III SA/Po 256/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia 13 stycznia 2015 r. utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 27 października 2014 r. odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. W skardze na powyższą decyzję strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie może doprowadzić do zagrożenia egzystencji i może przyczynić się do trudnych do przewidzenia konsekwencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego przepisu wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu. Aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek, powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie. W ocenie Sądu fakt prowadzenia postępowania w przedmiocie umorzenia zaległych składek nie może stanowić uzasadnionej podstawy do zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ decyzje wydane w tym postępowaniu nie nadają się do wykonania w drodze egzekucji. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.