III SA/Po 253/11

Dnia 8 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006, po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 1 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. w terminie 7 dni od doręczenia pisma pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono skarżącemu na adres podany w skardze jako adres do korespondencji, w dniu 7 kwietnia 2011 r. – k. 19 akt sądowych. W wyznaczonym 7 dniowym terminie skarżący uiścił wpis w wysokości 200 zł tytułem spraw III SA/Po 252/11 i III SA/Po 253/11. W związku z tym, zarządzeniem przewodniczącego z dnia 18 kwietnia 2011 r. zobowiązano skarżącego do oświadczenia, do której sprawy należy zaliczyć uiszczony wpis, pod rygorem zaliczenia opłaconego wpisu pod sygnaturą III SA/Po 252/11. Wezwanie doręczono 20 kwietnia 2011 r. (k. 23 akt sądowych). W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie sądu, ale w dniu 27 kwietnia 2011 r. uiściła wpis w wysokości 200 zł. W dniu 18 maja 2011 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na uiszczenie wpisu po terminie. 26 maja 2011 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podnosząc, że źle zrozumiała zarządzenie Sądu wzywające do zapłaty wpisu, a ponadto strona skarżąca powołała się na wyjazd w sprawach rodzinnych i trudną sytuację finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 p.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wreszcie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W rozpoznawanej sprawie strona zdaniem Sądu nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu nie miała charakteru nagłego. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wspomnianą przeszkodą było niezrozumienie zarządzenie Sądu wzywające do zapłaty wpisu, a także strona powołała się na wyjazd w sprawach rodzinnych i trudną sytuację finansową. Przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi do Sądu nie może stanowić także argumentacja strony skarżącej, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy z uwagi na niezrozumienie zarządzenia. Zaznaczyć należy, że postępowanie przed sądem ma charakter skargowy, tym samym inicjatywa należy do strony wnoszącej skargę ewentualnie do innych uczestników postępowania, jeżeli wynik postępowania dotyczy ich interesów prawnych. Ochrona interesu prawnego wnoszącego skargę, wymaga jego własnej aktywności i zachowania należytej staranności, jeśli nie korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (adwokata albo radcy prawnego). Podkreślić nadto należy, że w zaskarżonej decyzji strona skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skoro strona nie uwiarygodniła stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna oraz nie wykazała się należytą starannością, to na podstawie cytowanych wyżej przepisów Sąd orzekł, jak w sentencji.