III SA/Po 252/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 maja 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok. Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę z uwagi na nie uiszczenie wymaganego od niej wpisu sądowego. Skarżący złożył od tego postanowienia osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy Szymona Widłaka. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. tut. Sąd odrzucił zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 46/17, oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 17 listopada 2016 r. Natomiast postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 504/14, oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. tut. Sąd ponownie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odrębnym postanowieniem, także z dnia 09 marca 2017 r. tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną, która została sporządzona osobiście przez stronę skarżącą, skoro ani z jej treści, ani z informacji znanych Sądowi z urzędu nie wynika aby osoba, która podpisała się pod skargą kasacyjną była jedną z osób wymienionych w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. tut. Sąd odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 9 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Odrębnym postanowieniem, także z dnia 11 maja 2017 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 9 marca 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł zażalenia na oba postanowienia tut. Sądu z dnia 11 maja 2017 r., wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (k. 370). Postanowieniem z dnia 08 sierpnia 2017 r. starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy. Rozpoznając sprzeciw Skarżącego, tut. Sąd postanowieniem z dnia 14 września 2017 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II GZ 902/17 oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy. Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2018 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 11 maja 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (k. 420). Rozpoznając zażalenie Skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 06 kwietnia 2018 r. sygn. akt I GZ 60/18 oddalił zażalenie. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2018 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 26 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 440, 444). Zarządzenie doręczono w dniu 23 czerwca 2018 r. (k. 445), co oznacza, że ostatnim dniem terminu do uiszczenia wpisu był dzień 02 lipca 2018 r. (poniedziałek – art. 83 § 2 P.p.s.a.). Jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu, do dnia 10 lipca 2018 r. wpłata nie wpłynęła (k. 446). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższa regulacja stanowi, że opłacenie pisma (w niniejszej sprawie: zażalenia) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (zażaleniu) dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie odpis wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału z 26 stycznia 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia został skutecznie doręczony 23 czerwca 2018 r. (k. 445) co oznacza, że ostatnim dniem terminu do uiszczenia wpisu był dzień 02 lipca 2018 r. (poniedziałek – art. 83 § 2 P.p.s.a.). Jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu, do dnia 10 lipca 2018 r. wpłata nie wpłynęła (k. 446). Skoro zażalenie pozostało nieopłacone Sąd, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.