III SA/Po 237/10

Dnia 16 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] r. Nr [...] oraz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] i postanowienie Burmistrza Gminy z dnia [...] r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz skarżącego D. J. kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/M. Ławniczak /-/M. Kosewska /-/B. Koś Nakazem płatniczym z dnia [...] r., nr [...] Burmistrz Gminy ustalił D. J. łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości w R. przy ul. [...] nr [...] (działka nr 298 ) za 2008 r. w kwocie 193,00 zł., w tym: 1) podatek rolny (użytki rolne o pow. 0,92 ha) w kwocie 84 zł., 2) podatek od nieruchomości: budynki mieszkalne o pow. 194 m2 – w kwocie 108,64 zł., budynki niemieszkalne - pozostałe o pow. 35 m2 w kwocie 0,00 zł. (100 % ulgi). Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Burmistrz Gminy na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) wznowił postępowanie w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2008 w związku z otrzymaniem w dniu 26 czerwca 2009 r. pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nia 2997 r. órnikcji , z którego wynika, że działka nr 298 od 1 stycznia 2004 r. była użytkowana jako: tereny mieszkaniowe B – o powierzchni 0,1514 ha i inne tereny zbudowane Bi – o powierzchni 0,7686 ha. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną w wyniku wznowienia postępowania Burmistrz Gminy uchylił w całości ostateczną decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2008 oraz ustalił wysokość zobowiązania podatkowego za 2008 rok za zabudowaną działkę nr 298 o powierzchni 0,92 ha położoną w R. w kwocie 12.036,00 zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że decyzja z dnia [...] r. ustalała opodatkowanie w łącznej kwocie 193 zł, w tym: 1) podatek od nieruchomości w kwocie 109 zł (powierzchnia budynku mieszkalnego o wysokości kondygnacji powyżej 2,20 m - 194 m2 x 0,56 zł/m2 = 108,64 zł, powierzchnia budynku pozostałego o wysokości kondygnacji powyżej 2,20 m - 35 m2 x 6,34 zł/m2, w tym 100 % ulgi (art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) = 0,00 zł, 2) podatek rolny w kwocie 84 zł (0,92 ha fizycznych, tj. 0,9220 ha przeliczeniowych, w tym do podatku 0,88 ha x 95,00 zł z ha przeliczeniowego = 84 zł). Z kolei z wypisu z ewidencji gruntów oraz pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wynika, iż działka położona w R., numer geodezyjny 298 o powierzchni 0,92 ha w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. sklasyfikowana była jako: tereny mieszkaniowe B o powierzchni 0,1514 ha i inne tereny zabudowane Bi o powierzchni 0,7686 ha. W związku z powyższym należało wznowić postępowanie podatkowe za 2008 rok, ponieważ wyszły na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania wyżej wymienionej decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Po wznowieniu postępowania konieczne było uchylenie dotychczasowej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego za rok 2008, ponieważ należało zweryfikować dane dotyczące przedmiotów opodatkowania, a mianowicie: - grunt nie jest sklasyfikowany rolniczo, lecz jako tereny mieszkaniowe B o powierzchni 0,1514 ha oraz inne tereny zabudowane Bi o powierzchni 0,7686 ha, w związku z czym należny jest podatek od nieruchomości, a nie podatek rolny, - powierzchnia budynku mieszkalnego na podstawie korekty informacji złożonej przez podatnika wynosi 194,20 m2, w tym o wysokości kondygnacji od 1,40 m do 2,20 m - 12 m2 (50 % powierzchni) oraz powyżej 2,20 m - 170,20 m2, - budynki pozostałe (pierwotnie zgłoszone do opodatkowania jako budynki gospodarstwa rolnego zwolnione na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) również podlegają podatkowi od nieruchomości, skoro nieruchomość nie stanowi gospodarstwa rolnego; w wyniku oględzin nieruchomości ustalono ogólną ich powierzchnię - 1.556,10 m2, w tym o wysokości kondygnacji od 1,40 m do 2,20 m - 80,10 m2 (50 % powierzchni) oraz powyżej 2,20 m - 1.395,90 m2. W konsekwencji ustalono podatek od nieruchomości w łącznej kwocie 12.036,00 zł w sposób następujący: - budynek mieszkalny – 194,20 m2, w tym o wysokości kondygnacji od 1,40 m do 2,20 m – 12 m2 (50% powierzchni), powyżej 2,20 m – 170,20 m2, razem 182,20 m2 x 0,56 zł/m2 = 102,03 zł., - budynek pozostały - 1.556,10 m2, w tym o wysokości kondygnacji od 1,40 m do 2,20 m – 80,10 m2 (50% powierzchni), powyżej 2,20 m – 1.395,90 m2, razem 1.476 m2 x 6,34 zł/m2 = 9.357,84 zł, - grunty pozostałe – 9.200 m2 x 0,28 zł/m2 = 2.576,00 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji D. J. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania podatkowego. Podniósł, że nabyta przez niego w 1996 r. nieruchomość stanowiła część gospodarstwa rolnego. W dniu 12 lutego 2004 r. otrzymał od uprawnionego geodety aktualną wówczas mapkę, na której nieruchomość ta jest oznaczona symbolem R (grunty rolne). W dniu 15 kwietnia 2009 r. zgłosił (bez wezwania) w Gminie fakt wydzierżawienia części nieruchomości P. W. Z pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z dnia 10 lipca 2009 r. wynika m.in., że prace związane z modernizacją ewidencji gruntów prowadzone były już w 2002 r. Burmistrz Gminy już na dzień 21 listopada 2003 r. sporządził wykaz zmian gruntowych dla nieruchomości, o czym odwołujący nie został poinformowany. Zmiana klasyfikacji gruntu, która nastąpiła bez zgody, a nawet wiedzy właściciela, nie stanowiła dla organu gminy nowej okoliczności, skoro została ona dokonana na podstawie wykazu zmian gruntowych przedstawionego przez gminę. Ponadto Burmistrz ujawnił na działce hale produkcyjne, których nigdy nie było, gdyż kurnik zawsze był wykorzystywany do celów rolniczych, a działka do 2008 r. była uprawiana rolniczo; odwołujący zaprzestał dalszej uprawy w kwietniu 2009 r. po uzyskaniu informacji, iż jego działka nie jest gruntem rolnym i po rozpoczęciu negocjacji w sprawie wydzierżawienia części nieruchomości, co zgłosił w Urzędzie. W związku z powyższym, zdaniem odwołującego, weryfikacja wymiaru podatku wstecz stanowi naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych i zasady prawdy obiektywnej. Decyzją z dnia [...], nr [...], sprostowaną postanowieniem z dnia [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego przyjęcie przez organ I instancji klasyfikacji geodezyjnej gruntu wynikającej z pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej jako przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jest co najmniej wątpliwe. Z powyższego pisma wynika bowiem, że wpisu do ewidencji gruntów terenów zurbanizowanych (w miejsce użytków rolnych) dokonano na podstawie wykazu zmian gruntowych sporządzonego przez Urząd Miejski. Trudno więc przyjąć, że Urząd ten nie wiedział o wpisach, które sam zainicjował, tym bardziej, że stosownie do § 49 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia organy podatkowe - w wypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego. W trakcie postępowania wyszły jednak na jaw inne fakty nieznane przy dokonywaniu wcześniejszego wymiaru, a mianowicie rozmiary budynków znajdujących się na działce. Dołączone do akt nakazy płatnicze dowodzą, iż organ podatkowy nie posiadał rozeznania co do tych rozmiarów, skoro określał powierzchnię użytkową budynków gospodarczych na zaledwie 35 m2. Po złożeniu przez stronę w kwietniu 2009 r. informacji w sprawie podatku od nieruchomości okazało się natomiast, że chodzi o obiekty o powierzchni przekraczającej 1000 m2 przy czym - jak wynika z załączonych do odwołania pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej i mapki, a także wyjaśnień odwołującego złożonych w trakcie oględzin - wielkogabarytowy obiekt (określany jako kurnik) istniał na działce w roku 2008. Na mapce, którą zainteresowany, jak sam twierdzi, otrzymał w roku 2004 widnieje też mniejszy budynek gospodarczy, który w oparciu o ustalenia oględzin można zidentyfikować jako garaż z przybudówkami. Dokumentacja fotograficzna potwierdza, że budynki nie są nowe. W okresie, kiedy dokonywano wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, powierzchnia budynków gospodarczych mogła być uważana przez organ podatkowy za nieistotną zważywszy, że budynki te uważano za zwolnione z podatku (na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Skoro jednak działka skarżącego, począwszy od roku 2003, obejmuje tereny zurbanizowane (które nie mogły wchodzić w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy o podatku rolnym), to w latach 2004 - 2009 budynki niewątpliwie nie korzystały już ze zwolnienia i należało od nich ustalić podatek od nieruchomości. Wobec tego zaś, że podstawę opodatkowania budynków, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stanowi ich powierzchnia użytkowa, ujawnione rzeczywiste rozmiary budynków usytuowanych na gruncie podatnika stanowiły bezspornie okoliczność istotną dla sprawy. W pozostałym zakresie organ II instancji podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną organu I instancji. Ponadto podkreślił, że zasadnicze znaczenie w zakresie określenia przedmiotu podatków lokalnych ma geodezyjna klasyfikacja użytków gruntowych. W niniejszej sprawie działka nr 298 - według ewidencji gruntów i budynków stanowiąca tereny mieszkaniowe i inne tereny zabudowane, należy do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości i to niezależnie od sposobu ich wykorzystywania na podstawie art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Za podstawę opodatkowania gruntów prawidłowo przyjęto obszar wynikający z rejestru gruntów tj. 9200 m2, podstawa opodatkowania domu mieszkalnego wynika z deklaracji strony, natomiast podstawa opodatkowania budynków niemieszkalnych została ustalona w oparciu o dokonane w trakcie oględzin pomiary. Do obliczenia wysokości podatku za rok 2008 zastosowano stawki ustanowione w Uchwale Rady Miejskiej z dnia 29 października 2007 r., nr XVI/147/2007 (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 192, poz. 4262), obowiązującej w tym roku podatkowym. W skardze na powyższą decyzję D. J. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Skarżący podtrzymał zarzuty i argumentację odwołania. Ponadto podał, że wszystkie budynki o niezmienionej powierzchni i kubaturze znajdujące się na przedmiotowej nieruchomości znajdowały się na tymże gruncie nie tylko przed rokiem 2004, ale także przed dniem zakupu nieruchomości. Wyjaśnił, że pierwotnie wykazywana powierzchnia pod działalność gospodarczą 35 m2 to powierzchnia wydzielona z budynku mieszkalnego (2 pokoje) pod działalność gospodarczą (biuro) małżonki skarżącego, prowadzącej działalność gospodarczą, o czym Urząd Gminy miał pełną wiedzę. Wyjaśnił, że hala produkcyjna (o której mowa w umowie dzierżawy i protokole oględzin) to dawny kurnik, z którego w kwietniu 2009 r. zdemontował przegrody (wyposażenie) bez zmiany budowlanej, wydzierżawiony pod działalność gospodarczą. Ponadto podniósł, powołując się na orzecznictwo sądowe, że o wymiarze podatku od nieruchomości decyduje stan faktyczny, a dane z ewidencji gruntów są w tym zakresie niewystarczające. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że geodezyjna klasyfikacja gruntów ma charakter obiektywny i przesądza o sposobie opodatkowania nieruchomości niezależnie od woli i wiedzy podatników; grunty sklasyfikowane jako tereny zurbanizowane w żadnym razie nie mogą być opodatkowane podatkiem rolnym, nawet gdyby faktycznie służyły celom rolniczym. Nadto prowadzenie ewidencji gruntów należy do starosty, toteż nie można obarczać organów gminy odpowiedzialnością za sposób wprowadzania zmian w ewidencji. W piśmie z dnia 22 maja 2010 r. skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko, a ponadto wskazał, że nową okolicznością nie może być powierzchnia budynków, gdyż okoliczność ta była znana Burmistrzowi, na dowód czego załączył przedłożony organowi wykaz nieruchomości z dnia 12 czerwca 1997 r. oraz nakazy płatnicze za lata 1996-2002. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało uwzględnić. Jako podstawę wznowienia postępowania w niniejszej sprawie organy podatkowe powołały art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), stosownie do którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Z powyższej regulacji wynika, że nowe okoliczności lub dowody jako podstawa do wznowienia postępowania mają być istotne, a więc mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto mają być nieznane organowi, który wydał decyzję, a więc chodzi o dowody, które nie były przedmiotem badania w postępowaniu zwyczajnym oraz o okoliczności, które nie wynikały z materiału będącego w dyspozycji organu, który wydał decyzję. Natomiast fakt, że urzędnik nie dostrzegł tej okoliczności na skutek przeoczenia czy niedokładności nie może uzasadniać wznowienia postępowania (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27.01.2003 r., sygn. akt III SA 2991/01). Ponadto jeśli organ orzekający w postępowaniu zwykłym posiada wiedzę na temat potencjalnego dowodu, lecz zrezygnuje z jego przeprowadzenia, to nie można ujawnionych po wydaniu decyzji informacji, które mogły być potwierdzone takim dowodem kwalifikować z punktu widzenia przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jako nowych okoliczności faktycznych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.05.2005 r., sygn. akt FSK 1752/04). W niniejszej sprawie organ I instancji stwierdzając zasadność wznowienia postępowania w oparciu o art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie określił jednoznacznie, jakie nowe okoliczności czy dowody przyjął jako podstawę wznowienia. Z treści uzasadnienia decyzji można jednak wywieść, że chodziło o okoliczności wynikające z wypisu z ewidencji gruntów i pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z dnia z dnia 22 czerwca 2009 r., a mianowicie klasyfikację przedmiotowej działki nr 298 jako terenów mieszkaniowych B o powierzchni 0,1514 ha i innych terenów zabudowanych Bi o powierzchni 0,7686 ha. Tymczasem – jak słusznie zauważył organ odwoławczy, klasyfikacja ewidencyjna przedmiotowej nieruchomości nie mogła stanowić dla organu I instancji nowej okoliczności, skoro to Urząd Miejski sporządził wykaz zmian gruntowych w dniu 21 listopada 2003 r. i na wniosek tego Urzędu owe zmiany zostały wprowadzone do ewidencji gruntów, co wynika z pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z dnia 22 czerwca 2009 r. (k. 170 akt administracyjnych organu I instancji) oraz z dnia 10 lipca 2009 r. (k. 108 akt administracyjnych organu I instancji) oraz metryczki wpisu do ewidencji gruntów dla przedmiotowej nieruchomości (k. 209 akt administracyjnych organu I instancji). Ponadto stosownie do § 49 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia organy podatkowe - w wypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że powyższa okoliczność była znana organowi z urzędu i winna być uwzględniona przy wymiarze zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości poczynając od 2004 r. Fakt zaś, że została ona przez organ pominięta, najprawdopodobniej wskutek przeoczenia czy zaniedbania, wyklucza powołanie się na nią jako przesłankę wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Powyższe uznał sam organ odwoławczy, w związku z czym utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, uzasadnił konieczność wznowienia postępowania w powołaniu na nową istotną okoliczność w postaci faktycznej powierzchni budynków znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości, ujawnionej w korekcie informacji podatkowej za rok 2009 oraz w trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych w toku wznowionego postępowania. Takiego stanowiska również nie można podzielić i to z dwóch względów. Po pierwsze zauważyć należy, iż zakres kompetencji organu odwoławczego w postępowaniu uruchamianym na skutek wznowienia postępowania jest węższy niż w postępowaniu zwykłym, w którym na etapie postępowania odwoławczego dochodzi do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Organ odwoławczy rozpoznając sprawę w trybie wznowienia postępowania ograniczony jest przesłanką uznaną przez organ I instancji za uzasadniającą wznowienie. Oceniając tę przesłankę za niezasadną, nie może na etapie postępowania odwoławczego powoływać nowych okoliczności, które jego zdaniem winny stanowić postawę wznowienia postępowania. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznając rację podatnikowi, iż zmiany w ewidencji gruntów i budynków nie stanowią w niniejszej sprawie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie mógł uzasadnić wznowienia postępowania powołując jako nową istotną okoliczność faktyczną powierzchnię budynków znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości, ujawnioną w korekcie informacji podatkowej za rok 2009 oraz w trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych w toku wznowionego postępowania. Po drugie, oceniając zasadność przesłanki wznowienia wskazanej przez organ odwoławczy, należy zauważyć, że budynki znajdujące się na przedmiotowej nieruchomości – poza mieszkalnymi – w 2008 roku korzystały ze zwolnienia od podatku od nieruchomości przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.) jako budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. W tej sytuacji sama powierzchnia tychże budynków nie stanowi okoliczności "istotnej" z punktu widzenia art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Jest ona niejako kwestią wtórną, która byłaby aktualna dopiero po uprzednim przesądzeniu innej – istotnej okoliczności jako podstawy wznowienia postępowania, a mianowicie charakteru nieruchomości i znajdujących się na niej budynków, który kwalifikowałby je do opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Dodatkowo należy też zwrócić uwagę, że dane dotyczące rodzaju i powierzchni budynków na przedmiotowej nieruchomości zostały ujawnione w kartotece budynków (zob. informacja z rejestru gruntów – k. 206 akt administracyjnych organu I instancji), co pozwala również przyjąć, że okoliczność ta była możliwa do ustalenia już w postępowaniu zwyczajnym, gdyby organ I instancji nie pominął tego dowodu. Ponadto również z dokumentów załączonych przez skarżącego do pisma z dnia 22 maja 2010 r. (wykaz nieruchomości i nakazy płatnicze za lata 1997-2002 – k. 27-31 i 34-36 akt sądowych) wynika, że okoliczność ta była znana (możliwa do ustalenia za pomocą dostępnych dokumentów) organowi I instancji. Natomiast fakt, że organ nie badał tej kwestii ze względu na to, że w 2008 roku budynki znajdujące się na przedmiotowej nieruchomości (poza mieszkalnymi) korzystały ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych również nie uzasadnia powołania się na tę okoliczność jako przesłankę wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Reasumując, należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie było podstaw do wznowienia postępowania w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2008. W tej sytuacji koniecznym stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (wraz z postanowieniem w przedmiocie jej sprostowania) oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza, a także postanowienia Burmistrza w przedmiocie wznowienia postępowania jako wydanych z naruszeniem art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Wznowienie postępowania podatkowego jest bowiem instytucją nadzwyczajną i nie może służyć ponownemu rozpoznaniu sprawy w sytuacji, gdy nie zachodzą wyjątkowe okoliczności określone w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, ponieważ stanowiłoby to naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 127 Ordynacji podatkowej), zasady trwałości decyzji podatkowych (art. 128 Ordynacji podatkowej) oraz zasady praworządności (art. 120 Ordynacji podatkowej). Dodatkowo w wyniku nieprawidłowego zastosowania trybu wznowienia postępowania, organ I instancji, działając na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, uchylił nakaz płatniczy z dnia [...] i na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych na nowo dokonał wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości, czym naruszył przepisy prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach oraz o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono w punkcie II i III sentencji wyroku zgodnie z art. 200 i art. 152 powyższej ustawy. /-/M. Ławniczak /-/M. Kosewska /-/ B. Koś