III SA/Po 226/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia .... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od marca do maja 2009 r. oraz za styczeń i grudzień 2010 r. postanawia odrzucić skargę Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... listopada 2014 r., ..., została doręczona skarżącemu w dniu 2 grudnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji – k. ... akt podatkowych). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję złożył skarżący w dniu 2 lutego 2015 r. (k. ... akt sądowych). Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2015 r. o odmowie A. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 stycznia 2015 r. Skarga została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 2 lutego 2015 r. Z powyższego wynika zatem, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej skutecznego wniesienia. Przy tym wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został oddalony prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2015 r. Wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu skutkuje jej odrzuceniem. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.