III SA/Po 267/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-08-09

Skład orzekający: Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, gdy strona jest ustawowo zwolniona z tych kosztów na mocy przepisów PPSA?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy i podlega umorzeniu, jeśli strona jest już ustawowo zwolniona z tych kosztów na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. e PPSA. Jednakże, ocena merytoryczna żądania przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu pozostaje aktualna i powinna być dokonana na podstawie sytuacji majątkowej i rodzinnej strony.
Stan faktyczny
Skarżąca E. R. złożyła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
1. Ustanowiono dla E. R. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. 2. Umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 9 sierpnia 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia [...] lutego 2018 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek; postanawia: 1. ustanowić dla E. R. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P., 2. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania praw pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego. Strona, która wnosi skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 §1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.). Z uwagi na powyższe w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym Skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Zatem postępowanie wszczęte na skutek wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 249a w związku z art. 239 §1 pkt 1 lit. e powołanej ustawy. Aktualna pozostaje natomiast ocena merytoryczna żądania przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz dowodów zgromadzonych w aktach sprawy ustalono, że skarżąca jest osobą prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w budynku typu bliźniak o pow. 120 mkw. (wartość szacunkowa około 250.000 zł). Nieruchomość jest obciążona hipoteką na kwotę 300.000 zł. Nie posiada innego majątku. Wnioskodawczyni utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych w kwocie 980 zł netto miesięcznie. Otrzymywane świadczenie nie wystarcza na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego. Wnioskodawczyni korzysta ze świadczeń pomocy społecznej (zasiłek celowy na opał). Skarżący. Korzysta ze świadczeń pomocy społecznej (zasiłek okresowy kwiecień 2018 rok – 300 zł). Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej uzasadnia ocenę, że nie jest ona w stanie wygospodarować środków finansowych wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Z powyższych względów, na podstawie 239 §1 pkt 1 lit. e, art. 249a, art. 246 §1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 oraz pkt 2 sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło