III SA/Po 300/15

Dnia 29 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Marzenna Kosewska (spr.) Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w ... na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... 2012 roku nr ... w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia: odrzucić zażalenie z dnia 30 marca 2015 roku Postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podjął postępowanie sądowe na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zawieszone orzeczeniem z dnia 4 czerwca 2013 r. (sygn. akt III SA/Po 917/12). Pismem z dnia 30 marca 2015 r., uzupełnionym kolejnym pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżąca spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie i zarzuciła, że Sąd nie wskazał żadnej normy prawnej, na podstawie której orzekł o podjęciu zawieszonego postępowania. Ponadto podniosła, że jako stronie postępowania sądowego spółce przysługuje prawo do zaskarżenia każdego postawienia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Należy stwierdzić, że żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o podjęciu postępowania sądowego. Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje wyłącznie dopuszczalność zaskarżenia postanowienia, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania albo odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Niezależnie od tego trzeba wskazać, że przepisy postępowania nie nakazują zawarcia w sentencji orzeczenia Sądu podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Sąd wyjaśnia podstawę rozstrzygnięcia wyłącznie w uzasadnieniu orzeczenia, które sporządza tylko w przypadku, gdy dopuszczalne jest złożenie środka zaskarżenia (art. 138 w zw. z art. 166 oraz art. 163 § 1 i 3 p.p.s.a.). Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszym postępowaniu. Skoro zażalenie strony było niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.