III SA/Po 277/11
WyrokWSA w Poznaniu2011-05-26
Skład orzekający: Walentyna Długaszewska, Małgorzata Górecka, Szymon Widłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2007 jest zasadna, jeśli rolnik nie uzyskał decyzji o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej z lat poprzednich, mimo złożenia wniosku?Ratio decidendi
Sąd uznał, że odmowa przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2007 jest zasadna, ponieważ podstawowym warunkiem przyznania płatności na kolejny rok jest realizacja programu rolnośrodowiskowego, do której przystępuje się po uzyskaniu decyzji o przyznaniu pierwszej płatności. Brak takiej decyzji, nawet z przyczyn leżących po stronie organów administracji (np. przewlekłość postępowania), wyklucza przyznanie płatności na kolejny rok.Stan faktyczny
Rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2007. Organ I instancji odmówił przyznania płatności, wskazując na brak podjęcia 5-letniego zobowiązania rolnośrodowiskowego z lat poprzednich (umorzenie postępowań w sprawach płatności za lata 2005 i 2006). Organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy. Rolnik zaskarżył decyzję, zarzucając m.in. naruszenie zasady pogłębiania zaufania, przewlekłość postępowania oraz niezawieszenie postępowania w związku z toczącymi się sprawami sądowymi dotyczącymi płatności za lata wcześniejsze.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 26 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 o d d a l a s k a r g ę
R. K. w dniu 30 kwietnia 2007 r. złożył wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007. We wniosku tym zadeklarował realizację pakietu K01-Ochrona gleb i wód, w wariancie K01b - Międzyplon ozimy na powierzchni 84,06 ha
Decyzją z dnia 25 listopada 2010 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 z późn. zm.) oraz § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 z późn. zm.) oraz art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił R. K. przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2007.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że R. K. nie podjął zobowiązania rolnośrodowiskowego, bowiem w sprawach producenta na rok 2005 i 2006 została wydana przez organ I instancji decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego. W związku zatem z brakiem podjęcia 5-letniego zobowiązania rolnośrodowiskowego oraz brakiem decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej, odmówiono także płatności na rok 2007.
W odwołaniu od powyższej decyzji R. K. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie płatności zgodnie z wnioskiem skarżącego, ewentualnie o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając:
- naruszenie prawa procesowego - art. 8 kpa - poprzez rażące naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, przewlekłe i niczym nieuzasadnione prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie z naruszeniem przepisów regulujących szybkość postępowania;
- naruszenie prawa procesowego - art. 97 § 1 pkt 4 KPA - poprzez niezawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego rozpoznania przez Sąd administracyjny skargi na decyzję odmawiającą przyznania płatności za rok 2005 i 2006, a także
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że R. K. nie podjął się realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego,
- naruszenie art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 r. ustanawiającego zasady przejścia do systemu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich określonego w rozporządzeniu Rady WE nr 1698/2005.
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 28 stycznia 2011 r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ odwoławczy podkreślił, że w związku z tym, iż w sprawie producenta na rok 2005 i 2006 nie została wydana decyzja o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej, należało przyjąć, że rolnik nie podjął zobowiązania rolnośrodowiskowego. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził prawidłowość odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 w oparciu o art. 5 rozporządzenia Komisji WE nr 1320/2006 ustanawiającego zasady przejścia do systemu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005. Organ II instancji wskazał, że przed wydaniem decyzji o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych wnioskodawca nie posiada tytułu prawnego do otrzymania środków pomocowych. W związku z powyższym podmioty spełniające przesłanki do otrzymania płatności nie są podmiotami roszczenia o wypłatę środków pomocowych. Stąd nie można przyjąć, że skarżący utracił prawo do płatności rolnośrodowiskowej, gdyż nie otrzymawszy decyzji o przyznaniu płatności, nie nabył tego prawa. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ponieważ przepis ten zobowiązuje organ prowadzący postępowanie do jego zawieszenia, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Natomiast nie stanowi rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego wydanie orzeczenia przez sąd administracyjny na skutek skargi wniesionej na decyzję rozstrzygającą zagadnienie wstępne (wyrok NSA z 13.10.2000 r., sygn. akt IV SA 1670/98, ONSA 2001/4/189). Odnośnie zarzutu przewlekłości postępowania organ II instancji stwierdził, że decyzja w niniejszej sprawie nie mogła zostać wydana wcześniej, z uwagi na inne toczące się postępowania, których wynik miał wpływ na sprawę rolnośrodowiskową, a ponadto zaznaczył, że opóźnienie w załatwieniu sprawy i wydaniu decyzji nie powoduje, że decyzja ta jest wadliwa.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, R. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie:
- art. 97 § 1 pkt 4 kpa - poprzez przedwczesne wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za rok 2008.
- art. 8 kpa - poprzez rażące naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, przewlekłe i niczym nieuzasadnione prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie z naruszeniem przepisów regulujących szybkość postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że rozstrzygnięcie sądu administracyjnego w przedmiocie skarg na decyzje umarzające postępowania w sprawie płatności rolnośrodowiskowych za lata 2005 i 2006 miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w niniejszym postępowaniu. Ponadto, zdaniem skarżącego, postępowania w sprawach płatności za lata 2005 i 2006 zostały umorzone na skutek przewlekłego działania organów administracji, co stanowi rażące naruszenie zasad postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 stycznia 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 25 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2007.
Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 z późn. zm.) płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się, m.in., do realizacji pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Program rolnośrodowiskowy, na który przyznawana jest pomoc finansowa na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt (płatność rolnośrodowiskowa) jest realizowany w okresie 5 lat. Zgodnie z § 11 ust. 3 ww. rozporządzenia wniosek o płatność składa się corocznie. Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydaje decyzje administracyjne w sprawie przyznania pierwszej płatności rolnośrodowiskowej - w terminie od dnia 1 stycznia do ostatniego dnia lutego roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności (§ 13 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia), a producent rolny realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 1 marca roku, w którym została wydana decyzja o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej (§ 13 ust. 2 rozporządzenia). Natomiast w myśl § 11 ust. 5 ww. rozporządzenia wnioski o przyznanie kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, począwszy od roku następującego po roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej.
Z powyższej regulacji wynika, że zasadniczym warunkiem przyznania płatności rolnośrodowiskowej na kolejny rok jest realizacja programu rolnośrodowiskowego, do której producent przystępuje, po uzyskaniu decyzji o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Dopiero wówczas staje się on bowiem beneficjentem tejże płatności. Z poczynionych przez organy w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, które znajdują potwierdzenie w materiale sprawy wynika, że skarżący nie nabył uprawnienia do pierwszej płatności rolnośrodowiskowej, ponieważ w wyniku złożonego przez niego wniosku o tę płatność, została wydana decyzja o umorzeniu postępowania, z uwagi na upływ terminu, w którym owa pomoc mogła zostać przyznana. Tym samym uprawnione jest stwierdzenie organów administracji, że skarżący nie podjął zobowiązania polegającego na realizacji programu rolnośrodowiskowego, co wyklucza przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na kolejny rok. Organy prawidłowo również powołały w tym zakresie art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 r. ustanawiającego zasady przejścia do systemu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. U. UE.L.06.243.6), stosownie do którego, w przypadku środków rolnośrodowiskowych i dotyczących poprawy dobrostanu zwierząt w nowych państwach członkowskich jedynie wydatki związane ze zobowiązaniami podjętymi do dnia 31 grudnia 2006 r. w obecnym okresie programowania, dla których płatności mają być dokonane po tej dacie, będą kwalifikowane w ramach EFRROW w nowym okresie programowania.
Należy przy tym dodać, że przy ocenie spełnienia przesłanek przyznania płatności rolnośrodowiskowej na kolejny rok, istotne jest jedynie, czy wnioskodawca nabył uprawnienie do pierwszej płatności rolnośrodowiskowej, a więc czy została wydana decyzja o przyznaniu tejże płatności. W przypadku niespełnienia tego warunku, bez znaczenia pozostają przyczyny nieprzyznania pierwszej płatności. Twierdzenie skarżącego o przewlekłym prowadzeniu postępowania przez organy administracji, które – zdaniem skarżącego pozbawiło go pierwszej płatności rolnośrodowiskowej pozostają zatem bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji.
Zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie również nie zasługuje na uwzględnienie z tego względu, że, jak słusznie wyjaśnił organ, decyzja w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2007 nie mogła być wydana do czasu rozpatrzenia wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej, o czym strona była informowana w toku postępowania administracyjnego w zawiadomieniach o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy.
Za pozostający bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, Sąd uznał także wskazany w skardze zarzut naruszenia art. 97 § 4 kpa poprzez przedwczesne wydanie przez organ decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008r. Jak wskazano wyżej decyzją kontrolowaną przez Sąd jest wyłącznie decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 stycznia 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 25 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2007.
Wskazać jednak należy, na co słusznie zwrócił uwagę organ, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez zagadnienie wstępne, o którym mowa w tym przepisie rozumie się sytuację, gdy wydanie orzeczenia w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, które należy do kompetencji innego organu państwowego aniżeli ten, przed którym toczy się postępowanie (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 9. wyd., s. 456). Chodzi przy tym o zależność tego rodzaju, że bez rozstrzygnięcia kwestii wstępnej nie byłoby możliwe rozpatrzenie sprawy głównej. Natomiast zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 13 października 2000 r. (sygn. akt IV SA 1670/98, ONSA 2001/4/189, Lex nr 49927), które Sąd w niniejszym składzie również podziela, samo wszczęcie postępowania przed sądem administracyjnym, mającego na celu ocenę zgodności z prawem decyzji ostatecznej, która rozstrzygnęła zagadnienie wstępne ważne w innym postępowaniu administracyjnym, nie może być podstawą do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 kpa w tym postępowaniu; dopóki ta decyzja ostateczna nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego bądź nie zostanie wydane postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania, dopóty zawieszenie postępowania naruszałoby nie tylko art. 97 § 1 pkt 4 kpa i sformułowaną w art. 16 § 1 kpa zasadę trwałości decyzji ostatecznych, ale też wynikający z art. 12 § 1 kpa nakaz szybkości postępowania organu administracji publicznej.
W tym stanie rzeczy, Sąd , uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło