III SA/Po 210/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007 postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] października 2016 r. wystąpił z zażaleniem na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), modyfikująca m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie art. 2, w sprawach wszczętych po tej dacie, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa, sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 i 2 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1-10. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia lub zarządzenia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 P.p.s.a., ani żaden inny przepis P.p.s.a. nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji. W związku z powyższym, zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.