III SA/Po 24/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-03-13

Skład orzekający: Walentyna Długaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka prawa handlowego, która wykazała w dokumentach finansowych zysk z działalności operacyjnej i gospodarczej, posiadała wystarczające środki na pokrycie kosztów postępowania sądowego, pomimo zajęcia rachunków bankowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że spółka nie wykazała braku dostatecznych środków na pokrycie kosztów postępowania. Pomimo zajęcia rachunków bankowych, spółka wykazywała zysk z działalności operacyjnej i gospodarczej, co świadczyło o posiadaniu środków finansowych umożliwiających regulowanie zobowiązań, w tym kosztów sądowych, których łączna wartość nie była znaczna.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. złożyła skargę kasacyjną i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że spółka posiada wystarczające środki. Spółka wniosła sprzeciw, podnosząc, że jej rachunki bankowe są zajęte, a uiszczenie opłat zachwieje jej gospodarką finansową. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy od początku po wniesieniu sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 13 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] roku, złożonej przez S. spółka z o.o., zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Na wezwanie Sądu spółka złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym zwróciła się o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej. Postanowieniami z dnia [...] r. oraz [...] r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy, bowiem uznał, że nie można stwierdzić, iż spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jej wniosek o zwolnienie od opłat związanych ze skargą kasacyjną jest zatem niezasadny. W granicach możliwości finansowych spółki pozostaje bowiem uiszczenie wpisów od wszystkich wniesionych skarg kasacyjnych, których łączna wartość nie przekracza 1.700,00 zł. W dniu [...] r. oraz [...] r. wpłynął do Sądu sprzeciw od ww. postanowień. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że posiadane środki finansowe są przeznaczane na pokrycie bieżących potrzeb. Uiszczenie opłat zachwieje w sposób znaczny gospodarką finansową firmy. Ponadto rachunki spółki są zajęte, więc nie ma ona możliwości dysponowania zgromadzonymi na nich środkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 - ,dalej: p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z przepisu tegoż wynika jednoznacznie, iż zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy wywołuje ten skutek, iż Sąd wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje od początku, tzn. tak jakby wniosek ten nie był jeszcze przedmiotem analizy, oceny i rozpoznania. Sąd nie wypowiada się więc o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia i nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu. Skutkiem sprzeciwu, wniesionego przez skarżącego jest utrata mocy przez zaskarżone postanowienie i konieczność ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. We wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka wskazała, że kapitał zakładowy spółki wynosi 100.000,00 zł, wartość środków trwałych wnioskodawcy wynosi 1.372.895,99 zł. Wartość zysku za 2011 roku wyniosła 124.187,98 zł, a za 10 miesięcy 2012 roku wyniosła 10.432,44 zł. Spółka nie wykazała żadnych środków na rachunkach bankowych. W bilansie spółki za pierwsze półrocze 2012 roku spółka wykazała po stronie aktywów należności krótkoterminowe w wysokości 12.539,69 zł oraz zapasy w wysokości 54.326,02 zł natomiast po stronie pasywów spółka wykazała stratę z lat ubiegłych w wysokości 385.499,88 zł (zmniejszoną w odniesieniu do 31 grudnia 2011 roku z 509.687,86 zł), a także zobowiązania długoterminowe w wysokości 1.159.200,79 zł oraz zobowiązania krótkoterminowe w wysokości 300.464,39 zł. Natomiast z rachunku zysków i strat za pierwsze półrocze 2012 roku wynika, że spółka osiągnęła zysk z działalności operacyjnej w wysokości 58.447,83 zł oraz zysk z działalności gospodarczej w wysokości 18.954,23 zł. Z rachunku zysków i strat za okres od 01 stycznia 2012 roku do 31 października 2012 roku wynika, że spółka osiągnęła zysk z działalności operacyjnej w wysokości 48.950,55 zł oraz zysk z działalności gospodarczej w wysokości 10.432,44 zł. W załączonym bilansie spółki za okres od 01 stycznia 2012 roku do 31 października 2012 roku po stronie aktywów spółka wykazała należności krótkoterminowe w wysokości 55.422,24 zł oraz zapasy w wysokości 37.466,74 zł. Natomiast po stronie pasywów spółka wykazała stratę z lat ubiegłych w wysokości 388.759,63 zł, a także zobowiązania długoterminowe w wysokości 1.340.582,23 zł (zmniejszone w odniesieniu do 31 grudnia 2011 roku z 1.403.136,03 zł) oraz zobowiązania krótkoterminowe w wysokości 327.440,14 zł (zmniejszone w odniesieniu do 31 grudnia 2011 roku z 456.334,71 zł). Odnosząc się do stanowiska spółki, iż rachunki bankowe jej są zajęte, więc nie ma ona możliwości dysponowania zgromadzonymi na nich środkami, należy zauważyć, że rachunki bankowe przedstawione przez spółkę potwierdzają, że pomimo zadłużenia obraca ona środkami finansowymi. Spółka przedstawiła również rachunki potwierdzające koszty prowadzenia działalności spółki dotyczące opłat za gaz (faktura za październik i listopad 2012 roku na kwotę na kwotę 1.958,52 zł), opłat czynszowych (faktura za listopad 2012 roku na kwotę 1.496,27 zł,), usług asenizacyjnych (dwie faktury na łączną kwotę 747,66zł), opłat za energię elektryczną (sześć faktur za okres od maja do grudnia 2012 roku na łączną kwotę 10.764,42 zł), opłat za telefon (faktura za listopad 2012 roku na kwotę 557,75 zł), opłat za wodę i odprowadzanie ścieków (trzy faktury na łączną kwotę 3698, 45 zł). Spółka przedłożyła również deklaracje dla podatku od towarów i usług, z których wynika, że spółka była zobowiązana do wpłaty podatku VAT w poszczególnych miesiącach – odpowiednio 2.514,00 zł w czerwcu 2012 roku, 514,00 zł w lipcu 2012 roku, 883,00 zł w sierpniu 2012 roku, 947,00 zł we wrześniu 2012 roku, 214,00 zł w październiku 2012 roku. Przedłożyła również deklaracje na podatek od nieruchomości za 2011 rok na kwotę 9.580,00 zł oraz za 2012 rok na kwotę 9.997,00 zł. Zdaniem Sądu brak dostatecznych środków nie można utożsamiać z brakiem realnych możliwości pozyskania środków na sfinansowanie kosztów sądowych. Nadto trzeba zauważyć, że spółka prowadzi działalność gospodarczą, uzyskuje przychody oraz wykazuje zysk z działalności operacyjnej oraz z działalności gospodarczej, utrzymuje płynność finansową. Okresowo spółka jest zatem w posiadaniu środków finansowych, które umożliwiają regulowanie jej zobowiązań, co potwierdzają przedstawione wyżej dokumenty. W tej sytuacji nie można stwierdzić, że spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, których łączna wartość we wszystkich sprawach nie przekracza 1.700,00 zł z tytułu wpisów od skarg kasacyjnych i 1.100 zł tytułem opłat kancelaryjnych za doręczenie odpisów wyroków z uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło