniu Wnioskodawcy lub jego domowników, w tym użytkowanych pojazdów stanowiący przedmiot własności, leasingu lub innego tytuł prawnego do ich posiadania przez skarżącego, jego dorosłych domowników lub podmioty gospodarcze, w których Skarżący posiada udziały (akcje), - udokumentowanie rodzaju zastosowanych środków egzekucyjnych oraz wysokość kwot przekazanych organom egzekucyjnym lub wysokość kwot przejętych wskutek zastosowanych środków egzekucyjnych za okres od 01 stycznia 2014 roku. Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. W tym stanie rzeczy uznać należało, że Wnioskodawca nie wykazał warunków do objęcia go ochroną na zasadzie prawa pomocy. Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Brak współpracy ze strony Wnioskodawcy skutkuje uznaniem, iż nie wykazał ona zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.