III SA/Po 265/16

Dnia 10 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: Sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia solidarnie obowiązku zapłaty kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu oddala skargę Sygn. akt III SA/Po 265 /16 U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] lipca 2014 roku Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny w L. wydał postanowienie o orzeczeniu przepadku na rzecz Miasta L. samochodu osobowego marki Nissan Primera, o nr rejestr. [...] należącym do B. W.. Podstawą wydania postanowienia był wniosek Prezydenta Miasta L. o orzeczeniu przepadku samochodu. W toku postępowania poprzedzającego wniosek ustalono, iż w dniu 1 lutego 2014r. kierujący w/w pojazdem F. P. został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji, bowiem nie posiadał dowodu rejestracyjnego. Pojazd został odholowany na parking prowadzony przez spółkę L. . Nie został odebrany przez okres 3 miesięcy, pomimo poinformowania właściciela pojazdu i kierującego o tym, że pojazd został usunięty z drogi. Wobec powyższego Prezydent Miasta L., na podstawie art.130a ust.4 w związku z ust.2 pkt 1 lit b ustawy Prawo o ruchu drogowym skierował do sądu wniosek o przepadek auta. Jeszcze przed wydaniem postanowienia przez Sąd Komenda Miejska Policji w L. skierowała do B. W. powiadomienie o zdarzeniu z dnia 1 lutego 2014 roku i dyspozycji usunięcia pojazdu. W dniu 7 października 2014 roku Prezydent Miasta L. zawiadomił B. W. o wszczęciu postępowania w sprawie zobowiązania do zapłaty na rzecz Miasta L. kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i sprzedażą pojazdu. W piśmie poinformowano stronę o treści art.10 §1 Kpa, 73 §1 i 41 Kpa. W dniu 8 czerwca 2015 roku Prezydent Miasta L. wydał decyzję o nr [...], w której orzekł o nałożeniu na B. W. i F. P. obowiązku solidarnej zapłaty kwoty [...]zł tytułem kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu marki Nissan Primera. W dniu [...] grudnia 2015 roku skierowano do B. W. upomnienie o nr [...] 0 zwrot należności głównej wraz z odsetkami od kwoty określonej decyzją z dnia [...] czerwca 2015 roku. W dniu 31 grudnia 2015 roku B. W. skierował do Prezydenta Miasta L. pismo, w którym poinformował, że przedmiotowe auto zostało sprzedane 9 grudnia 2013 roku i załączył kserokopię umowy sprzedaży pomiędzy nim, a nabywcą o nieczytelnym imieniu i nazwisku. Organ w dniu 18 stycznia 2016 roku udzielił skarżącemu odpowiedzi na powyższe pismo. W dniu 28 stycznia 2016 roku B. W. złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2015 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. We wniosku wskazał, że nie otrzymał zawiadomienia o awizo przesyłki zawierającej decyzję, nie był też prawidłowo zawiadomiony o prowadzonym postępowaniu, a obecny adres to P. ul. [...], pod którym zamieszkuje od końca lutego 2015 roku. Do wniosku załączył m.in. oświadczenie B. S.-W. i oryginał umowy sprzedaży pojazdu. W dniu 7 marca 2016 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie o nr [...] , w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że wydana w dniu [...] czerwca 2015 roku decyzja o obciążeniu skarżącego solidarnie kosztami związanym z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu została skutecznie doręczona stronie, zatem termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 16 lipca 2015 roku. Tymczasem odwołanie złożone zostało w placówce pocztowej w dniu 28 stycznia 2016. Wobec powyższego wyczerpane zostały przesłanki do zastosowania art. 134 Kpa. Skarżący skorzystał z prawa wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia kwestionując jednocześnie ustalenia faktyczne organu odnośnie posiadania pojazdu i zarzucając nieskuteczne doręczenie mu decyzji w sprawie kosztów jego przechowywania i usunięcia . Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art.129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – w dniu jej ogłoszenia stronie. Organ odwoławczy przed rozpoznaniem odwołania pod względem merytorycznym zobowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie przewidzianym we wskazanym wyżej przepisie. W sytuacji, gdy organ stwierdzi, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu wskazanego w art.129 §2 kpa, na podstawie art.134 Kpa stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia. Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego w każdym przypadku, gdy takie uchybienie ma miejsce. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej wystąpienia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpoznania odwołania, lecz ma obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W pierwszej kolejności wskazać należy, że organ odwoławczy zasadnie przyjął, że termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 roku upłynął skarżącemu w lipcu 2015 roku. Tym samym odwołanie wniesione w dniu 28 stycznia 2016 roku było odwołaniem spóźnionym. Prawidłowym było też przyjęcie, że jej doręczenie było prawidłowe, a więc termin do wniesienia odwołania winien być liczony od dnia 1 lipca 2015 roku, a więc upłynął w dniu 15, a nie 16 (jak stwierdzono w postanowieniu) lipca 2015r. Strona miała wiedzę o toczącym się postępowaniu zarówno na etapie postępowania prowadzonego przez Komendę Miejską Policji w L., jak wszczętego z urzędu przez Prezydenta Miasta L.; oba postępowania pozostawały w związku. Po zdarzeniu z udziałem kierującego F. P. Komenda Miejska Policji w L. przesłała do B. W. informację o powyższym, pouczając go jednocześnie, że nieodebranie pojazdu w okresie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia będzie skutkowało wystąpieniem do sądu o jego przepadek. P. doręczone zostało bratu B. W. - K. . Odebrane w dniu 10 października 2014 roku również przez brata skarżącego zawiadomienie zawierało pouczenie o treści art.41 Kpa. Organ zasadnie więc kierował korespondencję na adres skarżącego, gdyż taki adres wskazany był przez samego skarżącego, a ponadto korespondencja odbierana była przez dorosłych domowników i winna być przekazana adresatowi. Wyraźne pouczenie w tym zakresie zawierało pismo z dnia 16 stycznia 2015 roku. Organ nie miał więc żadnych podstaw, by ją kierować na inny adres, bądź poszukiwać adresu innego, skoro sam skarżący takich informacji nie udzielał. W konsekwencji stronę obciążały skutki doręczenia zastępczego wszelkich pism w tym postępowaniu w tym także w stosunku do wydanej w dniu [...] czerwca 2015 roku decyzji o orzeczeniu solidarnej zapłaty kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, szacowaniem i zniszczeniem pojazdu. Decyzja ta bowiem po dwukrotnym awizowaniu pod wyżej wskazanym adresem w dniu 6 lipca 2015 roku powróciła do organu i załączono ją do akt sprawy ze skutkiem prawnym doręczenia zastępczego. Także upomnienie z dnia 11 grudnia 2015 roku doręczono pod adresem widniejącym w aktach i zostało odebrane przez matkę skarżącego. Co więcej-adres ten wskazał sam skarżący w piśmie do Prezydenta Miasta L. odpowiadając na upomnienie. Również wówczas nie sygnalizował zmiany adresu. Uczynił to dopiero składając wniosek o przywrócenie terminu ale jednocześnie we wniosku przyznał, że pismo Prezydenta Miasta L. otrzymał pod dotychczasowym adresem, pomimo, iż od stycznia 2015 roku tam nie zamieszkiwał. Dokumenty zwrotnych potwierdzeń odbioru nie budzą wątpliwości, a oświadczenie matki skarżącego w żaden sposób nie podważa ich wiarygodności i mocy dowodowej. Biorąc pod uwagę powyższe za prawidłowe uznać należy stanowisko organu, że nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji pod adresem w niej wskazanym, a skoro skarżący odwołanie złożył dopiero w dniu 28 stycznia 2016 roku, to uchybił terminowi do złożenia tego środka. Wobec powyższego sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz.U.2016, poz.718) skargę oddalił.