III SA/Po 204/12

Dnia 22 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) Sędziowie NSA Maria Lorych-Olszanowska WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi ZS na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę W dniu [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Kaliszu wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec ZS, który nabył wewnątrzwspólnotowo samochód marki AUDI A6, [...], rok produkcji 2007, pojemność 2967 cm3 i nie uiścił z tego tytułu należnego podatku akcyzowego. Zdaniem organu podatkowego I instancji sporny samochód jest typu kombi. Wyposażony jest w silnik wysokoprężny o pojemności skokowej 2967 cm3. Wnętrze kabiny jest w całości starannie wykończone: tapicerka, podsufitka, dywaniki, popielniczki, oświetlenie, pasy bezpieczeństwa z napinaczami dla 5 osób, tylny podłokietnik. Nadto, według wyceny EurotaxG!ass's (nr 36961), pojazd wyposażony jest w swej wersji standardowej, a więc w założeniu konstrukcyjnym producenta, w 4/5 zagłówki, ABS, airbag 6 szt., aluminiowe felgi, śruby do kół alu. - anty kradzieżowe, el. podnoszone szyby (przód i tył), Immobilizer, progresywne wspomaganie kierownicy Servotronic, centralny zamek, automatyczne włączanie świateł, czujnik deszczu, el. blokada drzwi od wewnątrz, el. regulacja położenia świateł przednich, ESP - układ stabilizacji toru jazdy, automatyczna klimatyzacja, lampki do czytania przód/tył, lusterka boczne ogrzewane i regulowane elektrycznie, podświetlane lusterka w osłonach przeciwsłonecznych, mech. regulacja położenia kierownicy, obrotomierz, radio CD, skórzana dźwignia zmiany biegów, sygnalizacja niezapiętych pasów, system MMI basie, szyby barwione, tylne oparcie składane i dzielone, światła przeciwmgielne, tapicerka materiałowa "Merldlan", pilot sterujący zamkiem centralnym, wykończenie wnętrza w aluminium. Powyższa prezentacja, oparta o załączoną dokumentacją fotograficzną oraz wyceną dokonaną w systemie EurotaxGlass's (nr 36961) dla wersji standardowej, konstrukcyjnie zazwyczaj nadanej przez producenta, wskazująca ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu, świadczy o wielu komfortowych i zazwyczaj osobowych walorach pojazdu (airbag 6 szt., aluminiowe felgi, skórzany drążek zmiany biegów, tylny podłokietnik, lampki do czytania przód/tył,), a tym samym, zdaniem organu, wyczerpuje przesłankę, według której przedmiotowy samochód sklasyfikować należy w pozycji CN 8703. Stanowisko powyższe znajduje swoje odzwierciedlenie w wyroku ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 (Dz. U. C22 z dnia 26.01.2008, str. 12). Orzeczenie ETS wskazuje, iż pojazdy o bogatym wyposażeniu wnętrza, które z reguły przypisywane jest samochodom osobowym (obecność siedzeń z pasami bezpieczeństwa o trzech punktach mocowania, znajdujących się za siedzeniem kierowcy, automatyczna skrzynia biegów, ABS, aluminiowe felgi), winny być klasyfikowane, na podstawie ich ogólnego wyglądu i ogółu cech, w pozycji 8703. Przeprowadzona charakterystyka, zdaniem organu podatkowego, pozwala zatem przyjąć, iż cechy prezentowanego pojazdu świadczą, że jego główną funkcją użytkową jest przewóz osób. Organ powołał się również na przedstawiciela Audi w Polsce, firma T. Poznań, który wskazał, iż sporny samochód wyprodukowany został jako osobowy. W oparciu o zebrany materiał dowodowy organ I instancji zakończył postępowanie podatkowe decyzją nr [...] r. określającą wysokość podstawy opodatkowania, tj. 76.300,00 zł, należny podatek w kwocie 14.192,00 zł oraz stwierdzającą zaległość podatkową w wysokości 14.192,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Od decyzji tej podatnik złożył do Dyrektora Izby Celnej odwołanie zarzucając organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego art. 1 ust. 1, art. 3. art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, ust. 5, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 9, ust. 11, ust. 12 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 06 grudnia 2008 r. (Dz. U. Nr 3. poz. 11 ze zm.). Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania podatkowego w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W odwołaniu skarżący podnosi, iż samochody sklasyfikowane do kodu CN 8704 nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zebrany materiał dowodowy, szczególnie rachunek nr [...] r., zagraniczny dowód rejestracyjny oraz karta pojazdu, zdaniem podatnika, jednoznacznie kwalifikują sporny pojazd jako samochód ciężarowy. Powyższa okoliczność, wbrew twierdzeniom organu I instancji, sprawia iż jest to pojazd przeznaczony do transportu towarów i winien być zaliczony do kategorii CN 8704, co zwalnia stronę z obowiązku zapłaty podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspolnotowego nabycia przedmiotowego samochodu. Także, wbrew twierdzeniom organu I instancji, następcza zmiana homologacji samochodu ciężarowego marki Audi A6 dokonana przez stronę w dniu 20. października 2009 r. nie ma w niniejszej sprawie żadnego znaczenia, ponieważ obowiązek uiszczenia podatku akcyzowego wynika tylko i wyłącznie z nabycia wewnątrzwspolnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Tymczasem, skoro Strona zarejestrowała w Polsce zakupiony w RFN samochód ciężarowy w dniu 27 lipca 2009 r. późniejsze jego zbycie, jak i zmiana homologacji nie ma żadnego wpływu na obowiązek podatkowy. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu decyzją z dnia 22 listopada 2011 r. na podstawie art. 207, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art.3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1 i ust. 5, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 9, ust. 11, ust. 12, art. 105, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego określającej wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość należnego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki AUDI A6, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy podzielił argumentacje Naczelnika Urzędu Celnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podatnik zarzucił organom podatkowym naruszenie art. 120, 121 § 1 i2, 122, 180, 181,187 § 1, 2, 3 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej oraz art. 1 ust. 1, art. 3, 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, ust. 5, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, 9, 11, 12 ustawy o podatku akcyzowym. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającej ją decyzji organu podatkowego I instancji, a także o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych rozstrzygnięć z prawem. W wyniku takiej kontroli rozstrzygnięcie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania. Sąd stwierdzi nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny nieważności określone w art. 156 k.p.a. lub innych ustawach szczególnych, w tym w ordynacji podatkowej. Z przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Poddając ocenie w pierwszej kolejności zarzuty procesowe należy zauważyć, że dotyczą one naruszenia art. 120, 121 § 1 i 2, 122, 180, 181,187 § 1, 2, 3 oraz art. 191 poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, w szczególności pominięcie okoliczności stwierdzonej dokumentami urzędowymi w postaci dowodu rejestracyjnego, z którego wynika, że sporne auto jest samochodem ciężarowym. Sąd oceniając ustalenia poczynione przez organy podatkowe stwierdził, iż znajdują one podstawę w zgromadzonym materiale dowodowym (187 § 1 O.p.) i zostały dokonane w granicach swobodnej oceny dowodów, jaka należy do kompetencji organów podatkowych z mocy art. 191 O.p. Zaznaczyć też trzeba, że w rozpoznawanej sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne, albowiem organy podatkowe są uprawnione do samodzielnego dokonywania klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej, dlatego zbytecznym było powołanie biegłego w myśl art. 197 O.p. Warto też zauważyć, że ugruntowane jest już stanowisko sądów administracyjnych, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. Słusznie podniosły organy podatkowe, że dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r., Sygn. akt III SA/GL 647/09), co wyklucza możliwość dokonania klasyfikacji taryfowej spornego samochodu w oparciu o dowód rejestracyjny. Przechodząc do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego, Sąd także uznał je za nieuzasadnione. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi zaklasyfikowanie przez organy podatkowe samochodu AUDI A6, rok produkcji 2007, pojemność 2967 cm3 do pozycji 8703 CN – samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że ze zgromadzonego w aktach materiału dowodowego wynika, iż cechy spornego pojazdu świadczą, że jego główną funkcją użytkową jest przewóz osób. Oznacza to, że przedmiotowy samochód opuścił fabrykę producenta jako pojazd przeznaczony konstrukcyjnie (zasadniczo) do przewozu osób. Natomiast fakt zamontowania ściany grodziowej oddzielającej przestrzeń bagażową od części dla pasażerów, czy fakt zamontowania kratek na bocznych oknach i tylnej szybie pojazdu, czy też inne zmiany jego wnętrza, dokonane w celu przystosowania pojazdu do indywidualnych potrzeb użytkowych nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Słusznie bowiem organy uznały, że były to czynności nie ingerujące w konstrukcję samochodu, a więc nie zmieniające zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Z uwagi na to, że pojazd, zbudowany był konstrukcyjnie na podwoziu/nadwoziu samochodu osobowego typu kombi jednoznacznie wskazują, że rzeczony samochód nie mógł służyć wyłącznie do transportu towarowego, jak wymaga tego brzmienie pozycji CN 8704, tj. pojazdy mechaniczne do transportu towarów, ale służy również do przewozu osób. Co za tym idzie, obiektywne cechy pojazdu, wynikające z jego wyglądu, konstrukcji i przeznaczenia, świadczą jednoznacznie o jego przeznaczeniu do przewozu osób i tym samym klasyfikacji do kodu CN 8703 (wyrok WSA w Warszawie z dnia 28.04.2008 r. sygn. akt III SA/Wa 271/08, WSA w Gliwicach z dnia 26 lipca 2011 r. sygn. akt III SA/GI 126/11). Różnica między przeznaczeniem samochodów kwalifikowanych do pozycji 8703 a 8704 polega na tym, że pojazdy samochodowe z pozycji 8704 - służą tylko do transportu towarowego. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wskazał, że "przy tej pozycji (8704) nie ma mowy o tym, że pojazdy te służą również do przewozu osób. Natomiast pojazdy samochodowe z pozycji 8703 - służą zasadniczo do przewozu osób, jednakże można nimi również przewozić towary" (wyrok NSA z 5. października 2001 sygn. akt I SA/Po 1335/01). Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym należy przeprowadzić klasyfikację towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN). Przy czym należy zaznaczyć, iż prawidłowej klasyfikacji dokonuje się w oparciu o Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, mającymi moc normy prawnej, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Z przepisów tych wynika, że organy klasyfikację towarów winny uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Brzmienie pozycji 8703: Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, jak i brzmienie pozycji 8704: Pojazdy mechaniczne do transportu towaru wskazują, że zasadniczym kryterium klasyfikacji pojazdów samochodowych w nomenklaturze CN jest ich przeznaczenie. Ponadto przy ustalaniu właściwej pozycji CN, należy kierować się także Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (nomenklatura CN jest 8 znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS) stanowiącymi załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Noty Wyjaśniające do pozycji 8703, stanowią między innymi, iż pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób, niż transportu towarów charakteryzują się następującymi cechami: a) obecnością stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (pasy bezpieczeństwa, punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecnością stałych punktów kotwiących i wyposażeniem do zainstalowania siedzeń i wyposażeniem zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane; b) obecnością tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecnością przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brakiem stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażeniem całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Tak więc, mają rację organy podatkowe, że samochód marki Audi A6 wyczerpuje powoływane powyżej cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703. Wyposażony jest bowiem w 5 stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby, posiada tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, których funkcji nie pozbywają zamontowane ażurowe kratki, wnętrze całego pojazdu wyposażone jest w sposób charakterystyczny dla przedziału pasażerskiego. Pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną brak jest przegrody, gdyż w oparciu o zapis z zaświadczenia o badaniu technicznym z dnia 20 października 2009 r. przegroda oddzielająca przestrzeń pasażerską od ładunkowej znajdowała się za ostatnim rzędem siedzeń pasażerów. Odnosząc się z kolei do kodu 8704, na który powołuje się strona skarżąca, Noty wskazują na to, że w przypadku pojazdów wielozadaniowych decydujące znaczenie mają te cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy głównie przeznaczone do przewozu towarów niż osób oraz podają szereg cech, które świadcząc charakterze (typie) pojazdu. Z tego wynika, że pojazdy klasyfikowane do kodu 8704 powinny charakteryzować się następującymi cechami: a) siedzenia - ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej, znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów; b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu, a częścią tylną; e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu, w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z organami podatkowymi, że pojazd marki Audi A6 nie spełnia wyżej wymienionych kryteriów charakteryzujących pojazd klasyfikowany do pozycji CN 8704. Zasadnym jest w tym miejscu powołanie wyroku NSA z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt I GSK 770/09, w którym Sąd orzeka, iż: "ustalenie zasadniczego przeznaczenia konkretnego pojazdu w oparciu o kryteria określone w wyjaśnieniach do Taryfy celnej nie wymaga przeprowadzenia żadnego postępowania dowodowego". Na zakończenie odnosząc się do zarzutu błędnego określenia podstawy opodatkowania, poprzez nieuwzględnienie przez organy podatkowe rzeczywistej wartości faktury z dnia zakupu, szczegółowego opisu uszkodzeń zakupionego pojazdu, książki serwisowej oraz dokumentacji fotograficznej uszkodzeń pojazdu Sąd uznał, że szczegółowy opis uszkodzeń (wycena głównych zespołów pojazdu ze względu na stopień uszkodzenia oraz części do wymiany) oraz dokumentacja fotograficzna uszkodzeń pojazdu przedstawione zostały przez stronę skarżącą dopiero na etapie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, w związku z powyższym niemożliwym było, aby organy podatkowe, jak chce tego skarżący, odniosły się do nich na etapie postępowania administracyjnego. Warto w tym miejscu zauważyć, że podatnik wzywany był przez Naczelnika Urzędu Celnego do przedstawienia zdjęć przedmiotowego pojazdu przed jego rejestracją na terytorium kraju. Na wezwanie podatnik we wskazanym zakresie nie odpowiedział. Nadto skarżący powołując się na uszkodzenia pojazdu w dniu zakupu, nie przedstawił, ani nie wskazał żadnego dowodu, który by potwierdzał rzeczone twierdzenie. Zasadnym jest zatem wskazać, iż zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2008 r., sygn. akt I GSK 1114/07, obowiązek zebrania z urzędu wszystkich dowodów i wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w myśl art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej nie ma charakteru absolutnego i nie oznacza, że strona postępowania jest zwolniona od dowodzenia i wykazywania okoliczności, na które się powołuje, lub które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Podstawą obowiązku współdziałania strony z organami celnymi w gromadzeniu dowodów, szczególnie wówczas, gdy wnioskodawca zamierza wywodzić z nich korzystne dla siebie skutki prawne, są przepisy art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Strona nie może czuć się zwolniona od współdziałania w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza jeśli nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów dla niej niekorzystnych. Tak więc fakty, co do których strona nie przedstawiła lub nie wskazała dowodów na ich poparcie, będą uznane w świetle wyników postępowania za nieistniejące. Prawnopodatkowe konsekwencje tego stanu rzeczy ponosi strona stawiająca tezę dowodową bez przytoczenia wystarczających informacji. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie przyjął, zgodnie z dyspozycją art. 104 ust. 8 i ust. 9 cyt. ustawy, za podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym średnią wartość rynkową samochodu osobowego, określoną na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym (EurotaxGlass's), co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy (art. 104 ust. 11). Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.