III SA/Po 203/14

Dnia 08 kwietnia 2014 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 08 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2013 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia o subsydiarnej odpowiedzialności za zaległość podatkową w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2008 roku; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący T. A., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, przy skardze do sądu administracyjnego, wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wartość przedmiotu zaskarżenia określona została na kwotę 46.998 zł. Wpis stosunkowy od skargi to 940 zł (całkowite koszty sądowe Skarżący określił na 1.400 zł). W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że czerpie dochody ze stosunku pracy (minimalne wynagrodzenie 1.100 zł netto miesięcznie) oraz z prowadzenia działalności gospodarczej (250 zł miesięcznie). Wnioskodawca ma na utrzymaniu córkę (M. A.), która studiuje (według oświadczenia Skarżący pozostaje z nią we wspólnym gospodarstwie domowym). Wnioskodawca podniósł, że wysokość kosztów sądowych w kwocie 1.400 zł stanowi znaczące obciążenie dla budżetu domowego. Oświadczenie majątkowe okazało się niewystarczające do oceny zdolności płatniczych Wnioskodawcy. Pismem z dnia 13 lutego 2014 roku Skarżący został zobowiązany do uzupełnienia tego oświadczenia. W odpowiedzi Wnioskodawca wyjaśnił, że mieszka sam i nie ma żadnych domowników. Nie posiada żadnych pojazdów. Zamieszkuje w lokalu stanowiącym własność córki (M. B.). Natomiast lokal położony pod adresem wskazanym, jako adres do korespondencji jest siedzibą spółki "A" Sp. z o.o., w której Wnioskodawca jest zatrudniony (zgodnie z wpisem w KRS nr [...], jedynym wspólnikiem i prezesem zarządu Spółki jest M.-K. R. PESEL [...]). Skarżący oświadczył również, że nie posiada udziałów (akcji) w spółkach prawa handlowego oraz nie jest uprawniony do reprezentowania takich podmiotów. Z przedłożonych dokumentów wynika, że w roku 2013 Skarżący osiągnął przychód w wysokości 27.900 zł (stosunek pracy – 19.100 zł, działalności gospodarcza 8.800 zł). Wnioskodawca przekazał także tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej (należność główna 46.998 zł, odsetki 31.484 zł) oraz dwanaście zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelności z rachunku bankowego oraz jedno zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika innego niż pracodawca, organ rentowy lub bank. Według wyjaśnień Skarżącego egzekucja wypada bezskutecznie. Wnioskodawca wniósł również o przedłużenie terminu (do 21 marca 2014 roku) na złożenie pozostałych dokumentów, o które został wezwany. W dniu 24 marca 2014 roku została przedłożona, potwierdzona przez radcę prawnego za zgodną z oryginałem, kserokopia aktu notarialnego, z którego wynika, że lokal, w którym zamieszkuje Skarżący został przekazany w październiku 2002 roku jako darowizna jego córce, małoletniej M. – M. A., przez dziadków. Obdarowaną reprezentowali rodzice, małżonkowie T. – S. i M. – T. A. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub też wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przenosząc powyższe na grunt oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy uznać należy, że oświadczenie majątkowe Skarżącego budzi wątpliwości i jest niewystarczające do oceny rzeczywistych możliwości płatniczych strony postępowania. Skarżący nie uzupełnił oświadczenia majątkowego o dane dotyczące średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego oraz nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych (wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą). Wnioskodawca nie złożył także oświadczenia dotyczącego sytuacji majątkowej domowników. W odpowiedzi na wezwanie o udokumentowanie sytuacji majątkowej domowników, zaprzeczył oświadczeniu złożonemu na urzędowym formularzu i wskazał, że mieszka sam i nie ma domowników. Podkreślić również należy, ze Skarżący, według treści wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym, reprezentuje jako prokurent samoistny spółkę prawa handlowego "B" Sp. z o.o. (KRS nr [...]). Kapitał zakładowy Spółki wynosi 750.000 zł. W rejestrze ujawniono zaległości podatkowe Spółki w wysokości 89.000 zł. W Spółce nie ma osób powołanych do jej reprezentowania, jako członkowie zarządu. Zgodnie z Monitorem Sądowym i Gospodarczym z [...] roku, nr [...], poz. [...] w dniu [...] września 2006 roku w KRS dokonano wpisu o wykreśleniu z rejestru członka zarządu w osobie M. R.-G., PESEL [...] (aktualnie członek zarządu pracodawcy Skarżącego). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że niepełne i wykluczające się wzajemnie zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej budzą wątpliwości, co do zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy. Z powyższych względów złożone oświadczenie majątkowe, pomimo wyczerpania trybu z art. 255 p.p.s.a., nie daje podstaw do ustalenia rzeczywistego stanu majątkowego oraz rodzinnego Wnioskodawcy, a przez to nie pozwala na określenie rzeczywistych zdolności płatniczych strony postępowania. Orzeczenie o przyznaniu prawa pomocy nie może być niezależne od rzeczywistej sytuacji rodzinnej i majątkowej Wnioskodawcy. Z dobrodziejstwa prawa pomocy mogą korzystać tylko te osoby, które wykazały, że uiszczenie kosztów sądowych spowoduje zachwianie ich sytuacji materialnej i bytowej w taki sposób, iż nie będą one w stanie zapewnić sobie i rodzinie minimum warunków socjalnych. Ocena sytuacji majątkowej i rodzinnej Skarżącego, co do spełnienia wskazanego kryterium jest niemożliwa z uwagi na wskazane powyżej braki oświadczenia majątkowego. Niepełne oświadczenie majątkowe stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.