III SA/Po 29/13

Dnia 9 maja 2013 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od maja do grudnia 2007 roku postanawia zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 326,00 zł T.H. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a na wezwanie Sądu przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku i w aktach wynika, że T. H. jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku i poszukuje pracy. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości i zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawca nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Zamieszkuje u znajomych i rodziny. Natomiast rodzice sporadycznie przekazują wnioskodawcy pieniądze na jedzenie. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie posiada żadnych dochodów, ani majątku. Wnioskodawca obecnie poszukuje pracy. Natomiast utrzymuje się dzięki pomocy rodziny i znajomych. Sytuacja wnioskodawcy pozwala przyjąć, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. W efekcie zasadny jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.