III SA/Po 206/11

Dnia 17 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Beata Sokołowska (spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki Akcyjnej w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia ....r. nr w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 kwietnia 2010r .nr , II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki kwotę ... złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. nr Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło, na podstawie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności swojej decyzji z 27 października 2009 r. utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 12 sierpnia 2009r. w sprawie określenia S.A. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w kwestii kontroli legalności tego orzeczenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż skargę na powyższą decyzję SKO z 27 października 2009 r. wniosła S.A. ( sygn. akt III SA/Po 94/10 ). W ocenie organu toczące się postępowanie sądowe powoduje zaistnienie w przedmiotowym postępowaniu podatkowym w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, gdyż rozstrzygnięcie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji jest uzależnione od wcześniejszego orzeczenia sądu administracyjnego podjętego po rozpoznaniu skargi w sprawie o sygn. akt III SA/Po 94/10. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie, zarzucając bezpodstawne przyjęcie istnienia zagadnienia wstępnego w sprawie. Przepisy regulujące stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego nie są bowiem związane w żaden sposób z kwestią sądowego rozstrzygnięcia skargi na ten akt. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ powtórzył generalnie ustalenia faktyczne i rozważania prawne zawarte w skarżonym orzeczeniu. Zdaniem Kolegium rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności aktu uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w następstwie rozpoznania skargi na decyzję SKO z dnia 27 października 2009r., a powyższe skutkuje zawieszeniem nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S.A. w Warszawie, reprezentowana przez pełnomocnika doradcę podatkowego wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji, zarzucając im naruszenie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne przyjęcie istnienia zagadnienia wstępnego powodującego konieczność zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, iż nie ma konieczności oczekiwania na sądowe rozstrzygnięcie skargi na decyzję SKO z dnia 27 października 2009r., albowiem przedmiotem sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności jest ocena, czy ostateczna decyzja podatkowa jest obciążona jedną z wad wymienionych w art. 247 § 1 Ordynacji Podatkowej. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Sąd stwierdził, iż w ocenianym postępowaniu podatkowym nie zachodziło tzw. zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji SKO z 27 października 2009 r. nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia określonej kwestii przez tutejszy Sąd w ramach rozpoznania sprawy ze skargi wniesionej na to orzeczenie. Sąd po przeanalizowaniu akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz akt sądowych w sprawie ze skargi na decyzję SKO z 27 października 2009r., ( sygn. akt III SA/Po 94/10 ) stwierdził, iż wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji został wniesiony do organu pismem z dnia 28 grudnia 2009r., nadanym w dniu 28 grudnia 2009r. ( k. 23 – 4 akt adm. ). Z kolei skarga na tę decyzję została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu pismem z dnia 5 stycznia 2011r., nadanym na poczcie w dniu 5 stycznia 2011r. ( k. 2, 43 akt sądowych ). Wniosek o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji został więc wniesiony do organu przed skargą na to orzeczenie, a to oznacza, iż w niniejszej sprawie zastosowanie miał przepis art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zgodnie z którym wniesienie skargi po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności aktu oznacza obligatoryjną konieczność zawieszenia postępowania sądowego. Zgodnie zatem z wyraźną intencją ustawodawcy toczące się nadzwyczajne postępowanie administracyjne stanowi przeszkodę procesową do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Zawieszone postępowanie sądowe może przy tym zostać podjęte dopiero po zakończeniu administracyjnego postępowania kontrolnego decyzją ostateczną ( zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 268 ). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i jednoznaczne uregulowania prawne Sąd uznał, iż przedmiotowe nadzwyczajne postępowanie podatkowe miało prymat procesowy nad postępowaniem sądowym, wobec czego nie było jakichkolwiek podstaw do zawieszania postępowania podatkowego. Nie ma w tej sytuacji zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej. Ze względu na wydanie zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania ( art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej ) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o uchyleniu tych orzeczeń. O zwrocie kosztów postępowania i wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono natomiast na podstawie art. 200 w zw. z § 2 ust.1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ( Dz.U. nr 212, poz. 2075 ) i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.