III SA/Po 299/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji E. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia .... W petitum skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wskazany wniosek jest uzasadniony wysokością nałożonej kary oraz niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody skarżącej. Kara nałożona na stronę wynosi 11.500 zł; kwota ta odpowiada prawie miesięcznym dochodom spółki. W ocenie skarżącej kara została nałożona niesłusznie i niezgodnie z obowiązującym prawem. Organ wydający decyzję nie uzasadnił, na jakiej podstawie ją nałożono. Konieczność zaś uregulowania kary przed rozpoznaniem sprawy doprowadzi do konieczności zaciągnięcia przez stronę pożyczki bądź kredytu. Brak wstrzymania wykonania decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wykazała, że w razie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... zostanie narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącą obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (kary administracyjnej) per se nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny. W związku z powyższym twierdzenie skarżącej, że wykonanie decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego spółki, w ocenie Sądu, jest gołosłowne. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samym tylko twierdzeniu strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Skarżąca nie załączyła żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w postaci na przykład bilansu, zeznań podatkowych, umów z kontrahentami lub bankami. Niezależnie od powyższego, odnosząc się do argumentu dotyczącego treści zaskarżonej decyzji, która w ocenie strony stoi w sprzeczności z przepisami prawa – należy wyjaśnić, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie może wiązać się z oceną treści decyzji, gdyż nie można utożsamiać ze sobą ewentualnych nieprawidłowości zaskarżonej decyzji z przesłankami przyznania stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznaczałoby to bowiem konieczność zbadania w pewnym stopniu meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.