III SA/Po 251/12

Dnia 4 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2011 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej łączne zobowiązania pieniężne w podatku rolnym i w podatku od nieruchomości za rok 2011 I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi M. H. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę [...],- ([...]) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2011 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu stwierdziło uchybienie przez R. K. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy Duszniki z dnia 27 stycznia 2011 r., nr [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2011. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzję Wójta Gminy z dnia 27 stycznia 2011 r., nr [...] doręczono R. K. na wskazany przez niego adres w dniu 14 lutego 2011 r. Zgodnie z art. 223 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W przypadku skarżącego termin do wniesienia odwołania upłynął więc z dniem 28 lutego 2011 r. Tymczasem skarżący wniósł odwołanie w dniu 2 marca 2011 r. (prezentata organu podatkowego – złożono osobiście), a więc po upływie ustawowego terminu, nie występując jednocześnie o jego przywrócenie. Z tego względu organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skargę na powyższe postanowienie złożył R. K. Na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącego, ustanowiony z urzędu, oświadczył, że popiera skargę, podając, że skarżący jest przekonany, iż złożył skargę w terminie, a merytorycznie nie zgadza się z naliczonym podatkiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego w niniejszej sprawie stanowi art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej O.p., stosownie do którego organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Należy wyjaśnić, że warunkiem skutecznego wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego wniesienia, tj. czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 O.p.). Natomiast uchybienie powyższemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, w następstwie czego decyzja staje się ostateczna, co tym samym wyklucza merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu odwoławczym. Stąd po przekazaniu sprawy wraz z odwołaniem organ odwoławczy w pierwszej kolejności bada, czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. W razie zaś wniesienia odwołania z przekroczeniem ustawowego terminu, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (art. 228 § 1 pkt 2 O.p.) i odstępuje od merytorycznego rozpatrzenia odwołania. W przedmiotowej sprawie z niekwestionowanych i znajdujących potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy ustaleń organu odwoławczego wynika, że decyzja Wójta Gminy z dnia 27 stycznia 2011 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2011 została doręczona stronie w dniu 14 lutego 2011 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji – w aktach adm.). Ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął więc z dniem 28 lutego 2011 r. Natomiast odwołanie od powyższej decyzji zostało złożone dopiero w dniu 2 marca 2011 r. (data złożenia w organie I instancji – zob. k. 2 akt adm.), a więc z uchybieniem powyższemu terminowi. Jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o jego przywrócenie. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 228 § 1 pkt 2 O.p., stwierdzając uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Odnosząc się do okoliczności podniesionych na rozprawie przez pełnomocnika skarżącego, należy wskazać, że zarówno sam skarżący, jak i jego pełnomocnik nie wykazali, że odwołanie zostało złożone w terminie, co czyni stwierdzenie o zachowaniu terminu gołosłownym, a jednocześnie – jak wykazano powyżej – pozostaje w sprzeczności z materiałem sprawy. Natomiast kwestie merytoryczne dotyczące wymiaru podatku w ogóle nie mieszczą się w granicach rozpoznania niniejszej sprawy, której przedmiotem zaskarżenia, a tym samym i kontroli sądowoadministracyjnej jest wyłącznie postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu, wobec czego skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270). O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez adwokata ustanowionego z urzędu orzeczono zgodnie z art. 250 powyższej ustawy oraz § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).