III SA/Po 243/10

Dnia 16 lutego 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione postanawia zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych Dnia 20 sierpnia 2010 roku J.M. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu adwokata, którego w osobie W.G. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. Dnia 11 lutego 2011 roku pełnomocnik J.M. złożył wypełniony przez skarżącego formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku J. M. wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, które jest utrzymywane z dochodów jego żony z ajencji sklepu w sieci "[...]" w wysokości 2.500,00 zł brutto. Wnioskodawca jest bezrobotny od 2005 roku, a od 2006 roku pozostaje bez prawa do zasiłku. Jak oświadczył jego bezrobocie jest wynikiem rozbiórki sklepu, który był jego jedynym źródłem utrzymania. Wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy i zaznaczył, że cierpi na cukrzycę, co powoduje, że trzy razy dziennie pobiera insulinę. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Posiada natomiast mieszkanie o powierzchni 77 m², które wiąże się z koniecznością spłaty kredytu hipotecznego do 2018 roku. Ponieważ wnioskodawca wcześniej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje, że mamy do czynienia z taką sytuacją jak w przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wnioskodawcy wynika, że niemożliwie jest poniesienie przez J. M. dodatkowych wydatków, gdyż jest bezrobotny, a dwuosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje jest utrzymywane z dochodów jego żony w wysokości 2.500,00 zł brutto. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych dochodów, ani zaoszczędzonych zasobów finansowych. Dodatkowo niekorzystnie na jego sytuację wpływają problemy ze stanem zdrowia, które wymagają dodatkowych nakładów finansowych. W konsekwencji wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.