III SA/Po 220/13

Dnia 24 maja 2013 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i podatku rolnym za 2008 rok; postanawia: 1. ustanowić dla J. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący J. S., w prawem przewidzianej formie, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata i radcy prawnego. Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz dodatkowych wyjaśnień ustalono, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.600 zł brutto miesięcznie. Zamieszkuje w lokalu należącym do Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkaniowych. Koszty utrzymania koniecznego określił na około 1.200 zł (żywność – 500 zł miesięcznie, czynsz – 300 zł miesięcznie, światło, gaz i inne - 300 zł miesięcznie, 100 zł – lekarstwa przejazdy, naprawy itp.). Wnioskodawca nie posiada oszczędności, ale posiada nieruchomość rolną o pow. 4823 mkw. zabudowaną budynkiem o pow. 120 mkw., w którym nie ma ogrzewania, wody oraz elektryczności. Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty sądowe, czy też wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawca wykazał, że uzyskiwany dochód (minimalne wynagrodzenie za pracę) w całości przeznacza na koszty utrzymania koniecznego. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Wyjaśnić jednak należy, że żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika w osobie adwokata. Tym bardziej, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika zalicza się jego wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego - art. 205 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.