III SA/Po 205/08

Dnia 3 lipca 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., Nr [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wyłączenia gruntów rolnych z produkcji postanawia odrzucić skargę /-/T.M. Geremek W dniu 7 grudnia 2007r. K.. wystąpiła do Starosty z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia 25 sierpnia 2006r., nr [...]. Wniosek ten został przekazany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które to postanowieniem z dnia 11 stycznia 2008r. wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Po rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 lutego 2008r. odmówiło stwierdzenia nieważności orzeczenia Starosty. W decyzji tej, SKO mylnie pouczyło wnioskodawczynię o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zamiast o uprawnieniu do wystąpienia do Samorządowego kolegium Odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpoznanie spraw (art. 127 § 3 Kpa). W zaistniałej sytuacji SKO postanowiło przedmiotową skargę potraktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i ponownie sprawę rozpatrzyło wydając decyzję z dnia 28 marca 2008r., nr [...], którą to K.J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie przedmiotowej skargi wskazując jednocześnie, że powyższa skarga nie została poprzedzona przez skarżącą wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpatrywanej spawie K.J. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lutego 2008r., [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wyłączenia gruntów rolnych z produkcji, wydaną w pierwszej instancji. Od powyższej decyzji przysługuje zatem nadzwyczajny środek prawny, przewidziany w art. 127 § 3 Kpa, w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wyczerpał toku instancji i nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co stanowi niezbędną przesłankę skutecznego wniesienia skargi i merytorycznego jej rozpoznania w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Wykorzystanie przez stronę środków zaskarżenia jest jednym z warunków dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Tak więc jeżeli skarżąca po doręczeniu jej zaskarżonej decyzji wydanej przez organ w pierwszej instancji, wniosła skargę bezpośrednio do sądu, tj. bez wyczerpania przewidzianego trybu i toku instancji, to tym samym nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu. Zauważyć jednak należy, że organy obowiązane są pouczyć stronę o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a brak takiego pouczenia bądź złe pouczenie nie może szkodzić stronie i jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do jego złożenia. Z odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, iż postanowiło przedmiotową skargę potraktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i ponownie sprawę rozpatrzyło, wydając decyzję z dnia 28 marca 2008r., [...], którą to K.J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 58 § 1 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę m. in., jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł jak w sentencji postanowienia przyjmując, iż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu nie wyczerpania toku instancji. /-/T.M. Geremek