III SA/Po 213/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2010r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe; postanawia: zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych. /-/ S. Michalski Skarżący T. K. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (200zł) w terminie otwartym na uiszczenie opłaty złożył w prawem przewidzianej formie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz dwoma synami pobierającymi naukę (20 i 21 lat). Oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Nie osiąga żadnego dochodu. Jego żona czerpie dochody z umowy o pracę na czas określony w wysokości 957,50zł brutto miesięcznie. Od dnia 31 lipca 2002 roku w małżeństwie Wnioskodawcy obowiązuje ustrój rozdzielność majątkowej. Niemniej również żona Wnioskodawcy nie posiada żadnego majątku. Wnioskodawca oświadczył, że miesięczne koszty utrzymania rodziny to około 3.000zł (mieszkanie – 550zł, RTV - 60zł, telefon - 150zł, wyżywienie - około 1.500zł, energia elektryczna – 250zł, gaz – 35zł inne opłaty obejmujące w szczególności kształcenie dzieci oraz opłaty za zajęcia sportowe to około 400zł). Wnioskodawca wyjaśnił, że korzysta z pomocy finansowej ojca i teściów. Skarżący zaznaczył, że od chwili wydania decyzji obciążających go należnościami publicznoprawnymi jego sytuacja majątkowa ulega ciągłemu pogorszeniu; postawiło go to w obliczu bankructwa, a dalsze wykonywanie działalności gospodarczej stało się niemożliwe. Na dzień rozpoznania niniejszego wniosku w tutejszym Sądzie zarejestrowanych pozostaje szesnaście niezakończonych spraw wywołanych skargami wniesionymi przez Wnioskodawcę. Sytuacja majątkowa i finansowa przedstawiona przez Skarżącego wskazuje, iż należy on do grona osób spełniających przesłanki dla przyznania prawa pomocy. Wnioskodawca nie osiąga żadnego dochodu, w tym z działalności gospodarczej, a wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez żonę Wnioskodawcy nie pokrywa kosztów utrzymania koniecznego rodziny. Wysokość dochodów w przeliczeniu na jedną osobę (około 240zł brutto miesięcznie) uzasadnia ocenę, że Wnioskodawca nie ma realnych możliwości wsparcia się pożyczką lub kredytem w celu pokrycia kosztów postępowania sądowego. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy spowodowałby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7, art. 245 §1 oraz §3, a także art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski