III SA/Po 217/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-01-26

Skład orzekający: Mirella Ławniczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnej odmowie jego przyznania i w sytuacji niezrealizowania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, przerywa bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi?
Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnej odmowie jego przyznania i w sytuacji niezrealizowania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 §3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie opłaty sądowej, został wezwany do uiszczenia opłaty w kwocie 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uiścił opłaty, lecz złożył pismo zatytułowane "Sprzeciw", w którym zażądał uchylenia orzeczenia, przyznania prawa pomocy oraz wyłączenia referendarza. Wcześniej prawomocnie odmówiono mu przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2016 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 rok; postanawia odrzucić skargę. Skarżący, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty sądowej od skargi, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 12 grudnia 2016 roku (k. 82 akt sądowych), pismem z dnia 13 grudnia 2016 roku, został zobowiązany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wysokości ustalenia wpisu od skargi poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 84 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 27 grudnia 2016 roku (k. 85 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 03 stycznia 2017 roku zatytułowanym "Sprzeciw" (k. 86 akt sądowych), Skarżący zażądał: - uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości, jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie skarżącego, - przyznania prawa pomocy w całości, - wyłączenia referendarza sądowego, autora skarżonego orzeczenia, ponieważ zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu - art. 220 §3 P.p.s.a. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 03 stycznia 2017 roku (wtorek). Skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego i ponownie zażądał przyznania prawa pomocy. Sąd uznaje, że zgłoszenie ponownego wniosku o prawo pomocy nie przerwało terminu na uiszczenie wpisu od skargi. W tym zakresie wyjaśnić należy, że prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 września 2016 roku (k. 59-61 akt sądowych) odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że oświadczenie Wnioskodawcy zwierało ogólnikowe i nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej, które budziły wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy i nie pozwalały wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Skarżący uchylił się od wykonania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Wystąpienie z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy w kontekście prawomocnego orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy oraz nadal niezrealizowanego wezwania do uzupełnienie oświadczenia majątkowego, nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów o obowiązku przedstawienia dokładnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym. W konsekwencji ponowione żądanie przyznania prawa pomocy nie aktualizowało obowiązku sądu w zakresie przesłania skarżącemu formularza wniosku o prawo pomocy, a w konsekwencji ponownego uruchamiania trybu z art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie znalazł podstaw do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy na podstawie art. 165 P.p.s.a. Okoliczności wskazane w treści pisma z dnia 03 stycznia 2017 roku podnoszone były już w toku postępowania zakończonego postanowieniem o odmowie przyznania prawa pomocy (k.31-32 akt sądowych, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy). Z powyższych względów, na podstawie art. 220 §3 oraz art. 58 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło