III SA/Po 257/16

Dnia 20 kwietnia 2016 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P. Ch. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca P. Ch., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podał, że uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł to dla niej zbyt wysoka kwota. Wskazała przy tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i małoletnią córką. Rodzina zamieszkuje na nieruchomości zabudowanej budynkiem o pow. 100 mkw., posiada samochód, a także inną nieruchomość o pow. 660 mkw. Aktualne dochody rodziny to 2.800 zł netto miesięcznie (wynagrodzenie za prace męża wnioskodawczyni - 1.300 zł oraz zasiłek chorobowy wnioskodawczyni – 1.600m zł). Skarżąca nie określiła pełnych średniomiesięcznych kosztów utrzymania koniecznego rodziny. Oświadczyła natomiast, że 1.000 zł miesięcznie wydatkują na utrzymanie mieszkania. Jednocześnie wskazała, że wraz z mężem zgromadziła oszczędności w kwocie 25.000 zł. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 – dalej P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania lub jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar procesowy wykazania zasadności żądania przyznania prawa pomocy spoczywa na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Strona ubiegająca się o wsparcie, a przy tym posiadająca stałe dochody, powinna wykazać, że pomimo ograniczenia wydatków do granic zabezpieczenia kosztów koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe. Po wykazaniu przez stronę takich okoliczności można uznać, że koszty sądowe ograniczają realizację konstytucyjnego prawa do sądu. Oświadczenie majątkowe Skarżącej jednoznacznie wskazuje, że poniesienie całkowitych kosztów niniejszego postępowania pozostaje w zakresie możliwości finansowych Skarżącej i jest możliwe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawczyni i jej rodziny, gdyż może nastąpić ze zgromadzonych oszczędności. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.