III SA/Po 218/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-01-26
Skład orzekający: Mirella Ławniczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnej odmowie jego przyznania i nieuiszczeniu opłaty sądowej, przerywa bieg terminu do uiszczenia tej opłaty i zapobiega odrzuceniu skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił należnej opłaty sądowej pomimo wezwania. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnej odmowie jego przyznania i nieuzupełnieniu wymaganych dokumentów, nie przerwało biegu terminu do uiszczenia opłaty i nie stanowiło podstawy do wstrzymania postępowania ani do ponownego uruchomienia procedury przyznawania prawa pomocy. Zgłoszenie takiego wniosku w opisanych okolicznościach nosi znamiona nadużycia prawa.Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. odmawiającą przyznania pomocy finansowej. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie opłaty sądowej, skarżący został wezwany do jej uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący zażądał uchylenia decyzji, przyznania prawa pomocy oraz wyłączenia referendarza. Skarżący nie uiścił opłaty sądowej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 26 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2016 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009; postanawia odrzucić skargę.
Skarżący, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty sądowej od skargi, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 12 grudnia 2016 roku (k. 83 akt sądowych), pismem z dnia 13 grudnia 2016 roku, został zobowiązany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wysokości ustalenia wpisu od skargi poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 86 akt sądowych).
Wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 27 grudnia 2016 roku (k. 87 akt sądowych).
W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 03 stycznia 2017 roku zatytułowanym "Sprzeciw" (k. 88 akt sądowych), Skarżący zażądał:
- uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie skarżącego,
- przyznania prawa pomocy w całości,
- wyłączenia referendarza sądowego, autora skarżonego orzeczenia, ponieważ zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu - art. 220 §3 P.p.s.a.
Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 03 stycznia 2017 roku (wtorek). Skarżący nie uiścił wpisu sądowego i ponownie zażądał przyznania prawa pomocy.
Sąd uznaje, że zgłoszenie ponownego wniosku o prawo pomocy nie przerwało terminu na uiszczenie wpisu od skargi.
W tym zakresie wyjaśnić należy, że prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 września 2016 roku (k. 61-63 akt sądowych) odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że oświadczenie Wnioskodawcy zwierało ogólnikowe i nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej, które budziły wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy i nie pozwalały wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Skarżący uchylił się od wykonania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego.
Wystąpienie z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy w kontekście prawomocnego orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy oraz nadal niezrealizowanego wezwania do uzupełnienie oświadczenia majątkowego, nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów o obowiązku przedstawienia dokładnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym.
W konsekwencji ponowione żądanie przyznania prawa pomocy nie aktualizowało obowiązku sądu w zakresie przesłania skarżącemu formularza wniosku o prawo pomocy, a w konsekwencji ponownego uruchamiania trybu z art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd nie znalazł podstaw do zmiany postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy na podstawie art. 165 P.p.s.a. Okoliczności wskazane w treści pisma z dnia 03 stycznia 2017 roku podnoszone były już w toku postępowania zakończonego postanowieniem o odmowie przyznania prawa pomocy (k.31-35 akt sądowych, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy).
Z powyższych względów, na podstawie art. 220 §3 oraz art. 58 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło