III SA/Po 242/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 02.10. 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości postanawia: oddalić wniosek /-/Sz. Widłak Wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości J.S. wniósł o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia. Wniosek swój uzasadnił potrzebą zachowania dostępu do drogi publicznej oraz kilkudziesięciu wydzielonych nieruchomości. Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja skutkuje pozbawieniem właścicieli tych działek tytułu prawnego do wstępu na tzw. działki drogowe. Nadto powstała sytuacja prawna mogłaby stać się przyczyną konfliktów i sporów pomiędzy ich właścicielami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy zauważyć, iż zasadność żądania wstrzymania wykonania decyzji ogranicza się do tych z nich, które wymagają wykonania, tj doprowadzenia do stanu, który zgodny jest z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji. Tymczasem w niniejszej sytuacji samo częściowe unieważnienie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości dokonane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie wywołuje konsekwencji (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), które stanowią podstawę wniosku skarżącego. Decyzja ta bowiem może stać się jedynie podstawą do przeprowadzenia dalszych koniecznych postępowań, w toku których J.S. będzie mógł wykorzystać przysługujące mu środki prawne zmierzające do zatamowania niekorzystnych z jego punktu widzenia zmian. Stwierdzić należy zatem, iż skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek mogących być podstawą wstrzymania zaskarżonej decyzji i z tego względu wniosek należało uznać za nieuzasadniony. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. /-/Sz. Widłak