III SA/Po 245/10

Dnia 9 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku od nieruchomości za 2009 rok postanawia odrzucić skargę /-/ M. Górecka Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2010 r. wezwano skarżących RR BP, na wskazany w skardze adres dla doręczeń, o podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez pełnomocnika BR, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem Sądu oraz pouczeniem nie zostało podjęte w terminie (dwukrotne awizo: w dniu 22 kwietnia 2010 r. i 30 kwietnia 2010 r.; k. 16 akt sądowych). Zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy (doręczenie właściwe i zastępcze), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W myśl § 3 art. 73 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w zakreślonym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 art. 73 cytowanej ustawy. Zgodnie zatem z dyspozycją wyżej cytowanego przepisu, skutek doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 6 maja 2010 r., zaś termin do ich uzupełnienia upłynął odpowiednio w dniu 13 maja 2010 r. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca będąc prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zastosowała się do powyższego, albowiem odpowiedź na wezwanie przesłała na adres Sądu dopiero w dniu 14 maja 2010 r. (k. 21 akt sądowych), tj. jeden dzień po terminie – zatem wniesioną przez RR BP skargę należało odrzucić. Tym bardziej, że z treści art. 85 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie. Stąd uzupełnienie braków formalnych skargi dokonane po terminie musi wywoływać takie same skutki jak ich nieuzupełnienie, tj. stanowić podstawę do odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Górecka