III SA/Po 218/13

Dnia 18 kwietnia 2013 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. P. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] października 2012 roku nr [...] w przedmiocie nadania nazwy ulicom; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący T. P., w prawem przewidzianej formie, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis od skargi wynosi 300 zł. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podała, że ma 66 lat i utrzymuje się samodzielnie. Jedynym jego źródłem dochodu jest emerytura (625,61 zł). Koszty utrzymania koniecznego Wnioskodawca określił na kwotę 1.580 zł i zaznaczył, że systematycznie korzysta z pomocy rodziny. Skarżący zaznaczył, że jest radnym gminnym. Otrzymuje dietę radnego (około 500-700 zł miesięcznie), lecz podkreślił, że te świadczenie nie jest dochodem, a przychodem przeznaczanym na sprawowanie funkcji radnego. Skarżący podniósł również, że z tytułu różnych postępowań sądowych (administracyjny i cywilnych) zobowiązany był uiści, z pożyczonych środków finansowych, łącznie kwotę 1.950 zł. Obecnie jest zobowiązany do zwrotu tej kwoty. Wnioskodawca posiada nieruchomość – działka gruntu o pow. 100 mkw., określona przez Skarżącego, jako siedlisko. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, Skarżący oświadczył, że nie składa zeznań podatkowych oraz nie posiada rachunków bankowych. Wnioskodawca nie udokumentował źródła pochodzenia środków finansowych stanowiących różnicę pomiędzy wysokością kosztów utrzymania, a wysokością dochodu (za treścią wniosku powtórzył jedynie, że tę różnicę pokrywa z pomocy rodziny). Wnioskodawca nie wskazał tytułu prawnego do zajmowania nieruchomości, w której zamieszkuje, a ponadto nie wykonał wezwania w zakresie określenia osób zamieszkujących pod tym adresem i wskazania stopnia ich pokrewieństwa z Wnioskodawcą (w rubryce stan rodzinny formularza wniosku o prawo pomocy Wnioskodawca wpisał, że utrzymuje się samodzielnie). Oświadczenie majątkowe budzi wątpliwości, gdyż Wnioskodawca nie przedstawia sytuacji majątkowej i rodzinnej w sposób pełny i rzetelny. Wskazać należy, ze korespondencję kierowaną do Skarżącego odbiera, jako dorosły domownik, jego żona T. P. (k. 62 oraz k. 68 akt sądowych). Ponadto, w okresie od lutego 2011 roku do stycznia 2012 roku, nieruchomość zamieszkała przez Skarżącego była adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przez D. P. (k. 60 akt sądowych). Skarżący nie udokumentował głównego źródła finansowania kosztów utrzymania koniecznego (pomoc rodziny). Tymczasem deklarowane wydatki ponad dwukrotnie przewyższają deklarowane dochody brutto. Skarżący finansuje koszty innych postępowań sądowych. Natomiast nie wykazał, że sfinansowanie kosztów niniejszego postępowania z tego samego źródła jest niemożliwe. W konsekwencji uznać należało, że Skarżący nie wykazał braku możliwości poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.