III SA/Po 206/17

Dnia 8 września 2017 roku. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 8 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia przyznać radcy prawnemu J. Ł. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kwotę [...] zł ([...] złotych [...]), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...] złotych [...]). Postanowieniem z dnia 7 marca 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla W. S. radcę prawnego i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła na pełnomocnika z urzędu radcę prawnego J. Ł. Pismem z dnia 24 lipca 2017 roku pełnomocnik skarżącego przedstawił stanowisko w sprawie podtrzymując twierdzenia zawarte w przedmiotowej skardze i wniósł o przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej nawet w części pomocy prawnej według norm przepisanych. Z protokołu rozprawy wyznaczonej na dzień 2 sierpnia 2017 r. wynika, że aplikant radcowski A. B. w zastępstwie za pełnomocnika strony skarżącej stawiła się na rozprawie i podtrzymała stanowisko zawarte w skardze. Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł. Przedmiotowa sprawa kwalifikuje się do spraw opisanych w § 21 ust. 1 pkt 1 c), gdyż przedmiot sprawy nie stanowi należności pieniężnej. Opłata maksymalna wynosi zatem [...] zł. W rozpoznawanej sprawie, wyznaczony pełnomocnik sporządził i złożył pismo procesowe popierające stanowisko strony skarżącej w sprawie i zapewnił skarżącemu reprezentację podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 roku. Zgodnie zatem z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało zatem ustalić opłatę za czynności radcy prawnego w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia, czyli w wysokości [...] zł. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§ 4 ust. 2 rozporządzenia), należało przyznać za udzieloną skarżącemu nieopłaconą pomoc prawną opłatę w wysokości [...] zł. Opłatę za udzielenie pomocy prawnej skarżącemu w kwocie [...] zł podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.