III SA/Po 252/13

Dnia 9 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2011 rok. Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę z uwagi na nie uiszczenie wymaganego od niej wpisu sądowego. Skarżący złożył od tego postanowienia osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy Szymona Widłaka. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. tut. Sąd odrzucił zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 46/17, oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 17 listopada 2016 r. Natomiast postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 504/14, oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. tut. Sąd ponownie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do treści art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.), a także doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, bądź rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.). Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca, na posiedzeniu niejawnym, skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób uprawnionych, wymienionych w art. 175 P.p.s.a., jest niedopuszczalna. W niniejszej sprawie, skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez stronę skarżącą. Jednocześnie ani z jej treści, ani z informacji znanych Sądowi z urzędu nie wynika aby osoba, która podpisała się pod skargą kasacyjną była jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.