III SA/Po 253/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Szymon Widłak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi K. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu z dnia 8 marca 2010r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek oddala skargę /-/Sz. Widłak /-/M. Górecka /-/M. Ławniczak Decyzją z dnia 21 października 2009 r., nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych po rozpatrzeniu wniosku z dnia 1 czerwca 2009 r. odmówił K. G. umorzenia należności z tytułu składek na: - ubezpieczenia społeczne za okres od 01/2008 do 11/2008 w łącznej kwocie [...] zł, w tym z tytułu składek w kwocie [...] zł oraz odsetek liczonych na dzień 2.06.2009 r. w kwocie [...] zł, - ubezpieczenie zdrowotne za okres od 12/2007 do 06/2008 w łącznej kwocie [...] zł, w tym z tytułu składek w kwocie [...] zł oraz odsetek liczonych na dzień 2.06.2009 r. w kwocie [...] zł, - Fundusz Pracy za okres od 01/2008 do 11/2008 w łącznej kwocie [...] zł, w tym z tytułu składek w kwocie [...] zł oraz odsetek liczonych na dzień 2.06.2009 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że w wyniku czynności wyjaśniających ustalił, iż wnioskodawca w okresie od 5.02.1979 r. do 4.04.2007 r. oraz od 16.04.2007 r. do 31.01.2009 r. prowadził działalność gospodarczą. Obecnie źródłem utrzymania wnioskodawcy i jego żony są świadczenia emerytalne w łącznej kwocie [...] zł. Wnioskodawca i jego żona nie mają na utrzymaniu innych osób. Oboje są objęci opieką lekarską i wymagają stałego leczenia farmakologicznego. Wnioskodawca przedstawił rachunki potwierdzające wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, które opiewają na łączną kwotę [...] zł miesięcznie, w tym czynsz [...] zł, woda [...] zł, gaz [...] zł, energia [...] zł, telefon [...] zł, ubezpieczenie [...] zł, abonament RTV [...] zł, wydatki na zakup leków – według oświadczenia wnioskodawcy – [...] zł. Wnioskodawca przedłożył również zaświadczenia dotyczące zobowiązań wobec banków, tj. z tytułu zawartej przez żonę wnioskodawcy umowy pożyczki z dnia 28.04.2008 r. na kwotę [...] zł na okres 36 miesięcy, zawartej przez wnioskodawcę umowy pożyczki z dnia 18.08.2008 r. na kwotę [...] zł na okres 72 miesięcy. Ponadto wnioskodawca posiada linię pożyczkową z limitem [...] zł. Łączna miesięczna rata tych zobowiązań wynosi [...] zł. Ponadto organ ustalił, że wnioskodawca jest współwłaścicielem samochodu osobowego FSO Polonez, rok prod. 1989, natomiast z informacji otrzymanej z Powiatowego Zarządu Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości wynika, że nie jest on właścicielem nieruchomości. Następnie Zakład wskazał, iż zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o s.u.s., należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części w przypadku ich całkowitej nieściągalności, która zachodzi w przypadkach wymienionych w tym przepisie. Uwzględniając jednak wyżej poczynione ustalenia w zakresie sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, organ nie stwierdził przesłanki całkowitej nieściągalności w niniejszej sprawie, gdyż do tej pory organ egzekucyjny nie stwierdził w przypadku wnioskodawcy całkowitej nieściągalności ww. należności. Jednocześnie Zakład nie wykorzystał jeszcze wszelkich prawnie dopuszczalnych środków dochodzenia należności, a obecnie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne ze świadczenia emerytalnego. Organ podkreślił przy tym, że w przypadku umarzania należności z tytułu składek ustawodawca posłużył się konstrukcją uznania administracyjnego, co oznacza, że decyzja w tym przedmiocie należy do Zakładu, który nawet w przypadku spełnienia ustawowych przesłanek nie ma obowiązku umorzenia należności, jeśli uzna, że istnieją szanse na ich wyegzekwowanie. Zwolnienie z długu jest możliwe, gdy dalsze prowadzenie egzekucji jest bezcelowe albo nieskuteczne, co nie występuje w przypadku wnioskodawcy. Ponadto organ wskazał, że w myśl art. 28 ust. 3a ustawy o s.u.s. należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Powyższe przypadki szczegółowo określa rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). W myśl § 3 tego rozporządzenia Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla osoby zobowiązanej i jej rodziny. W przedmiotowej sprawie organ stwierdził jednak, że przedstawiona przez wnioskodawcę kalkulacja dochodów i wydatków wskazuje, że jego obecna sytuacja materialna jest niewątpliwie trudna, jednak nie przesądza o istnieniu takiego stanu rzeczy w przyszłości. Z dokonanych ustaleń wynika, że znacznym obciążeniem budżetu domowego wnioskodawcy są zobowiązania kredytowe, które wnioskodawca zaciągał w 2008 r. pomimo ujawnionego w 2007 r. znacznego zadłużenia z tytułu składek. Spłacane przez wnioskodawcę raty wskazują, zdaniem organu, że wnioskodawca byłby w stanie spłacić w tej formie również zadłużenie wobec Zakładu. Ponadto organ podkreślił, że wnioskodawca nie korzysta z pomocy społecznej, co pozwala wnioskować, że dochód wystarcza na pokrycie miesięcznych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem. Natomiast z przedłożonych zaświadczeń lekarskich nie wynika, by stan zdrowia wnioskodawcy lub jego żony wymagał sprawowania opieki osób trzecich. W okresie od 2.07.1995 r. do 30.11.2008 r. wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą, pobierał jednocześnie świadczenie rentowe, co pozwala przyjąć, że wydane orzeczenie o niepełnosprawności nie uniemożliwia wnioskodawcy wykonywania prac i osiągania dodatkowych dochodów. Zakład podkreślił nadto, że umorzenie należności z tytułu składek możliwe jest jedynie w sytuacjach szczególnie drastycznych, których nie stwierdził w niniejszej sprawie, przyjmując, że spłata należności wraz z odsetkami w dłuższym okresie czasu nie zagrozi bytowi wnioskodawcy i jego rodziny. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy K. G. podniósł, że jego sytuacja jest tragiczna, gdyż na skutek prowadzonego postępowania egzekucyjnego znalazł się na granicy ubóstwa. Uzupełniając powyższy wniosek, skarżący podniósł w szczególności, że świadczenia emerytalne jego oraz jego żony od 1 września 2009 r. wynoszą łącznie [...] zł miesięcznie oraz przedstawił rachunki, dokumentujące wyższe wydatki, a mianowicie: za wodę – [...] zł, gaz – [...] zł, energia elektryczna – [...] co 2 miesiące oraz leki – [...] zł. Ponadto wyjaśnił, że spłacane kredyty są kredytami konsolidacyjnymi związanymi z koniecznością spłacania pierwotnie zaciągniętego kredytu w 1999 r. na zakup sprzętu do stworzenia specjalnych warunków pracy. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu decyzją z dnia 8 marca 2010 r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że obecnie jedynym źródłem dochodu skarżącego i jego żony są świadczenia z ubezpieczenia społecznego w łącznej kwocie [...] zł netto, po uwzględnieniu dokonywanych potrąceń ze świadczenia skarżącego w kwocie [...] zł miesięcznie w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym zaległości z tytułu składek. Skarżący i jego żona nie posiadają na utrzymaniu innych osób. Oboje są objęci opieką lekarską i wymagają stałego leczenia farmakologicznego. Z dołączonych w dniu 26.11.2009 r. rachunków potwierdzających wysokość ponoszonych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem wynika, iż miesięczne koszty kształtują się w granicach [...] zł, w tym za gaz – [...] zł, za energię elektryczną – [...] zł, za wodę – [...] zł. Dodatkowe obciążenie budżetu domowego stanowią kredyty, których wysokość według przedłożonych dokumentów wynosi [...] zł miesięcznie. Wysokość uzyskiwanych dochodów nie kwalifikuje rodziny skarżącego do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący posiada majątek ruchomy zakupiony w 1999 r. za kwotę [...] zł, niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej, wykazany także w arkuszu spisu z natury. Oszacowana na kwotę [...] zł wartość posiadanego sprzętu nie stanowi rzeczywistej wartości ruchomości, jest jedynie wartością po uwzględnieniu odpisów amortyzacyjnych. Skarżący jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki FSO Polonez, rok prod. 1989. Uwzględniając powyższe ustalenia, organ nie stwierdził w niniejszej sprawie przesłanek całkowitej nieściągalności określonej w art. 28 ust. 3 ustawy o s.u.s., wskazując, że wobec skarżącego prowadzone jest skuteczne postępowanie egzekucyjne ze świadczenia emerytalnego, a organ egzekucyjny nie stwierdził całkowitej nieściągalności należności z tytułu zaległych składek. Organ nie stwierdził również podstaw do umorzenia należności w oparciu o przepisy ww. rozporządzenia, stwierdzając, że obecna sytuacja materialna skarżącego jest niewątpliwie ciężka, jednak osiąga on dochody umożliwiające funkcjonowanie i wywiązywanie się z bieżących opłat. Organ podkreślił przy tym, że większość dochodów przeznaczana jest na spłatę zobowiązań kredytowych, podczas gdy należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne są uprzywilejowane i co do zasady podlegają zaspokojeniu przed innymi należnościami (art. 24 ust. 3 ustawy o s.u.s.). Wysokość uzyskiwanych dochodów nie kwalifikuje również rodziny skarżącego do objęcia pomocą społeczną. Z przedłożonych zaświadczeń lekarskich nie wynika, by stan zdrowia skarżącego lub jego małżonki wymagał sprawowania opieki osób trzecich lub pozbawiał skarżącego możliwości uzyskiwania dodatkowych dochodów. Ponadto skarżący w toku postępowania nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego poniesienie strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub zaistnienia innego nadzwyczajnego zdarzenia, które miałoby wpływ na opłacanie należnych składek. Zakład podkreślił, że skarżący aktualnie osiąga dochody umożliwiające spłacenie całości zadłużenia w dłuższym okresie czasu, a jednocześnie wskazał, że prowadzone wobec niego postępowanie egzekucyjne ze świadczenia emerytalnego posiada ustawowe ograniczenia i gwarantuje zachowanie minimum socjalnego określonego w odrębnych przepisach. W skardze na powyższą decyzję K. G. podniósł, że odmowa umorzenia należności z tytułu zaległych składek, powoduje, iż jego sytuacja materialna jest krytyczna, gdyż nie stać go na wykupienie niezbędnych leków, a w ostatnim sezonie zimowym nie mógł zakupić opału dla ogrzania mieszkania, co zdaniem skarżącego wyczerpuje przesłankę umorzenia należności z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę organ rentowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), zwanej dalej ustawą o s.u.s., należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez ZUS tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 2 ustawy), a zatem w przypadku, gdy: 1) dłużnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów, albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie, 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym, 4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję, 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Powyższe wyliczenie jest wyczerpujące, a zatem w przypadku braku stwierdzenia całkowitej nieściągalności należności według powyższego katalogu, organ pozbawiony jest możliwości umorzenia należności z tytułu składek na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy o s.u.s. W niniejszej sprawie organ prawidłowo stwierdził, że wobec skarżącego nie zaistniał żaden z przypadków stanowiących o możliwości uznania całkowitej nieściągalności należności, mając w szczególności na uwadze, że w stosunku do skarżącego prowadzone jest skuteczne postępowanie egzekucyjne. Okoliczność ta nie była także przez skarżącego kwestionowana zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i postępowania sądowego. Jednakże w uzasadnionych przypadkach należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych, będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia, mogą być umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności, a to na podstawie § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 2003 r. Nr 141, poz. 1365) w związku z art. 28 ust. 3a ustawy o s.u.s. Warunkiem niezbędnym (ale nie wystarczającym) jest wykazanie przez skarżącego, że ze względu na jego stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest on w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny, w szczególności w przypadku (§ 3 ust. 1 rozporządzenia): 1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych; 2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia, powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności; 3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Powyższe okoliczności nie mają charakteru katalogu zamkniętego, nie muszą występować łącznie, a nadto dają organowi możliwość uwzględnienia jeszcze innych ważnych przyczyn trudnej sytuacji zobowiązanego. Należy przy tym zauważyć, iż decyzje w przedmiocie umarzania należności z tytułu składek podejmowane są w granicach tzw. uznania administracyjnego. Decyzje o takim charakterze, z uwagi na swój specyficzny charakter podlegają kontroli sądowej w ograniczonym zakresie. Sąd ma możliwość badać bowiem jedynie to, czy organ poprawnie przeprowadził postępowanie dowodowe, a dokonana przez niego ocena stanu faktycznego jest właściwa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Natomiast samo wyprowadzenie wniosku, przesądzającego o wyniku sprawy, jest zagadnieniem, które pozostaje poza zakresem kontroli sądowej. Sąd zmierza zatem wyłącznie do ustalenia, czy na podstawie określonych przepisów prawnych dopuszczalne było wydanie decyzji uznaniowej, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego i czy uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami. Przepis § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, do którego odwoływał się skarżący w niniejszej sprawie, wymaga od zobowiązanego wykazania, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie uiścić powstałych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny. A zatem ciężar udowodnienia zaistnienia przesłanek do umorzenia spoczywa na zobowiązanym. Treść przepisu należy więc odnieść do konkretnej sytuacji zobowiązanego, tak, aby organ miał podstawy przypuszczać, że zapłata należności przez zobowiązanego, czy to jednorazowa, w ratach lub w drodze egzekucji, oznacza niemożność zapewnienia koniecznych potrzeb bytowych zobowiązanego i jego rodziny. Przepisy nie wyjaśniają, co należy uważać za zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych, o którym stanowi pkt 1, jednakże, dokonując wykładni gramatycznej, należy przyjąć, że chodzi tu o niezbędne minimum, a nie o coś na przeciętnym, uśrednionym poziomie. Organ ma możliwość rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia należności w ramach tzw. uznania administracyjnego, przy czym uznanie takie nie może być dowolne, ale musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Organ zobowiązany jest zatem do rzetelnej i wnikliwej analizy wszystkich okoliczności sprawy w celu stwierdzenia, czy zostały spełnione określone w przepisach (tut. z § 3 ust.1 rozporządzenia) przesłanki. Dopiero przeprowadzona w taki sposób analiza stanu faktycznego sprawy stanowić może podstawę wydania przez organ decyzji o charakterze uznaniowym. A zatem wydanie przez organ decyzji o uznaniowym charakterze powinno poprzedzić poczynienie przez organ ustaleń w oparciu o całokształt materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzony i zbadany w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 kpa), przy podjęciu przez organ wszelkich niezbędnych kroków celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, tak aby wydana decyzja mogła przekonać podmiot (art. 11 kpa), a zarazem miała na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela (art. 7 kpa). Tak pogłębiona ocena zgromadzonego w sprawie materiału, powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej przez organ decyzji (art. 107 kpa). W ocenie Sądu zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja czyni zadość powyższym wymogom. Jej wydanie zostało poprzedzone wyczerpującym zebraniem i analizą niezbędnego materiału dowodowego z uwzględnieniem oświadczeń skarżącego. Na tej podstawie organ poczynił prawidłowe ustalenia w zakresie sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego, które zresztą nie były kwestionowane przez skarżącego. Nie ulega także wątpliwości i pozostawało poza sporem, że organ prawidłowo stwierdził w okolicznościach niniejszej sprawy, że nie zaistniała podstawa umorzenia określona w pkt 2 i pkt 3 ust. 1 § 3 ww. rozporządzenia, ponieważ skarżący nie wykazał zaistnienia jakiegokolwiek nadzwyczajnego zdarzenia, uniemożliwiającego opłacenie należności ani też by skarżący lub jego żona ze względu na stan zdrowia wymagali sprawowania opieki, co pozbawiałoby możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Istota sporu sprowadzała się natomiast do oceny, czy ze względu na sytuację majątkową i rodzinną opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych, a więc czy została spełniona przesłanka umorzenia określona w § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. W tym zakresie Sąd również stwierdził, że stanowisko organu, iż powyższa przesłanka nie zachodzi w niniejszej sprawie zostało należycie uzasadnione i nie przekracza granic uznania administracyjnego. Jakkolwiek organ przyznał, że skarżący i jego żona znajdują się w trudnej sytuacji finansowej, to jednocześnie zwrócił uwagę, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji miesięczne potrącenie z tytułu zaległych składek wynosiło [...] zł, natomiast zasadnicze obciążenie budżetu domowego skarżącego i jego żony stanowiły zobowiązania z tytułu zobowiązań kredytowych ([...] zł miesięcznie). Tymczasem konieczność ponoszenia ciężarów o charakterze cywilnoprawnym nie może uzasadniać umorzenia zobowiązań z tytułu zaległych składek, gdyż jak słusznie zauważył organ rentowy, te ostatnie jako należności publicznoprawne korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji przed innymi wierzytelnościami (art. 24 ust. 3 ustawy o s.u.s.). W przeciwnym razie dochodziłoby bowiem do naruszenia zasady powszechności i równości w obowiązku ponoszenia świadczeń publicznoprawnych. Niewątpliwie zatem w tej sytuacji skarżący winien dążyć do ustalenia takich warunków spłaty kredytów (odroczenie terminu spłaty, obniżenie wysokości rat kredytowych itp.), które umożliwiłyby mu uiszczanie należności z tytułu zaległych składek. Niezależnie od powyższego należy też wskazać, ze skarżący może również ubiegać się o ewentualne rozłożenie na raty lub odroczenie terminu płatności należności z tytułu zaległych składek. Mając powyższe na względzie, jako że Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, ani przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, oddalono skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ S. Widłak M. Górecka /-/ M. Ławniczak za nieobecnego sędziego /-/ S. Widłak