III SA/Po 203/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. P. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie w zakresie wstrzymania wykonania decyzji skarżący wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które może wywołać wykonanie decyzji. Skarżący wskazał, że zawarł z Bankiem Spółdzielczym w G. W. umowę kredytową na kwotę [...]zł z terminem spłaty do 30 listopada 2017 r. Podkreślił, że obciążenie go karą pieniężną w kwocie [...]zł spowoduje znaczne trudności w spłacie przedmiotowej należności na rzecz banku. Skarżący wskazał ponadto, że liczne zobowiązania wobec kontrahentów, koszty związane z utrzymaniem prowadzonej działalności oraz spłaty wymagalnych rat kredytu świadczą o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować poważne zachwianie płynności finansowej i prawdopodobnym czyni wypowiedzenie umowy kredytowej przez bank i całkowite zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej. Do skargi skarżący załączył umowę kredytu obrotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ [...], dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Strona domagająca się wstrzymania wykonania takiej decyzji powinna uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku oraz poprzeć je dokumentami potwierdzającymi prawdziwość tych okoliczności. Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. W tym miejscu należy podkreślić, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi tzn. takimi, które nabierają treści w realiach konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej. O znacznej szkodzie, można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z 31 marca 2009r., sygn. akt I OZ 271/09). Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj grożącej jej szkody na skutek wykonania aktu. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu z przedstawionych informacji nie wynika aktualna sytuacja majątkowa skarżącego. Sąd nie mógł zatem stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy również podkreślić, że argumentem w niniejszej sprawie nie może być powołanie się przez skarżącego na konieczność spłaty zaciągniętych zobowiązań i ponoszenia kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Sam bowiem fakt spłacania obciążających skarżącego kredytów nie może spowodować automatycznie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie należy podkreślić, że zarówno koszty związane z prowadzeniem działalności, jak również spłata kredytów, nie mogą mieć pierwszeństwa przed zobowiązaniami publicznoprawnymi. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.